Αλήθεια ποιανού είναι το πρόβλημα; Ένα ποντίκι κρυφοκοίταζε μέσα από τη ρωγμή του τοίχου τον αγρότη και τη γυναίκα του να ανοίγουν ένα πακέτο. Όταν ξετύλιξαν το μυστηριώδες πακέτο, το ποντίκι ανακάλυψε, ότι μέσα υπήρχε μια ποντικοπαγίδα. Ο τρόμος το κυριάρχησε. Έτρεξε τότε στον αχυρώνα, ουρλιάζοντας: «Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!».
Η κότα, σήκωσε αργά το κεφάλι της και ψιθύρισε, «κ. Ποντίκι, βλέπω ότι αυτό σε απασχολεί σοβαρά, αλλά δεν έχει καμία σημασία για μένα. Δεν είναι δικό μου πρόβλημα». Το ποντίκι στράφηκε τότε στο γουρούνι, και ούρλιαξε: «Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!». Το γουρούνι έδειξε να συμπάσχει, βούρκωσε και μετά τσίριξε: «Λυπάμαι πολύ, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Να είσαι σίγουρος ότι είσαι στις σκέψεις μου, αλλά δεν είναι δικό μου πρόβλημα». Απελπισμένο, απευθύνθηκε στην αγελάδα παρακαλώντας: «Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Υπάρχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!». Εκείνη μασώντας ικανοποιημένη, του είπε: «Σε λυπάμαι, αλλά δεν είναι δικό μου πρόβλημα!» και συνέχισε να ξαπλώνει ατάραχη.
Απογοητευμένο, το ποντίκι επέστρεψε στο σπίτι για να αντιμετωπίσει μόνο του την ποντικοπαγίδα του αγρότη. Εκείνο το βράδυ ακούστηκε ένας δυνατός κρότος σε όλο το σπίτι. Ήταν η ποντικοπαγίδα που έπιανε τη λεία της. Η γυναίκα είχε σπεύσει να δει τι είχε πιαστεί. Στο σκοτάδι, δεν είδε ότι ήταν η ουρά ενός δηλητηριώδους φιδιού, που είχε πιαστεί στην παγίδα. Το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα του αγρότη. Ο αγρότης την πήγε εσπευσμένα στο νοσοκομείο και επέστρεψε στο σπίτι με πυρετό.
Όλοι ξέρουν ότι αντιμετωπίζουμε τον πυρετό με φρέσκια κοτόσουπα, έτσι ο αγρότης έσφαξε την κότα, το κύριο συστατικό της σούπας. Αλλά η αρρώστια της συζύγου του συνεχίστηκε, έτσι φίλοι και γείτονες τον βοηθούσαν να τη φροντίσει και έμεναν μαζί της όλο το εικοσιτετράωρο. Για να τους ταΐσει, ο αγρότης έσφαξε το γουρούνι. Δυστυχώς, η γυναίκα του αγρότη τελικά πέθανε. Τόσος πολύς κόσμος ήρθε για την κηδεία της, που ο αγρότης έσφαξε την αγελάδα για να πάρει αρκετό κρέας για να τους ταΐσει όλους. Το ποντίκι τα έβλεπε όλα από τη ρωγμή του στον τοίχο με μεγάλη λύπη.
Το δίδαγμα
Πώς θα μπορούσε η ιστορία να εκτυλισσόταν διαφορετικά αν το κοτόπουλο, το γουρούνι, η αγελάδα – ή τουλάχιστον μερικά από αυτά – είχαν καταλάβει ότι ήταν απλώς μέρος ενός οικοσυστήματος, ενός δικτύου, που τους έκανε μέρος του προβλήματος του ποντικού; Η παραπάνω παραβολή, μας δείχνει ξεκάθαρα τη βασική αλήθεια: ότι πράγματι, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι και ότι αυτό που με επηρεάζει σήμερα θα επηρεάσει και εσένα κάποια στιγμή στο μέλλον και πώς το πρόβλημα κάποιου μπορεί τελικά να επηρεάσει και πολλούς άλλους.
Σε αυτόν τον κόσμο που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους, όλα και όλοι συνδέονται με κάποιο τρόπο. Σκεφτείτε απλά την πανδημία. Μπορούμε όμως να είμαστε μέρος της λύσης! Εάν το σκάφος βυθίζεται, μπορούμε να βοηθήσουμε να κλείσουμε την τρύπα. Εάν υπάρχει μια τρομακτική παγίδα στη ζωή ενός γείτονα, μπορούμε να δώσουμε ένα χέρι. Δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψουμε στην πεποίθηση «δεν είναι δικό μου πρόβλημα» να γίνει μέρος της νοοτροπίας μας!
Έτσι, την επόμενη φορά που θα ακούσετε ότι κάποιος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα και πιστεύετε ότι δεν σας αφορά, θυμηθείτε ότι όταν υπάρχει μια παγίδα για αρουραίους στο σπίτι, ολόκληρη η αυλή κινδυνεύει.
