Διάφορες μελέτες έχουν βρει, ότι η πίστη στον Θεό συνδέεται με χαμηλότερες βαθμολογίες στα τεστ νοημοσύνης. Φυσικά, υπάρχουν παραδείγματα εξαιρετικά ευφυών ατόμων με ισχυρές θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ωστόσο, κατά μέσο όρο, η πίστη στον Θεό συνδέεται με χαμηλότερες βαθμολογίες στα τεστ IQ.
Χαμηλό IQ και θρησκευτική πίστη
Το ποσοστό των ανθρώπων με θρησκευτικές πεποιθήσεις αυξάνεται: μέχρι το 2050, εάν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, οι άνθρωποι που λένε, ότι δεν είναι θρησκευόμενοι, θα αποτελούν μόνο το 13% του παγκόσμιου πληθυσμού. Με βάση τη σχέση χαμηλού IQ και της πίστης στο θεό, θα μπορούσε να υποστηριχθεί, ότι η ανθρωπότητα πρόκειται να γίνει συλλογικά λιγότερο έξυπνη. «Είναι καλά αποδεδειγμένο, ότι η θρησκευτικότητα συσχετίζεται αντιστρόφως με τη νοημοσύνη», αναφέρεται σε μια νέα εργασία, που δημοσιεύτηκε στο “Frontiers in Psychology” και η οποία προσπαθεί να διερευνήσει το γιατί.
Ο ρόλος της διαίσθησης
Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία, οι θρησκευόμενοι άνθρωποι, ίσως τείνουν να βασίζονται περισσότερο στη διαίσθηση. Έτσι, αντί να έχουν μειωμένη γενική νοημοσύνη, μπορεί να μειονεκτούν μόνο σε εργασίες στις οποίες η διαίσθηση και η λογική έρχονται σε σύγκρουση – και αυτό μπορεί να εξηγήσει τα χαμηλότερα συνολικά αποτελέσματα των τεστ IQ.
Για να το διερευνήσουν, οι Daws and Hampshire εξέτασαν περισσότερους από 63.000 ανθρώπους στο διαδίκτυο και τους έβαλαν να ολοκληρώσουν σε 30 λεπτά 12 γνωστικές εργασίες, που μετρούσαν τον προγραμματισμό, τη λογική, την προσοχή και τη μνήμη εργασίας. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν επίσης αν ήταν θρησκευόμενοι, αγνωστικιστές ή άθεοι.
Όπως είχε προβλεφθεί, οι άθεοι είχαν συνολικά καλύτερες επιδόσεις από τους θρησκευόμενους συμμετέχοντες, ακόμη και μετά τον έλεγχο δημογραφικών παραγόντων όπως η ηλικία και η εκπαίδευση. Οι αγνωστικιστές έτειναν να τοποθετούνται μεταξύ άθεων και πιστών σε όλα τα καθήκοντα. Στην πραγματικότητα, η ισχύς της θρησκευτικής πεποίθησης συσχετίστηκε με χαμηλότερες γνωστικές επιδόσεις. Ωστόσο, ενώ οι ερωτηθέντες θρησκευόμενοι είχαν συνολικά χειρότερες επιδόσεις σε εργασίες που απαιτούσαν συλλογισμό, υπήρχαν μόνο πολύ μικρές διαφορές στις εργασίες απομνημόνευσης. Επίσης, για σύνθετα συλλογιστικά έργα, για το οποία δεν υπήρχαν προφανώς διαισθητικές απαντήσεις, υπήρχε πολύ λιγότερη ομαδική διαφορά.
Οι Daws και Hampshire κατέληξαν στο συμπέρασμα: «Αυτά τα ευρήματα παρέχουν στοιχεία που υποστηρίζουν την υπόθεση, ότι η επίδραση της θρησκευτικότητας σχετίζεται με τη σύγκρουση μεταξύ λογικής και διαίσθησης σε αντίθεση με την ικανότητα συλλογισμού ή τη νοημοσύνη γενικότερα».
Συμπερασματικά, εάν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις προδιαθέτουν τους ανθρώπους να βασίζονται περισσότερο στη διαίσθηση για τη λήψη αποφάσεων – και αν όσο ισχυρότερη είναι η πίστη τους, τόσο πιο έντονο είναι αυτό – πόσο ρόλο παίζει στην πραγματική επιτυχία στον πραγματικό κόσμο; Προς το παρόν, δεν υπάρχουν στοιχεία για αυτό. Αλλά θεωρητικά, ίσως η κατάλληλη γνωστική εκπαίδευση, θα μπορούσε να επιτρέψει στους θρησκευόμενους, να διατηρήσουν τις πεποιθήσεις τους χωρίς να βασίζονται υπερβολικά στη διαίσθηση, όταν αυτή έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική στην καθημερινή λήψη αποφάσεων.
Πηγή: www.bps.org.uk
