Οι ωκεανοί αναφέρονται συχνά ως οι πνεύμονες του πλανήτη, παράγοντας το μεγαλύτερο μέρος του οξυγόνου που αναπνέουμε. Μάλιστα, καλύπτουν πάνω από το 70% της επιφάνειας της Γης και φιλοξενούν ένα απίστευτα ποικίλο φάσμα ειδών, πολλά από τα οποία δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί!
Ωστόσο, παρά την κρίσιμη σημασία τους για τη ζωή στον πλανήτη μας, οι ωκεανοί έχουν από καιρό παραμεληθεί και κακομεταχειριστεί. Η υπεραλίευση, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή, έχουν επηρεάσει σοβαρά αυτό το τεράστιο οικοσύστημα, απειλώντας όχι μόνο τους κατοίκους του κάθε ωκεανού, αλλά και την υγεία και την ευημερία των ανθρώπινων κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο.
Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια αυξανόμενη αναγνώριση της ανάγκης για προστασία των ωκεανών, με πολλές κυβερνήσεις και οργανισμούς να δεσμεύονται ότι θα αναλάβουν δράση για την προστασία αυτών των ζωτικών οικοτόπων. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε μερικές από τις τελευταίες εξελίξεις στη διατήρηση των ωκεανών, επισημαίνοντας τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την προστασία αυτού του απίστευτου οικοσυστήματος.
Πώς θα προστατεύσουμε την ανοικτή θάλασσα;
Χωρίς προστασία τόσα χρόνια, η ανοικτή θάλασσα έχει υποστεί ζημιές. Μια παλαιότερη μελέτη του 2010, εξέτασε 48 διαφορετικά είδη ψαριών στην ανοικτή θάλασσα και διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα από αυτά ήταν αφανισμένα, λόγω της υπεραλίευσης. Μια πιο πρόσφατη αξιολόγηση δείχνει ότι οι αλιευτικές εταιρείες έχουν υπερεκμεταλλευτεί περισσότερο από το ένα τρίτο των ιχθυαποθεμάτων των ωκεανών.
Η εμπορική ναυτιλία αποτελεί, επίσης, σημαντικό πρόβλημα, καθώς τα σκάφη που μεταφέρουν τις τηλεοράσεις, τα μαγειρικά σκεύη και άλλα αγαθά, ταξιδεύουν μέσω του ωκεανού, σκοτώνουν ακούσια φάλαινες και άλλα θαλάσσια ζώα, συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων ψαριών στον κόσμο. Οι έμμεσες απειλές, όπως η κλιματική αλλαγή, απλώς επιδεινώνουν τη κατάσταση.
Παρόλα αυτά, οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές είναι μία λύση, κατά την οποία ο κίνδυνος μπορεί να αμβλυνθεί. Η έρευνα δείχνει ότι οι προστατευόμενες περιοχές τείνουν να ωφελούν τα ψάρια και άλλα ζώα εάν περιοριστούν πιο καταστροφικές δραστηριότητες, όπως η αλιεία με τράτες βυθού. Και εδώ, έρχεται μία νέα πρόταση από πολλές κυβερνήσεις παγκοσμίως: Η δημιουργία νέων θαλάσσιων πάρκων στην ανοικτή θάλασσα, που θα αναγνωριστούν από έναν διεθνή οργανισμό.
Η επικύρωση της συνθήκης
Η ίδια η συνθήκη είναι ως επί το πλείστον τελική, αλλά πιθανότατα θα περάσουν μερικά χρόνια πριν δημιουργηθούν νέα πάρκα στον ωκεανό, σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο ΟΗΕ δεν έχει ακόμη υιοθετήσει επίσημα τη συμφωνία, οπότε τα διάφορα έθνη θα πρέπει να την επικυρώσουν μέσω των δικών τους κυβερνήσεων.
Μόλις 60 έθνη επικυρώσουν τη συνθήκη, γνωστή ως συνθήκη για τη βιοποικιλότητα πέρα από την εθνική δικαιοδοσία ή BBNJ, η συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ. «Το μέρος της εφαρμογής του πλαισίου, χρειάζεται ακόμα πάρα πολλή δουλειά», δήλωσε ο Lance Morgan, πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού Ινστιτούτου Θαλάσσιας Διατήρησης, ο οποίος βοήθησε επίσης στη διαπραγμάτευση της συνθήκης. «Υπάρχουν, ωστόσο, πολλές παγίδες, δυνητικά», πρόσθεσε.
Πηγή: www.vox.com
