Τον Ιούνιο του 1647 ψηφίστηκε στην Αγγλία το “Διάταγμα για την Κατάργηση των Εορτών”, το οποίο απαγόρευε τα Χριστούγεννα και τον εορτασμό όλων των θρησκευτικών εορτών και των ιερών ημερών. Το διάταγμα, που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο, έβαλε τέλος στις γιορτές, τις λειτουργίες και τους εορτασμούς των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Η απαγόρευση περιλάμβανε δημόσιους εορτασμούς αλλά και συγκεντρώσεις στο σπίτι, με τσουχτερά πρόστιμα για μη συμμόρφωση. Τα καταστήματα και οι αγορές κλήθηκαν να παραμείνουν ανοιχτά στις 25 Δεκεμβρίου. Η κίνηση αυτή δεν ήταν δημοφιλής, με ταραχές υπέρ των Χριστουγέννων να ξεσπούν σε όλη τη χώρα.
Ο ρόλος του Όλιβερ Κρόμγουελ στην απαγόρευση των Χριστούγεννων
Οι περισσότεροι πιστεύουν, ότι ο Άγγλος πολιτικός Όλιβερ Κρόμγουελ είναι αυτός, που απαγόρευσε τα Χριστούγεννα. Υπήρχε απαγόρευση, αλλά όπως λένε οι περισσότεροι ιστορικοί, ο Κρόμγουελ είχε πολύ μικρό ρόλο στο θέμα, καθώς τον απασχολούσε περισσότερο ο πόλεμος εκείνη την εποχή. Ποτέ δεν εξέφρασε γνώμη για την απαγόρευση στις επιστολές ή τις ομιλίες του, και απλά δεν ξέρουμε με βεβαιότητα, τι πίστευε γι’ αυτή. Το σημαντικότερο είναι, ότι απουσίαζε από το Κοινοβούλιο όταν ψηφίστηκε η βασική απαγόρευση το 1647.
Πώς προέκυψε η απαγόρευση των Χριστουγέννων;
Πολλοί Προτεστάντες σε όλη την Ευρώπη το 1600 ήταν καχύποπτοι για τους εορτασμούς των Χριστουγέννων. Θεωρούσαν ότι τέτοιες γιορτές συνδέονται πολύ στενά με τον Καθολικισμό, σε μια εποχή που οι Καθολικοί αντιμετωπίζονταν στην καλύτερη περίπτωση με καχυποψία. Μερικοί πουριτανοί επίσης αντιτάχθηκαν στους εορτασμούς καθώς δεν υπήρχε αναφορά σε τέτοια πράγματα στη Βίβλο, και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν, καθώς δεν είχαν τις ρίζες τους στη γραφή. Πολλοί θεώρησαν επίσης ότι οι γιορτές των Χριστουγέννων είχαν απλώς ευτελιστεί.
Όπως πολλές «ηθικές» απαγορεύσεις, η απαγόρευση των Χριστουγέννων ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστη, ιδιαίτερα σε μια Πρώιμη Σύγχρονη Πολιτεία χωρίς τον μηχανισμό μιας σύγχρονης κυβέρνησης ή ακόμη και μιας αστυνομικής δύναμης. Παρόμοιες απαγορεύσεις στο παρελθόν (όπως οι μεσαιωνικοί νόμοι Sumptuary που επιβάλλουν κανόνες για τη μόδα) ήταν αναποτελεσματικές. Η απαγόρευση, η αποτελεσματικότητά της – και μάλιστα η συσχέτιση του Cromwell με αυτήν – έχει γίνει μέρος της λαϊκής μυθολογίας τα τελευταία 350 χρόνια ως ένας ακόμη μύθος των Χριστουγέννων!