Όσον αφορά στα πιάτα ζυμαρικών, λίγα είναι τόσο αγαπημένα όσο η καρμπονάρα. Είναι μια συνταγή που λατρεύεται όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο – καθώς και βασικό στοιχείο στα μενού των εστιατορίων. Η γεύση της έχει εμπνεύσει τα πάντα, από ramen και πίτσα με γεύση καρμπονάρα μέχρι καρυκεύματα και πατατάκια.
Η προέλευση και το όνομα της
Η προέλευση και το όνομα της, είναι τελικά, τόσο συζητημένη όσο και η συνταγή της:
Από το ιταλικό “carbonaro” ή “carbone”
Κάποιοι πιστεύουν, ότι πήρε το όνομά της από το «carbonaro» ή «carbone», την ιταλική λέξη που σημαίνει κάρβουνο. Αυτή η σύνδεση οδήγησε ορισμένους ιστορικούς να υποθέσουν, ότι το πιάτο αρχικά μαγειρεύτηκε από τους Ιταλούς «καρμπονάρι» – εργάτες στα καρβουνάδικα– οι οποίοι το ετοίμαζαν πάνω από μια φωτιά στα Απέννινα Όρη για να πάρουν δυνάμεις πριν τη σκληρή δουλειά.
Από το μαύρο πιπέρι
Άλλοι λένε, ότι το όνομα της αναφέρεται στο αλεσμένο μαύρο πιπέρι που υπάρχει άφθονο στο πιάτο και το οποίο μοιάζει με σκόνη κάρβουνου (σε ορισμένα μέρη της Αμερικής, αυτή η θεωρία οδήγησε στο παρατσούκλι «το σπαγγέτι των ανθρακωρύχων»).
Από Αμερικανούς στρατιώτες κατά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο
Ίσως όμως η πιο δημοφιλής θεωρία για την προέλευση της είναι, ότι το πιάτο δημιουργήθηκε από Αμερικανούς στρατιώτες που στάθμευαν στην Ιταλία και ζήτησαν πρωινό με μακαρόνια αυγά και μπέικον. Δεν υπάρχουν αναφορές για pasta carbonara σε γραπτά αρχεία πριν από τον Β’παγκόσμιο πόλεμο, αλλά το 1950 ένα άρθρο σε ιταλική εφημερίδα χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει ένα πιάτο, εμπνευσμένο από Αμερικανούς στρατιώτες, που εμπλούτισαν παραδοσιακές συνταγές με αυγά και μπέικον.
Σύμφωνα με τον ιστορικό τροφίμων Luca Cesari, η καρμπονάρα πιθανότατα γεννήθηκε στη Ρώμη εκείνη την εποχή, χάρη στην παρουσία – και το μπέικον που έφεραν – Αμερικανοί στρατιώτες. Πράγματι, μια θεωρία αποδίδει τη δημιουργία του πιάτου σε έναν νεαρό μάγειρα του ιταλικού στρατού το Renato Gualandi, ο οποίος πιστεύεται ότι έφτιαξε την πρώτη καρμπονάρα το 1944, χρησιμοποιώντας το μπέικον, την κρέμα, το τυρί και τους κρόκους αυγών σε σκόνη των Αμερικανών.
Η καρμπονάρα σήμερα
Στην πιο ευρέως αποδεκτή αυθεντική μορφή της, η καρμπονάρα είναι απλή: Σπαγγέτι με μια πλούσια σάλτσα από αυγά και πεκορίνο, τραγανές μπουκιές guanciale, και μαύρο πιπέρι. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να πούμε ότι μάγειρες και σεφ έχουν τις δικες τους εκδοχές – είτε είναι η προσθήκη κρέμας ή βουτύρου, πεκορίνο αντί για παρμεζάνα ή μπέικον αντί για guanciale. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις από χώρα σε χώρα και από σπίτι σε σπίτι, προς μεγάλη απογοήτευση των οπαδών της αυθεντικής συνταγής.
Σε γενικές γραμμές, η καρμπονάρα, φαίνεται πολύ πιθανό, ότι ξεκίνησε τη ζωή της με τον τρόπο που κάνουν πολλά πιάτα – ένας συνδυασμός πολιτισμών, ανθρώπων και υλικών. Σήμερα θεωρείται σύμβολο της ιταλικής γαστρονομίας, αλλά η επιρροή της έχει φτάσει σε όλο τον κόσμο και έχει παγιώσει τη θέση της ως ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα της Ιταλίας, ενώ κατατάσσεται σταθερά στις έρευνες ως ένα από τα πιο αγαπημένα πιάτα ζυμαρικών παγκοσμίως.
