Ορισμένες ιατρικές περιπτώσεις, είναι τόσο περίεργες που μοιάζουν σχεδόν να προέρχονται από μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας.
Μια τέτοια περίπτωση είναι η ιστορία του Άνταμ Ράινερ, του ανθρώπου, που γεννήθηκε νάνος και έγινε γίγαντας. Είναι μια ιστορία που ιντριγκάρει για χρόνια τους επιστήμονες και παραμένει κάπως μυστήριο.
Η νεαρή ηλικία
Ο Άνταμ Ράινερ γεννήθηκε από κανονικού ύψους γονείς στο Γκρατς της Αυστρίας το 1899. Αν και αυτό μπορεί να μην φαίνεται σημαντικό, δεν υπάρχει καμία ένδειξη κληρονομικού νανισμού στην οικογένειά του.
Ήταν ένα υγιές μωρό και σύμφωνα με αναφορές, μεγάλωσε με φυσιολογικό ρυθμό, αλλά δεν είναι γνωστά πολλά άλλα για την προηγούμενη ζωή του. Μέχρι τα 19 του, ήταν προφανές, ότι ο Ράινερ ήταν προορισμένος να γίνει νάνος.
Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο έφηβος Ράινερ κατατάχθηκε στο στρατό, όπου υποβλήθηκε σε μια σειρά εξετάσεων, για να ελεγθεί η καταλληλότητά του για τα στρατιωτικά καθήκοντα. Δυστυχώς, ο στρατός απεφάνθη, ότι ήταν πολύ κοντός και πολύ αδύναμος για να υπηρετήσει και τον απέρριψε.
Παρά την απογοήτευσή του, ο Ράινερ προσπάθησε να καταταγεί ξανά, περίπου ένα χρόνο αργότερα, αφού ψήλωσε σχεδόν 5 εκατοστά σε αυτό το χρονικό διάστημα. Ωστόσο, ο στρατός τον απέρριψε και πάλι, επειδή το ύψος του δεν ήταν πάνω από το επιθυμητό όριο και ο Ράινερ χαρακτηρίστηκε νάνος.
Τι κάνει την περίπτωση του διαφορετική
Αυτό που ήταν ενδιαφέρον στην περίπτωση του είναι, ότι ενώ μπορεί να ήταν κοντός, είχε ασυνήθιστα μεγάλα χέρια και πόδια για το σώμα του.
Για παράδειγμα, στα 19 του, όταν προσπάθησε να καταταγεί, το μέγεθος του παπουτσιού του ήταν 43. Ωστόσο, αυτά τα χαρακτηριστικά θα άρχιζαν να αλλάζουν καθώς η σωματική διάπλαση του Ράινερ άρχιζε ξαφνικά να αλλάζει.
Ο Rainer αρχίζει να αναπτύσσεται με ανησυχητικό ρυθμό.
Περίπου τρία χρόνια αργότερα, τα φυσικά χαρακτηριστικά του Rainer άρχισαν να αλλάζουν και να μεταμορφώνονται και τα ασυνήθιστα μεγάλα χέρια και τα πόδια του άρχισαν να μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο.
Οι περισσότεροι άνδρες θα φτάσουν στην πλήρη ανάπτυξη τους γύρω στα 21 έτη. Όταν τα πόδια του Rainer σχεδόν διπλασιάστηκαν σε μέγεθος οι γιατροί προβληματίστηκαν.
Ενώ η ξαφνική αλλαγή στο μέγεθος των ποδιών και των χεριών του ήταν εκπληκτική, «ο νάνος» άρχισε επίσης να ψηλώνει. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, ο Rainer έφτασε το 1.90 μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Δυστυχώς, άρχισε παράλληλα να εμφανίζει καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης από την ακραία και απότομη ανάπτυξη. Η φυσική του εμφάνιση ήταν ανεξήγητη και κανείς δεν μπορούσε να προσδιορίσει τι προκαλούσε την ανώμαλη ανάπτυξή του.
Έτσι, το 1930 δύο γιατροί, οι Μαντλ και Γουίντχολζ, εξέτασαν τον Ράινερ, ο οποίος ήταν πλέον 32 ετών και συνέχιζε να μεγαλώνει από κάθε άποψη. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά ευρήματά τους, πίστευαν ότι ο Ράινερ έπασχε από «Μεγαλακρία».
Τι είναι η Μεγαλακρία
Η Μεγαλακρία είναι μια κατάσταση, που σχετίζεται με τον γιγαντισμό και προκαλείται από υπερβολική ποσότητα αυξητικής ορμόνης στο σώμα. Η ανεξέλεγκτη παραγωγή αυξητικής ορμόνης, μπορεί να είναι ακόμα και απειλητική για τη ζωή σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Συνήθως, ένας όγκος που βρίσκεται στην υπόφυση, στη βάση του εγκεφάλου είναι αυτός, που προκαλεί τη Μεγαλακρία. Ο όγκος εκκρίνει την περίσσεια αυξητικής ορμόνης, η οποία οδηγεί σε Γιγαντισμό ή Μεγαλακρία.
Όταν ένα σωματοτρόπο αδένωμα (όγκος) αναπτυχθεί σε ένα παιδί -που δεν έχει περάσει την εφηβική ηλικία- τότε η νόσος που προκαλείται λέγεται “γιγαντισμός” και προκαλεί πολύ πιο εντυπωσιακές εξωτερικές αλλαγές.
Αντίθετα, όταν ένα τέτοιο αδένωμα αρχίζει να εκκρίνει την ορμόνη αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος -σε έναν ενήλικα- τότε οι διαφορές είναι «εντοπισμένες» και προκαλούν τη μεγαλακρία.
Σε αυτήν την περίπτωση, τη διάγνωση βοηθά η μελέτη μιας παλαιότερης φωτογραφίας του ασθενούς. Οι πιο χαρακτηριστικές αλλαγές, που συνήθως εντοπίζονται, είναι η μεγέθυνση της γλώσσας και των υπερόφρυων τόξων και η αύξηση της διαμέτρου των δακτύλων).
Τα συμπτώματα της πάθησης και η αντιμετώπισή της μοιάζουν με αυτά του γιγαντισμού. Ωστόσο, στην μεγαλακρία οι αλλαγές είναι λιγότερο εμφανείς και το ύψος του ατόμου δεν αυξάνει.
Ωστόσο, η περίπτωση του Ράινερ ήταν μοναδική
Στα παιδιά, αυτή η αύξηση του ύψους οφείλεται στην επιμήκυνση των οστών, αλλά αλλαγή ύψους δεν είχε συμβεί ΠΟΤΕ πριν σε ενήλικες. Η αύξηση του μεγέθους των οστών στους ενήλικες, περιορίζεται στα χέρια και τα πόδια και παρατηρούνται αλλαγές στο πρόσωπο, όπως προεξέχουσα κάτω γνάθο και οστό φρυδιών, διευρυμένη μύτη, πυκνά χείλη και μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των δοντιών.
Ο Ράινερ όμως συνέχιζε παράλληλα και να ψηλώνει!
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διάγνωση γίνεται στην παιδική ηλικία όταν υπάρχει μη φυσιολογική αύξηση του ύψους και η ανάπτυξη ολοκληρώνεται λίγο μετά την εφηβεία. Ωστόσο, ο γιγαντισμός του Ράινερ δεν εκδηλώθηκε μέχρι τα 18 του.
Πώς η Μεγαλακρία επηρέασε τον Άνταμ Ράινερ
Πολλά από τα βασικά συμπτώματα της Μεγαλακρίας εκδηλώθηκαν στην περίπτωση του Adam Rainer, όπως η επιμήκυνση των χεριών, των ποδιών και του προσώπου του. Ωστόσο, το ότι ψήλωνε παράλληλα με ανησυχητικό ρυθμό, οδηγούσε σε παράλληλη αύξηση της καμπυλότητας της σπονδυλικής του στήλης.
Οι γιατροί του ανησυχούσαν ιδιαίτερα για την σπονδυλική στήλη του, η οποία φαινόταν να χειροτερεύει όσο περνούσε ο καιρός. Τέλος, η επιδείνωση της κατάστασής του οδήγησε τους γιατρούς να κρίνουν απαραίτητη την επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου.
Πίστευαν, ότι αφαιρώντας τον όγκο στην υπόφυση του, θα μπορούσαν να σταματήσουν την υπερβολική παραγωγή της αυξητικής ορμόνης και ήλπιζαν να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη ανάπτυξή του.
Μια επικίνδυνη εγχείρηση
Ο Άνταμ Ράινερ υποβλήθηκε σε μια επικίνδυνη επέμβαση κατόπιν εντολής του γιατρού, για να αφαιρέσει τον όγκο στην υπόφυσή του.
Το χειρουργικό προσωπικό δεν πίστευε, ότι θα μπορούσαν να αφαιρέσουν έναν όγκο, που μεγάλωνε για μια ολόκληρη δεκαετία, αλλά σαν από θαύμα κατάφεραν να τον απομακρύνουν με επιτυχία.
Μετά από μερικούς μήνες, εξέτασαν ξανά τον Ράινερ και χάρηκαν όταν είδαν, ότι το ύψος του σε όρθια θέση παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό το ίδιο. Ωστόσο, η καμπυλότητα της σπονδυλικής του στήλης ήταν πιο έντονη. Εν ολίγοις, εξακολουθούσε να αναπτύσσεται, αλλά με πολύ πιο αργό ρυθμό.
Όπως είναι χαρακτηριστικό με την Μεγαλακρία, η υγεία του Ράινερ άρχισε να επιδεινώνεται καθώς μεγάλωνε. Μεταξύ των αυξανόμενων επιπλοκών της υγείας του, τυφλώθηκε στο δεξί του μάτι, υπέφερε από απώλεια ακοής στο αριστερό του αυτί και ανέπτυξε εξουθενωτικούς πονοκεφάλους.
Κάποιοι θα υποστήριζαν, ότι η χειρότερη επίπτωση, ήταν η συνεχιζόμενη καμπυλότητα της σπονδυλικής του στήλης, η οποία τελικά τον ανάγκασε να παραμείνει κλινήρης.
Σε ηλικία 51 ετών, ο Άνταμ Ράινερ πέθανε στο κρεβάτι του, έχοντας ύψος 1 μέτρο και 99 εκατοστά, καθιστώντας τον τον ψηλότερο άνθρωπο στην Αυστρία.
Επίλογος
Η περίεργη ιστορία του Άνταμ Ράινερ είναι μια προειδοποιητική ιστορία για τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης παραγωγής αυξητικής ορμόνης.
Η ιστορία του είναι μια υπενθύμιση, ότι παρόλο που η ακρομεγαλία είναι σπάνια, μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για τη διαχείριση αυτής της πάθησης. Ίσως εάν οι επαγγελματίες του ιατρικού τομέα είχαν διαχειριστεί την κατάσταση του Ράινερ νωρίτερα, θα μπορούσε να ζούσε μια καλύτερη και μεγαλύτερη σε διάρκεια ζωή.
Πηγή: www.historydefined.net