Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου έκαναν μια ανακάλυψη, που θα μπορούσε να αλλάξει την κατανόησή μας για το σύμπαν. Στη μελέτη τους, αποκαλύπτουν, για πρώτη φορά, ότι υπάρχει ένα εύρος στο οποίο οι Θεμελιώδεις Σταθερές μπορούν να ποικίλλουν, επιτρέποντας το ιξώδες (το μέτρο της αντίστασής τους στη ροή δηλαδή), που απαιτείται για να συμβούν διεργασίες ζωής μέσα και μεταξύ των ζωντανών κυττάρων. Αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ, για να προσδιορίσουμε από πού προέρχονται αυτές οι σταθερές και πώς επηρεάζουν τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε.
Το 2020, η ίδια ομάδα διαπίστωσε, ότι το ιξώδες των υγρών, καθορίζεται από θεμελιώδεις φυσικές σταθερές, θέτοντας ένα όριο, στο πόσο ρευστό μπορεί να είναι ένα υγρό. Τώρα αυτό το αποτέλεσμα μεταφέρεται στη σφαίρα των βιοεπιστημών.
Τι είναι οι Θεμελιώδεις Φυσικές Σταθερές
Οι θεμελιώδεις φυσικές σταθερές διαμορφώνουν τον ιστό του σύμπαντος στο οποίο ζούμε. Οι φυσικές σταθερές είναι ποσότητες με μια τιμή, που γενικά πιστεύεται, ότι είναι καθολική στη φύση και που παραμένει αμετάβλητη με την πάροδο του χρόνου — για παράδειγμα η μάζα του ηλεκτρονίου. Διέπουν τις πυρηνικές αντιδράσεις και μπορούν να οδηγήσουν στο σχηματισμό μοριακών δομών απαραίτητων για τη ζωή, αλλά η προέλευσή τους είναι άγνωστη. Αυτή η έρευνα μπορεί να φέρει τους επιστήμονες ένα βήμα πιο κοντά στο από πού προέρχονται αυτές οι σταθερές και πώς επηρεάζουν τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε.
Η ροή του νερού σε ένα ποτήρι και οι φυσικές σταθερές
«Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ρέει το νερό σε ένα ποτήρι αποδεικνύεται, ότι σχετίζεται στενά με τη μεγάλη πρόκληση για τον προσδιορισμό των θεμελιωδών σταθερών. Οι διαδικασίες ζωής μέσα και μεταξύ των ζωντανών κυττάρων απαιτούν κίνηση και το ιξώδες είναι αυτό που καθορίζει τις ιδιότητες αυτής της κίνησης. Αν το ιξώδες θα άλλαζε πολύ θα επηρέαζε τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε. Για παράδειγμα, αν το νερό ήταν τόσο παχύρρευστο όσο η πίσσα, η ζωή δεν θα υπήρχε στην τρέχουσα μορφή της ή δεν θα υπήρχε καθόλου. Αυτό ισχύει για όλα τα υγρά, επομένως όλες οι μορφές ζωής, που χρησιμοποιούν την υγρή κατάσταση για να λειτουργήσουν θα επηρεαζόταν».
«Οποιαδήποτε αλλαγή στις θεμελιώδεις σταθερές συμπεριλαμβανομένης μιας αύξησης ή μείωσης, θα ήταν εξίσου κακά νέα για τη ροή και τη ζωή με βάση το υγρό. Για παράδειγμα, το ιξώδες του αίματός μας θα γίνονταν πολύ παχύ ή πολύ λεπτό για να λειτουργήσει το σώμα, ακόμα και με ελάχιστη αλλαγή ορισμένων θεμελιωδών σταθερών», σύμφωνα με το Φυσικό Kostya Trachenko.
Πότε συντονίστηκαν οι θεμελιώδεις σταθερές
Παραδόξως, οι θεμελιώδεις σταθερές θεωρήθηκε, ότι συντονίστηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια για να παράγουν βαρείς πυρήνες στα αστέρια και τότε η ζωή όπως την ξέρουμε σήμερα δεν υπήρχε. Δεν χρειαζόταν αυτές οι σταθερές να βελτιωθούν σε εκείνο το χρονικό σημείο, για να επιτρέψουν την κυτταρική ζωή δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα. Και όμως αυτές οι σταθερές αποδεικνύεται, ότι είναι βιο-φιλικές στη ροή μέσα και μεταξύ των ζωντανών κυττάρων.
Μια συνοδευτική εικασία είναι, ότι μπορεί να εμπλέκονται πολλαπλοί συντονισμοί και αυτό στη συνέχεια υποδηλώνει μια ομοιότητα με τη βιολογική εξέλιξη, όπου τα χαρακτηριστικά αποκτήθηκαν ανεξάρτητα. Μέσω εξελικτικών μηχανισμών, οι θεμελιώδεις σταθερές μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της φύσης, που φτάνει σε βιώσιμες φυσικές δομές. Μένει να δούμε, πώς οι αρχές της εξέλιξης μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση της προέλευσης των θεμελιωδών σταθερών.
Πηγή: www.sciencedaily.com
