Γιατί πλέον τα πλαστικά μπουκάλια έχουν τόσο ενοχλητικά καπάκια; Το να πιεις από ένα μπουκάλι φαίνεται να έχει γίνει ξαφνικά ένας αγώνας, χάρη στα καπάκια που παραμένουν στερεωμένα. Το νέο στυλ καπακιού φαίνεται να έχει λίγους θαυμαστές. Ποιος θα φανταζόταν, ότι το να ανοίξετε ένα πλαστικό μπουκάλι θα μπορούσε να είναι τόσο εκνευριστικό; Αυτή η κάποτε απλή πράξη έρχεται τώρα με μια παράπλευρη σειρά δράματος. «Το καπάκι μου έξυνε τη μύτη κάθε φορά που έπινα μια γουλιά και νερό χυνόταν στο πουκάμισό μου. Τα υπόλοιπο διέρρευσε στην τσάντα μου επειδή δεν είναι προφανές αν το καπάκι έχει βιδωθεί σωστά. Έκτοτε συνειδητοποίησα, ότι είναι ένας έξυπνος τρόπος για να μας απομακρύνετε από τα είδη μιας χρήσης — δημιουργώντας χειρότερες εναλλακτικές», δηλώνει χαρακτηριστικά ένας καταναλωτής.
Γιατί άλλαξαν τα καπάκια
Η ΕΕ ως μέρος της προσπάθειάς της να περιορίσει τα πλαστικά απόβλητα μιας χρήσης, αποφάσισε, ότι τα μπουκάλια θα έρχονται με προσαρτημένα καπάκια. Τα «δεμένα καπάκια», όπως είναι γνωστά, κυκλοφορούν στην Ευρώπη τα τελευταία δύο χρόνια και θα είναι υποχρεωτικά, για να διασφαλιστεί, ότι τόσο το μπουκάλι όσο και το καπάκι ανακυκλώνονται. Ο σκοπός δεν ήταν να εξοργίσει συλλογικά τους διψασμένους Ευρωπαίους, αλλά να αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα: τα πλαστικά απόβλητα. Υπολογίζεται, ότι παράγουμε περίπου 400 εκατομμύρια τόνους πλαστικών παγκοσμίως κάθε χρόνο. Τα πλαστικά διασπώνται σε μικρά σωματίδια αλλά δεν εξαφανίζονται ποτέ πλήρως. Αυτά τα μικροπλαστικά μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον, να μολύνουν τους ωκεανούς και το έδαφος και μπορούν να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα (έχουν συνδεθεί με προβλήματα υγείας, όπως ενδοκρινικές διαταραχές, ακόμη και καρκίνος, και έχουν επίσης βρεθεί στον πλακούντα).
Τα πλαστικά καπάκια είναι επιβλαβή για την άγρια ζωή
Όταν τα καπάκια «αποσυνδέονται» από τα μπουκάλια, συχνά πέφτουν ή χάνονται, τα παίρνει ο άνεμος ή μεταφέρονται από τη βροχή σε αποχετεύσεις ή ποτάμια που εκβάλλουν στη θάλασσα. Τα καπάκια των μπουκαλιών είναι από τις πιο κοινές μορφές πλαστικών απορριμμάτων, που βρίσκονται στις παραλίες της Ευρώπης. Και ακόμη κι αν φτάσουν σε έναν κάδο ανακύκλωσης και στη συνέχεια σε μονάδα επεξεργασίας, το μικρό μέγεθός τους είναι πρόβλημα. Τα καπάκια περνούν από τις τρύπες των μηχανημάτων κοσκίνισης επειδή είναι πολύ μικρά. Γενικά, οποιοδήποτε αντικείμενο μικρότερο από 5 εκατοστά, κινδυνεύει να χαθεί κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ελέγχου. Εάν αυτά τα καπάκια παραμείνουν κολλημένα σε κάτι μεγαλύτερο, τότε, είναι λιγότερο πιθανό να χαθούν ως απόβλητα ή να καταλήξουν στον ωκεανό, όπου μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα για την άγρια ζωή, όπως οι χελώνες και τα πουλιά. Δυστυχώς, τα ζώα συχνά τα μπερδεύουν με την τροφή – δεν είναι περίεργο, ότι τα πλαστικά καπάκια κατατάχθηκαν μεταξύ των κορυφαίων πέντε πιο επιβλαβών τύπων σκουπιδιών για τους ωκεανούς από τη ΜΚΟ “Seas at Risk”.
Ίσως όμως δεν είναι τα νέα καπάκια που είναι το πρόβλημα, αλλά η δική μας «ανικανότητα» – μήπως το μόνο που χρειάζεται είναι, να προσπαθήσουμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι στη χρήση τους. Ένα viral βίντεο στο TikTok φάνηκε πρόσφατα να σπάει τον κώδικα, δείχνοντάς μας, ότι στην πραγματικότητα, ανοίγαμε τα μπουκάλια λάθος: έπρεπε απλώς να τραβήξουμε το καπάκι από πάνω, ώστε να κάθεται καλά στο πλάι, χωρίς προβλήματα. Και αν δεν μπορείτε να το καταφέρετε, προτείνουμε να πιείτε με προσοχή και να προσπαθήσετε να σκεφτείτε χαρούμενα θαλάσσια πλάσματα, αντί για τη στριμωγμένη μύτη σας και τη βρεγμένη μπλούζα σας.
Πηγή: www.standard.co.uk
