Η Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης είναι ένας διεθνής εορτασμός των καλών τεχνών, ο οποίος ανακηρύχθηκε από τη Διεθνή Ένωση Τέχνης με σκοπό την προώθηση της ευαισθητοποίησης για τη δημιουργική δραστηριότητα παγκοσμίως.
Πως η 15η Απριλίου ανακηρύχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης
Στην 17η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Ένωσης Τέχνης στη Γουαδαλαχάρα υποβλήθηκε πρόταση να ανακηρυχθεί η 15η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης, με τον πρώτο εορτασμό να πραγματοποιείται το 2012.
Η πρόταση αυτή υποστηρίχθηκε από τον Bedri Baykam από την Τουρκία και συνυπογράφηκε από τους Rosa Maria Burillo Velasco από το Μεξικό, Anne Pourny από τη Γαλλία, Liu Dawei από την Κίνα, Χρήστο Συμεωνίδη από την Κύπρο, Anders Liden από τη Σουηδία, Kan Irie από την Ιαπωνία, Pavel Kral από τη Σλοβακία, Dev Chooramun από τον Μαυρίκιο και Hilde Rognskog από τη Νορβηγία.
Η ημερομηνία αποφασίστηκε προς τιμήν των γενεθλίων του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ο Ντα Βίντσι επιλέχθηκε ως σύμβολο της παγκόσμιας ειρήνης, της ελευθερίας της έκφρασης, της ανεκτικότητας, της αδελφοσύνης και της πολυπολιτισμικότητας, καθώς και της σημασίας της τέχνης σε άλλους τομείς.
Η Σημασία της Ημέρας Τέχνης
Η τέχνη καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και την πολιτιστική ποικιλομορφία σε όλο τον κόσμο και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανταλλαγή γνώσεων και στην ενθάρρυνση του διαλόγου. Η Ημέρα αυτή αποτελεί ευκαιρία να να γιορτάσουμε τους καλλιτέχνες και να τιμήσουμε τους υπέρμαχους της τέχνης, ειδικά τους αφανείς της ήρωες.
Σε έναν κόσμο που διαρκώς φαίνεται ολοένα πιο απαισιόδοξος και πολύπλοκος, είναι άκρως σημαντικό να υποστηρίζουμε και να προστατεύουμε την τέχνη, καθώς η καλλιτεχνική ελευθερία αποτελεί σύμβολο και της προσωπικής μας ελευθερίας.
Αυτή η μέρα αποτελεί μια επίκαιρη υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί να μας ενώνει και να μας συνδέει ακόμη και στις πιο δύσκολες περιστάσεις. Πράγματι, η τέχνη έχει την δύναμη να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, να εμπνέει, να θεραπεύει και να μοιράζεται, όπως έγινε εμφανές και κατά την διάρκεια της πανδημίας του Covid-19, όπου οι άνθρωποι κατάλαβαν πόσο χρειάζονται την τέχνη στην ζωή τους.
Αλλάζοντας τον κόσμο με την τέχνη
Η τέχνη ήταν πάντα ένα ισχυρό εργαλείο για όσους επιδιώκουν να διαμαρτυρηθούν για κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Μέσω της δημιουργίας τοιχογραφιών, της φωτογραφίας, της μουσικής, του χορού, ακόμη και της μόδας, οι άνθρωποι μπορούν να εκφράσουν τις σκέψεις και τα πιστεύω τους.
Η τέχνη προσφέρει μια προσιτή μορφή αυτοέκφρασης που μπορεί να απευθυνθεί σε οποιονδήποτε έχει ανάγκη να την ακούσει. Επιτρέπει στους διαδηλωτές να προωθήσουν το μήνυμά τους δημιουργώντας μια μοναδική οπτική αναπαράσταση των αξιών τους. Επιπλέον, η τέχνη ως διαμαρτυρία χρησιμεύει ως καταλύτης για την αλλαγή φέρνοντας τους ανθρώπους σε αλληλεγγύη γύρω από έναν κοινό σκοπό.
Ο βαθύς αντίκτυπος που έχει η τέχνη όταν χρησιμοποιείται ως εργαλείο υπεράσπισης είναι αξιοσημείωτος – παρέχει στα άτομα την ευκαιρία να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί, ενώ παράλληλα εμπνέει τους άλλους να αγωνιστούν για τον ίδιο συλλογικό στόχο της δικαιοσύνης και της ισότητας.
Η τέχνη έχει τη δύναμη να προκαλεί συναισθήματα, να ανοίγει διάλογο και να αμφισβητεί το κατεστημένο. Μπορεί να εμπνεύσει δράση, να επιστήσει την προσοχή στην αδικία και να φέρει στην επιφάνεια ζητήματα που διαφορετικά θα παρέμεναν αθέατα. Ο αντίκτυπος της τέχνης στον κόσμο μας είναι αδιαμφισβήτητος- φωτίζει τον πολιτισμό και την ιστορία, ενώ ταυτόχρονα καθρεφτίζει με απαράμιλλη αλήθεια τις αξίες της κοινωνίας μας, ακόμη και αυτές για τις οποίες δεν είμαστε περήφανοι.
Πηγές: artbusinessnews.com, www.unesco.org