Ο Ινδός στοχαστής Μαχάτμα Γκάντι είχε πει κάποτε: «Η γη παράγει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες κάθε ανθρώπου, όχι όμως την απληστία του».
Τι είναι η απληστία;
Η απληστία χαρακτηρίζεται ως μία «παθολογική» και ανεξέλεγκτη επιθυμία για κέρδος, για απόκτηση αγαθών-έμψυχων ή άψυχων-όπως φαγητό, χρήματα, γη, κοινωνική θέση ή εξουσία. Ιστορικά η απληστία έχει αναγνωριστεί ως ανεπιθύμητη, επειδή δημιουργεί σύγκρουση μεταξύ προσωπικών και κοινωνικών στόχων, μπορεί να οδηγήσει σε άστοχες αποφάσεις και πράξεις, ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί το αίσθημά του ανικανοποίητου.
Οι άπληστοι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι άνθρωποι
Η απληστία περιλαμβάνεται άλλωστε και στη λίστα με τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, μια επινόηση της εκκλησίας, για να βάλει σε λίστα «τα πρέπει και τα μη». Η κόλαση είναι εκείνη, που περιμένει τους αμαρτωλούς εκείνους, που υπέκυψαν σε κάποιο από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα.
«Μία καταραμένη αγάπη»
Ο Έλληνας λόγιος της Καινής Διαθήκης Ουίλιαμ Μπάρκλεϊ, περιγράφει την πλεονεξία ως «καταραμένη αγάπη για την ύπαρξη», η οποία «θα επιδιώκει τα δικά της συμφέροντα με πλήρη αδιαφορία για τα δικαιώματα των άλλων, ακόμη και για το κοινό καλό της ανθρωπότητας».
Τη χαρακτηρίζει ως μια «επιθετική κακία» που λειτουργεί σε τρία επίπεδα στη ζωή μας:
- Υλικό: η απόκτηση χρημάτων και άλλων αγαθών, ανεξάρτητα από τον τρόπο απόκτησης (π.χ έντιμο η μη).
- Κοινωνικό: η φιλοδοξία κάποιου, που πατά επί πτωμάτων για να κερδίσει εξουσία, δόξα και αναγνώριση που συνήθως δεν προορίζεται για αυτόν, αλλά ούτε και την αξίζει.
- Ηθικό: η αχαλίνωτη λαγνεία που παίρνει την ευχαρίστησή της από εκεί, που δεν έχει δικαίωμα να την πάρει».
«Η υπόθεση της κλεμμένης μυρωδιάς»
Η υπόθεση της κλεμμένης μυρωδιάς ξεκινά στη μακρινή πόλη Λίμα του Περού, όπου ζει ένας άπληστος φούρναρης. Είναι τόσο τσιγκούνης, που δεν μοιράζεται ούτε μια μπαγιάτικη φρυγανιά με τα πουλιά. Δίπλα στον φούρνο ζει ένας άνθρωπος καλόκαρδος και πάντα πρόθυμος να μοιραστεί τα λίγα που έχει, με όποιον έχει ανάγκη.
Ο φούρναρης συνειδητοποίησε, ότι ο φτωχός γείτονας «κλέβει» τη μυρωδιά από τα φρεσκοψημένα μπισκότα και τα ψωμάκια του αρτοποιείου του. Μια και δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράζει φρέσκο ψωμί κάθε μέρα, τρώει το μπαγιάτικο ψωμί του, απολαμβάνοντας τις μυρωδιές του φούρνου, που πλημμυρίζουν τον αέρα. Ο αρτοποιός αποφάσισε, ότι πρέπει να χρεώσει το γείτονα 10 χρυσά νομίσματα το μήνα για την «κλοπή» της μυρωδιάς.
Η δίκη
Καθώς όμως περνούσαν οι μέρες και ο φούρναρης δεν έλαβε καμία πληρωμή από τον γείτονά του, αποφάσισε να καταφύγει στα δικαστήρια. Ο δικαστής ζήτησε να ακούσει και τις δύο πλευρές πριν από την ετυμηγορία. Διέταξε λοιπόν τον γείτονα και τον φούρναρη να έρθουν μαζί στο δικαστήριο την επόμενη μέρα. Έδωσε επίσης εντολή στον γείτονα να φέρει μαζί του πέντε χρυσά νομίσματα. Αυτό έκανε τον φούρναρη να χαμογελάσει, σίγουρος, ότι τα χρυσά νομίσματα προορίζονταν γι’ αυτόν.
Η ετυμηγορία
Την επόμενη μέρα ο γείτονας και ο άπληστος φούρναρης έφτασαν στο κατάμεστο δικαστήριο. Ο κόσμος γεμάτος περιέργεια, συγκεντρώθηκε για να ακούσει την ετυμηγορία για την υπόθεση της κλεμμένης μυρωδιάς.
Ο δικαστής ανακοίνωσε, ότι ο γείτονας θα τιμωρηθεί από το νόμο, αφού η κλοπή είναι έγκλημα. Εκείνος προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί, αλλά ο δικαστής τον σταμάτησε και του ζήτησε να βγάλει από την τσέπη του τα πέντε χρυσά νομίσματα, που έφερε μαζί του και να αρχίσει να τα ρίχνει από το ένα χέρι στο άλλο και να το επαναλάβει 10 φορές. Όλοι έμειναν έκπληκτοι.
Ο δικαστής ρώτησε στη συνέχεια το φούρναρη, αν άκουσε τον ήχο που έκαναν τα χρυσά νομίσματα και εκείνος απάντησε χαμογελώντας: «Ναι». Και ενώ ήταν έτοιμος να πάρει τα χρήματα, ο δικαστής τον σταμάτησε, λέγοντας, ότι είχε ήδη λάβει την πληρωμή του από τον ήχο των χρυσών νομισμάτων. Οι άνθρωποι στην αίθουσα του δικαστηρίου γέλασαν και έμειναν έκπληκτοι από τον τρόπο, που ο δικαστής χειρίστηκε την υπόθεση.
Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας
Εν κατακλείδι, η απλή αυτή ιστορία διδάσκει, ότι το να εκμεταλλευόμαστε τους άλλους δεν ήταν ποτέ σωστό. Η απληστία μπορεί να κάνει ένα άτομο να πάρει λάθος αποφάσεις και λάθος δρόμο στη ζωή του. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε έλλειψη ενσυναίσθησης, σε έλλειψη αυτογνωσίας και σε έλλειψη κατανόησης των συνεπειών των πράξεών του.
«Δώστε στον άνθρωπο όλα όσα επιθυμεί, κι αμέσως, την ίδια εκείνη στιγμή θα νιώθει, ότι αυτά τα όλα ΔΕΝ είναι όλα» έχει πει ο Καντ!
Πηγή: www.nspirement.com
