Είναι δελεαστικό να πιστεύουμε, ότι η ζωή στον 21ο αιώνα είναι ένας κόσμος μακριά από το 1800, αλλά παρά την επικοινωνιακή επανάσταση που ζούμε όλοι, εξακολουθούμε να οφείλουμε μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας στις εφευρέσεις του τότε. Περισσότερες σύγχρονες ανέσεις από ό,τι νομίζετε, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά κατά τον 19ο αιώνα, ιδιαίτερα τη βικτωριανή εποχή. Οι άνθρωποι του ήταν ατελείωτα εφευρετικοί και περίεργοι και προσπαθούσαν συνεχώς να διευρύνουν τις γνώσεις τους και να βελτιώσουν τη ζωή τους. Ακολουθούν οκτώ από αυτές που ήταν τόσο καλές, που τις χρησιμοποιούμε ακόμα σήμερα:
Τσιμέντο
Αν και μπορούμε να σκεφτούμε το τσιμέντο ως ένα σύγχρονο οικοδομικό υλικό, έχει μακρά ιστορία που χρονολογείται από την κατασκευή των πυραμίδων, όπου αναμείγνυαν μια υποτυπώδη μορφή σκυροδέματος για να φτιάξουν κονίαμα. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν ένα παρόμοιο υλικό στο κτίριο του Κολοσσαίου. Αλλά η βιομηχανία σκυροδέματος πραγματικά απογειώθηκε με την εφεύρεση του τσιμέντου Portland το 1824. Το τσιμέντο Portland είναι το κύριο συστατικό του σύγχρονου σκυροδέματος, το οποίο στη συνέχεια αναμιγνύεται με άμμο και χαλίκι για να σχηματιστεί ένα σκληρό αλλά εύπλαστο μείγμα. Στη βικτωριανή εποχή, το σκυρόδεμα χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την κατασκευή δρόμων και τη βαριά βιομηχανία, αν και περιστασιακά χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή σπιτιών.
Παστερίωση
Το 1856, ανατέθηκε από έναν κατασκευαστή κρασιού στο Λουί Παστέρ, να ανακαλύψει τι έκανε το αλκοόλ να ξινίσει. Εκείνη την εποχή πίστευαν, ότι η ζύμωση ήταν μια καθαρά χημική διαδικασία, αλλά ο Παστέρ ανακάλυψε, ότι η μαγιά ήταν ένας ζωντανός οργανισμός. Αυτή η εργασία οδήγησε στη θεωρία του μικροβίου για τη ζύμωση. Ο Παστέρ ανακάλυψε ότι τα μικρόβια σκοτώνονταν όταν θερμάνονταν σε συγκεκριμένη θερμοκρασία για συγκεκριμένο χρόνο και εργάστηκε εντατικά για τη συντήρηση του κρασιού και των κονσερβοποιημένων τροφίμων. Μόλις στα τέλη του 1800 χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία και για το γάλα, που ήταν ένας κοινός φορέας για τη φυματίωση (ΤΒ) και τα κρούσματα φυματίωσης μειώθηκαν απότομα μετά την εισαγωγή της παστερίωσης.
Ταχυδρομείο
Πριν από το σύστημα αλληλογραφίας που γνωρίζουμε σήμερα, τα ταχυδρομικά τέλη δεν υπολογίζονταν με βάση το βάρος της επιστολής, αλλά με βάση τον αριθμό των μιλίων που διένυσε και με το πόσες σελίδες ήταν. Το κόστος επιβάρυνε τον παραλήπτη, πράγμα που σημαίνει, ότι πολλές επιστολές, κυρίως λογαριασμοί, δεν παραδόθηκαν ποτέ. Η καθιέρωση του πρώτου αυτοκόλλητου και φθηνού γραμματόσημου, που ξεκίνησε από την Αγγλία το 1840, διπλασίασε τον αριθμό των επιστολών που στάλθηκαν κατά τη διάρκεια μιας νύχτας. Το 1839 στάλθηκαν περίπου 76 εκατομμύρια επιστολές και μέχρι τη στιγμή που πέθανε η βασίλισσα Βικτώρια το 1901, αποστέλλονταν πολύ περισσότερα από δύο δισεκατομμύρια επιστολές και καρτ ποστάλ κάθε χρόνο. Ωστόσο, το φθηνό ταχυδρομικό σύστημα της εποχής, ενθάρρυνε επίσης ορισμένες λιγότερο ευπρόσδεκτες καινοτομίες, όπως την ανεπιθύμητη αλληλογραφία και την απάτη μέσω ταχυδρομείου.
Η Ραπτομηχανή
Το παλαιότερο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ραπτομηχανής χρονολογείται από το 1755, ενώ ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του 1830 από τον Barthelemy Thimonnier στη Γαλλία, προκάλεσε αντιδράσεις και ταραχές από ράφτες, οι οποίοι, φοβούμενοι για τα προς το ζην, κατέστρεφαν τις μηχανές. Ακολούθησαν περαιτέρω προσπάθειες μέχρι που ο Isaac Merritt Singer τελειοποίησε το σχέδιο και άρχισε να παράγει τις δικές του μηχανές. Το 1860 πούλησε 110.000 μηχανές μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βασικό σχέδιο παρέμεινε αμετάβλητο έκτοτε. Η Singer Company ήταν μια από τις πρώτες πολυεθνικές εταιρείες της Αμερικής. Οι οικιακές ραπτομηχανές κόστιζαν περίπου το ένα τέταρτο του μέσου ετήσιου μισθού, αλλά πουλούσαν σαν τρελλές. Όταν ο Singer πέθανε το 1875, η εταιρεία του είχε κέρδη 22 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, ποσό συγκλονιστικό για την εποχή.
Τα λάστιχα πεπιεσμένου αέρα
Κατοχυρώθηκαν για πρώτη φορά με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Robert William Thomson το 1845, περίπου τέσσερις δεκαετίες πριν ανακαλυφθούν εκ νέου από τον John Dunlop. Ο Thomson είχε ονομάσει την εφεύρεσή του «εναέριο τροχό». Ωστόσο, εκείνη την εποχή, υπήρχαν λίγα αυτοκίνητα ή ποδήλατα, έτσι η εφεύρεση φαινόταν μάλλον άσκοπη και δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή. Όταν η Dunlop ανακάλυψε εκ νέου το ελαστικό από καουτσούκ, το ποδήλατο ήταν πανταχού παρόν, και τα ελαστικά του σύντομα θα εμφανίζονταν παντού στους δρόμους σε όλο τον κόσμο. Η εμφάνιση της αυτοκινητοβιομηχανίας έκανε το ελαστικό πεπιεσμένου αέρα μία από τις πιο χρήσιμες εφευρέσεις στον κόσμο.
Το Ραδιόφωνο
Ο Γκουλιέλμο Μαρκόνι έστειλε το πρώτο ραδιοφωνικό μήνυμα στον εαυτό του στην Ιταλία το 1895. Μέχρι το 1902, είχε καταφέρει να στείλει ένα μήνυμα πέρα από τον Ατλαντικό. Ο Μαρκόνι δεν ήταν ο μόνος πρωτοπόρος του ραδιοφώνου. Υπήρχαν πολλοί επιστήμονες που ερευνούσαν τα ραδιοκύματα και τους πομπούς, συμπεριλαμβανομένου του Νίκολα Τέσλα. Προέκυψε διαφωνία σχετικά με το ποιος από αυτούς έκανε τις ανακαλύψεις του πρώτος, και το 1943, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε υπέρ του Τέσλα. Στην περίπτωση του ραδιοφώνου, ο πόλεμος ενθάρρυνε την εφευρετικότητα και έγιναν μεγάλες βελτιώσεις στην εμβέλεια και την ποιότητα του ραδιοεξοπλισμού. Όχι μόνο χρησιμοποιήθηκε το ραδιόφωνο ως συσκευή επικοινωνίας, αλλά άρχισε επίσης να χρησιμοποιείται για τη μετάδοση πληροφοριών για τον πόλεμο. Όταν έφτασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, το ραδιόφωνο ήταν ένα βασικό όργανο ενημέρωσης, επικοινωνίας και προπαγάνδας.
Η ακτινογραφία
Το 1895, ο Wilhelm Conrad Roentgen ανακάλυψε την ακτινογραφία ενώ εργαζόταν με καθοδικούς σωλήνες στο εργαστήριό του. Παρατήρησε ότι οι κρύσταλλοι κοντά στον σωλήνα έλαμπαν και κατάλαβε, ότι οι ακτίνες μπορούσαν να περάσουν μέσα από κάποια αντικείμενα. Μετά από κάποιους πειραματισμούς, ανακάλυψε ότι οι ακτίνες μπορούσαν να περάσουν μέσα από τον ανθρώπινο ιστό αλλά όχι από τα οστά. Πολλοί επιστήμονες ενδιαφέρθηκαν και σύντομα έγιναν πειράματα συνδυάζοντας τη νέα τεχνολογία με φωτογραφικές πλάκες για χρήση από γιατρούς και χειρουργούς. Μέσα σε έξι μήνες από την ανακάλυψη του Roentgen, οι ακτίνες Χ χρησιμοποιήθηκαν από χειρουργούς στο πεδίο της μάχης για να βρουν σφαίρες μέσα σε τραυματισμένους στρατιώτες. Τίποτα δεν ήταν τότε γνωστό για τις παρενέργειες της διαδικασίας, και έχει υπολογιστεί, ότι τα πρώτα μηχανήματα εξέπεμπαν περίπου 1.500 φορές περισσότερη ακτινοβολία από τα σύγχρονα, γεγονός που συχνά είχε οδηγήσει σε εγκαύματα από ακτινοβολία σε ασθενείς και ακόμη και πτώση των μαλλιών τους.
Σοκολάτα
Αν και το κακάο χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια, η σοκολάτα όπως την ξέρουμε σήμερα εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα. Κάποια πρόοδος είχε σημειωθεί στη διαδικασία από τον Coenraad van Houten το 1828, όταν εφηύρε την πρέσα κακάο, η οποία μπορούσε να βγάλει το βούτυρο κακάο από τους καβουρδισμένους κόκκους. Όμως μόλις το 1847 ο Joseph Fry δημιούργησε το πρώτο στερεό, βρώσιμο κακάο, μία πλάκα σοκολάτας δηλαδή, χρησιμοποιώντας βούτυρο κακάο, σκόνη κακάο και ζάχαρη. Η διαδικασία τελειοποιήθηκε περαιτέρω το 1875, όταν ο Daniel Peter και ο Henri Nestle πρόσθεσαν συμπυκνωμένο γάλα για να δημιουργήσουν την πρώτη μπάρα σοκολάτας γάλακτος. Η σοκολάτα έχει γίνει ένα από τα πιο επιτυχημένα προϊόντα στον πλανήτη.
Πηγή: listverse.com
