Δεν είναι περίεργο, που κάθε χώρα θα ήταν περήφανη να διεκδικήσει μια τέτοια καινοτομία, όπως την πατρότητα των κοκτέιλ. Πολλές το έχουν προσπαθήσει και ίσως καμία περισσότερο από την Αμερική. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ότι τόσο ο όρος όσο και το ίδιο το ποτό, ήταν εξαιρετικά δημοφιλή σε όλη την Αμερική μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Ακόμη και Άγγλοι συγγραφείς όπως ο Charles Dickens το θεώρησαν ως μια μοναδική αμερικανική καινοτομία. Αλλά μερικές φορές, ακόμη και ο Ντίκενς κάνει λάθος στην ιστορία.
Η προέλευση του όρου
Κάποιοι ισχυρίζονται, ότι το όνομα «κοκτέιλ» προήλθε από τη Νέα Ορλεάνη, όπου ένας μπάρμαν με το όνομα Peychaud, σέρβιρε ένα ανάμεικτο ποτό με βάση το κονιάκ, σε ένα μικρό ποτήρι, που προορίζονταν αρχικά για το σερβίρισμα βραστών αυγών, μια αυγουλιέρα δηλαδή, η οποία ονομαζόταν «coquetier». Με τον καιρό, η δυτικοποίηση της προφοράς, κατέληξε τελικά στη λέξη «κοκτέιλ».
Άλλοι πιστεύουν, ότι προήλθε από το πανδοχείο της Betsy Flanagan στη Νέα Υόρκη, η οποία σέρβιρε μια σπεσιαλιτέ της, το “Betsy’s Bracers” στους Αμερικανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Η ιστορία λέει, ότι η Betsy Flanagan, ετοίμαζε ένα γεύμα από κοτόπουλα, όταν οι μεθυσμένοι στρατιώτες, άρχισαν να στολίζουν τα ποτήρια τους με τα φτερά των πουλιών.
Σύμφωνα με άλλη θεωρία, χρησιμοποιούσαν φτερά από ουρά πετεινού (cock-tail) ως εργαλείο ανακατέματος ή ως προειδοποίηση, ότι το ποτό περιέχει αλκοόλ.
Η παλαιότερη αναφορά του όρου
Η παλαιότερη αναφορά του όρου, μας πάει πίσω στην Αγγλία του 18ου αιώνα. Ήδη από το 1690, ένας φαρμακοποιός του Λονδίνου, ο Richard Stoughton, πουλούσε bitters, αναμεμειγμένα με ζάχαρη και κονιάκ. Αυτή είναι ουσιαστικά η συνταγή για το πρώτο απλό κοκτέιλ και τοποθετεί το ποτό, αν όχι και το όνομά του, στην Αγγλία – πολύ πριν από οποιαδήποτε τεκμηριωμένη αναφορά στην Αμερική.
Τα κοκτέιλ έγιναν αργότερα μόδα και στην Ευρώπη, όπου χρησιμοποιήθηκαν εκλεκτά οινοπνευματώδη ποτά για να δώσουν μια εντελώς νέα διάσταση στη γεύση. Κατά ειρωνικό τρόπο, παρόλο που στο Ηνωμένο Βασίλειο υπήρχε πρόσβαση στα καλύτερα συστατικά για κοκτέιλ με τη μορφή λικέρ, χυμών, οινοπνευματωδών ποτών και bitters εδώ και πολλά χρόνια, τα κοκτέιλ απογειώθηκαν μόνο τα τελευταία 20 χρόνια.
Μια ευλογοφανής εξήγηση επίσης, είναι η ιστορία των αποίκων ιδιοκτητών μπαρ, που συνήθιζαν να συνδυάζουν τα σώσματα από τα βαρέλια μπράντι και ρούμι. Τα μείγματα αυτά ήταν φθηνότερα, αφού είχαν μικρότερη περιεκτικότητα αλκοόλ και υποδεέστερη γεύση. Οι τακτικοί λοιπόν πελάτες ζητούσαν τα σώσματα αυτά (tailings) από τη στρόφιγγα (stopcock) του βαρελιού.
Η επικρατέστερη θεωρία
Ίσως η πιο πιθανή θεωρία είναι, ότι τα κοκτέιλ αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική της δεκαετίας του 1920, για να κρύψουν τη γεύση των χαμηλής ποιότητας, παράνομων οινοπνευματωδών ποτών, που παράγονταν στους λόφους και σε υπόγεια σε όλη τη χώρα. Τα κοκτέιλ μπαρ είχαν ήδη γίνει αμερικανικός θεσμός, τον οποίο σύντομα θα μιμούνταν η Ευρώπη και ο υπόλοιπος κόσμος. Η πρώτη γραπτή αναφορά στον όρο «κοκτέιλ», θεωρείται, αυτή ενός συγγραφέα, που έγραψε στις 25 Απριλίου 1803 στην εφημερίδα «Farmer’s Cabinet: «Ήπια ένα κοκτέιλ εξαιρετικό για το κεφάλι»!
