Mια μελέτη ερευνητών από το Brigham and Women’s Hospital αποκαλύπτει ότι η συχνότητα εμφάνισης καρκίνων πρώιμης έναρξης – συμπεριλαμβανομένου του μαστού, του παχέος εντέρου, του οισοφάγου, των νεφρών, του ήπατος και του παγκρέατος – έχει αυξηθεί δραματικά σε όλο τον κόσμο, με την άνοδο να ξεκινά γύρω στο 1990.
Σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν γιατί περισσότεροι άνθρωποι κάτω των 50 ετών διαγιγνώσκονται με καρκίνο, οι επιστήμονες διεξήγαγαν εκτενείς αναλύσεις των διαθέσιμων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με την έκθεση των ασθενών που μπορεί να συνέβαλε στην αύξηση. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Nature Reviews Clinical Oncology.
«Από τα δεδομένα μας, παρατηρήσαμε κάτι που ονομάζεται birth cohort effect. Αυτή η επίδραση δείχνει ότι κάθε διαδοχική ομάδα ανθρώπων που γεννιούνται σε μεταγενέστερο χρόνο – π.χ. μια δεκαετία αργότερα – έχει υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο αργότερα στη ζωή, πιθανότατα λόγω παραγόντων κινδύνου στους οποίους εκτέθηκαν σε νεαρή ηλικία», δήλωσε ο Shuji Ogino , καθηγητής στο Harvard Chan School και Harvard Medical School και ιατρός-επιστήμονας στο Τμήμα Παθολογίας του Brigham. «Διαπιστώσαμε ότι αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται με κάθε γενιά. Για παράδειγμα, τα άτομα που γεννήθηκαν το 1960 παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου πριν συμπληρώσουν τα 50 από τα άτομα που γεννήθηκαν το 1950 και προβλέπουμε ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου θα συνεχίσει να αυξάνεται σε διαδοχικές γενιές».
Ο Ogino συνεργάστηκε με τον επικεφαλής συγγραφέα Tomotaka Ugai και τους συνεργάτες του από το 2000 έως το 2012 για την ανάλυση παγκόσμιων δεδομένων για 14 τύπους καρκίνου που έδειξαν αυξημένη συχνότητα σε ενήλικες πριν από την ηλικία των 50 ετών. Στη συνέχεια, η ομάδα αναζήτησε διαθέσιμες μελέτες που εξέτασαν τάσεις πιθανών παραγόντων κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των πρώιμων εκθέσεων στη ζωή του γενικού πληθυσμού. Τέλος, οι ερευνητές εξέτασαν τη βιβλιογραφία που περιγράφει τα κλινικά και βιολογικά χαρακτηριστικά των καρκίνων πρώιμης έναρξης σε σύγκριση με τους καρκίνους που διαγνώστηκαν μετά την ηλικία των 50 ετών.
«Διαπιστώσαμε ότι αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται σε κάθε γενιά». — Shuji Ogino, καθηγητής, ιατρός-επιστήμονας
Σε μια εκτεταμένη ανασκόπηση, η ομάδα διαπίστωσε ότι το “exposome” της πρώιμης ζωής, το οποίο περιλαμβάνει τη διατροφή, τον τρόπο ζωής, το βάρος, τις περιβαλλοντικές εκθέσεις και το μικροβίωμα ενός ατόμου, έχει αλλάξει ουσιαστικά τις τελευταίες δεκαετίες. Υποθέτουν ότι παράγοντες όπως η δυτική διατροφή και ο τρόπος ζωής μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του πρώιμου καρκίνου.
Η ομάδα αναγνώρισε ότι αυτή η αυξημένη συχνότητα ορισμένων τύπων καρκίνου οφείλεται, εν μέρει, στην έγκαιρη ανίχνευση μέσω προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου καρκίνου. Δεν μπόρεσαν να μετρήσουν ακριβώς το ποσοστό της αύξησης που θα μπορούσε να αποδοθεί αποκλειστικά στον έλεγχο και την έγκαιρη ανίχνευση. Ωστόσο, σημείωσαν ότι η αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πολλών από τους 14 τύπους καρκίνου είναι απίθανη λόγω του ενισχυμένου προσυμπτωματικού ελέγχου και μόνο.
Πιθανοί παράγοντες κινδύνου για πρώιμη εμφάνιση καρκίνου ήταν η κατανάλωση αλκοόλ, η στέρηση ύπνου, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων. Παραδόξως, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ενώ η διάρκεια του ύπνου των ενηλίκων δεν έχει αλλάξει δραστικά κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών, τα παιδιά κοιμούνται πολύ λιγότερο σήμερα από ό,τι πριν από δεκαετίες. Παράγοντες κινδύνου όπως τα εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα, τα ζαχαρούχα ποτά, η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2, η καθιστική ζωή και η κατανάλωση αλκοόλ έχουν αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1950.
«Μεταξύ των 14 τύπων καρκίνου σε άνοδο που μελετήσαμε, οκτώ σχετίζονταν με το πεπτικό σύστημα. Το φαγητό που τρώμε τροφοδοτεί τους μικροοργανισμούς στο έντερο μας», είπε ο Ugai. «Η διατροφή επηρεάζει άμεσα τη σύνθεση του μικροβιώματος και τελικά αυτές οι αλλαγές μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο και τα αποτελέσματα της νόσου».
Ένας περιορισμός αυτής της μελέτης είναι ότι οι ερευνητές δεν διέθεταν επαρκή δεδομένα από χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος για να εντοπίσουν τις τάσεις στη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Στο μέλλον, οι Ogino και Ugai ελπίζουν να συνεχίσουν αυτή την έρευνα συλλέγοντας περισσότερα δεδομένα και συνεργαζόμενοι με διεθνή ερευνητικά ινστιτούτα για την καλύτερη παρακολούθηση των παγκόσμιων τάσεων. Εξήγησαν επίσης τη σημασία της διεξαγωγής διαχρονικών μελετών κοόρτης με τη συναίνεση των γονέων ώστε να συμπεριληφθούν μικρά παιδιά που μπορεί να παρακολουθούνται για αρκετές δεκαετίες.
«Χωρίς τέτοιες μελέτες, είναι δύσκολο να εντοπιστεί τι έκανε κάποιος που είχε καρκίνο τώρα πριν από δεκαετίες ή όταν ήταν παιδί», είπε ο Ugai. «Λόγω αυτής της πρόκλησης, στοχεύουμε να διεξάγουμε περισσότερες διαχρονικές μελέτες στο μέλλον, όπου θα ακολουθούμε την ίδια ομάδα συμμετεχόντων στη διάρκεια της ζωής τους, συλλέγοντας δεδομένα υγείας, ενδεχομένως από ηλεκτρονικά αρχεία υγείας και βιοδείγματα σε καθορισμένα χρονικά σημεία. Αυτό δεν είναι μόνο πιο αποδοτικό από πλευράς κόστους λαμβάνοντας υπόψη τους πολλούς τύπους καρκίνου που πρέπει να μελετηθούν, αλλά πιστεύω ότι θα μας δώσει πιο ακριβείς γνώσεις σχετικά με τον κίνδυνο καρκίνου για τις επόμενες γενιές».
Πηγή: news.harvard.edu
