Στον αρχαίο κόσμο, οι Αιγύπτιοι ήταν γνωστοί για την ιατρική τους φροντίδα και η φήμη τους δεν ήταν άδικη. Υπήρχαν πολλές ειδικότητες γιατρών, όπως νευρολόγοι, οφθαλμίατροι, οδοντίατροι, γαστρεντερολόγοι και πρωκτολόγοι. Στην αρχαία Αίγυπτο, όλος ο λαός είχε το δικαίωμα να εξεταστεί από γιατρό σε περίπτωση που αρρώσταινε και την πληρωμή αυτού την αναλάμβανε το κράτος.
Η μέθοδος εξέτασης και η διάγνωση
Η μέθοδος που εφάρμοζαν οι Αιγύπτιοι μοιάζει κατά πολύ με τη μέθοδο που χρησιμοποιούν οι γιατροί ακόμα και σήμερα:
- ως πρώτο βήμα ο γιατρός ζητούσε από τον ασθενή να του περιγράψει πως αισθάνεται
- τον εξέταζε ψηλαφώντας τις περιοχές του σώματος του όπου ένιωθε πόνο
- εξέταζε το αίμα, τα ούρα και τα κόπρανα του ασθενούς
- τον ρωτούσε αν έχει εχθρούς
- στο τέλος κατέληγε στη διάγνωση: εάν πρόκειται για μια θεραπεύσιμη ασθένεια, μια ασθένεια που ίσως θα μπορούσε να καταπολεμηθεί ή μια ασθένεια για την οποία δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Τα πρώτα αντιβιοτικά: μέλι, μαγιά μπύρας, μουχλιασμένο ψωμί
Στις απλές πληγές έβαζαν φρέσκο κρέας, με ένα μείγμα λαδιού και μελιού, τυλιγμένο σε λινό επίδεσμο. Το μέλι ήταν ιδανικό γιατί εμπόδιζε την ανάπτυξη βακτήριων. Η μαγιά γλυκιάς μπύρας ήταν επίσης μια θεραπεία για πληγές και θεωρείται ως η πρώτη τεκμηριωμένη περιγραφή της μαγιάς ως αντιβιοτικό.
Το ίδιο και το μουχλιασμένο ψωμί, που πιθανότατα, είχε αναπτύξει ένα είδος μύκητα της οικογένεια της πενικιλίνης και ήταν ένα από τα πολλά φάρμακα για τη θεραπεία λοιμώξεων.
Πρωτοπόροι και στην προσθετική χειρουργική
Η πρώτη φυσική απόδειξη ενός τεχνητού μέλους, είναι το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού ενός κοριτσιού, που βρέθηκε στον τάφο ενός ιερέα περίπου το 1500 π.Χ. Ο ιερέας είχε αντικαταστήσει το κομμένο δάχτυλο του ποδιού της κόρης του με ένα ξύλο και δέρμα, δημιουργώντας ένα αισθητικό και λειτουργικό τεχνητό δάχτυλο.
Αντισύλληψη
Ο έλεγχος των γεννήσεων ήταν κοινωνικά και θρησκευτικά αποδεκτός και διδάσκονταν από μαίες. Υπάρχουν πολλές συνταγές για εσωτερικά τοποθετημένα αντισυλληπτικά, που χρονολογούνται από το 1800 π.Χ. Περιείχαν συστατικά όπως το natron, το οποίο ήταν ένα είδος αλατιού, κόμμι ακακίας, ξινόγαλα και κοπριά κροκόδειλου. Όλα τα παραπάνω έχουν σπερματοκτόνες ιδιότητες.
Συμπερασματικά, αν και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν κατανοούσαν πλήρως τη λειτουργία του κυκλοφορικού συστήματος, ούτε γνώριζαν τη λειτουργία πολλών εσωτερικών οργάνων, ήταν πολύ μπροστά για την εποχή τους. Πολλές από τις θεραπείες τους βέβαια, φαίνεται να είναι λανθασμένες αφού συχνά βασίζονταν σε μύθους, μαγεία και ξόρκια. Ωστόσο, ανέπτυξαν πολλές αποτελεσματικές θεραπείες για πολλές ασθένειες και στο σύνολό τους, τα ιατρικά τους επιτεύγματα είναι εξαιρετικά και πολύ μπροστά από την εποχή τους.
Πηγή: www.thecollector.com
