Νέες μαρτυρίες αποστατών αποκαλύπτουν διάχυτη επιτήρηση και παρακολούθηση των ήδη περιορισμένων συνδέσεων στο Διαδίκτυο. Το καθεστώς με τις πιο περιορισμένες ελευθερίες στο Διαδίκτυο, είναι αυτό της Βόρειας Κορέας, όπου το Διαδίκτυο για εκατομμύρια ανθρώπους απλά δεν υπάρχει. Για 25 εκατομμύρια Βορειοκορεάτες, η πρόσβαση είναι αδύνατη. Μόνο μερικές χιλιάδες προνομιούχα μέλη της κοινωνίας μπορούν να έχουν πρόσβαση στο παγκόσμιο διαδίκτυο, ενώ ακόμη και το βαριά λογοκριμένο εσωτερικό intranet της χώρας, είναι απρόσιτο για την πλειοψηφία του πληθυσμού. Η πρόσβαση σε δωρεάν και ανοιχτές πληροφορίες δεν αποτελεί επιλογή.
Αυστηρός έλεγχος στους χρήστες
Το να αποκτήσετε μια ακριβή εικόνα για το τι συμβαίνει στην κλειστή πολιτεία του Κιμ Γιονγκ Ουν είναι απίστευτα προκλητικό και δύσκολο. Οι αξιωματούχοι ελέγχουν όλες τις ροές πληροφοριών και παρουσιάζουν κρατική προπαγάνδα στον κόσμο. Οι αναλυτές στρέφονται σε όσους δραπετεύουν και αποστατούν, με μεγάλο προσωπικό κίνδυνο, για μια γεύση της βορειοκορεατικής πραγματικότητας. Σύμφωνα με πολλούς αποστάτες, η παγκόσμια πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι διαθέσιμη μόνο σε ορισμένες τοποθεσίες και κτίρια εντός της Βόρειας Κορέας. Γενικά η πρόσβαση στο Διαδίκτυο φαίνεται ότι είναι διαθέσιμη για επίσημα εγκεκριμένες χρήσεις, όπως ορισμένα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και πιθανώς ορισμένοι εμπορικοί οργανισμοί και άλλα ιδρύματα.
Οι φοιτητές του πανεπιστημίου έχουν αναφέρει, ότι πρέπει να δηλώσουν, γιατί πρέπει να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο και ότι παρακολουθούνται όταν συνδεθούν. Ένας υπάλληλος κάθεται ανάμεσα σε δύο χρήστες του Διαδικτύου και παρακολουθεί συνεχώς τι ψάχνουν. Κάθε πέντε λεπτά, η οθόνη παγώνει αυτόματα και γίνεται έλεγχος ταυτότητας με δακτυλικό αποτύπωμα, για να επιτραπεί περαιτέρω χρήση του Διαδικτύου. Ένας αξιωματικός της κρατικής ασφάλειας βρίσκεται επίσης πάντα κοντά. Οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για μία ώρα και αν κάποιος θέλει περισσότερο χρόνο, θα πρέπει να λάβει νέα άδεια. Κάθε κορεατικός ιστότοπος είναι αποκλεισμένος και μόνο κινεζικοί ή αγγλικοί ιστότοποι είναι διαθέσιμοι.
Πρόσβαση για λίγους εκλεκτούς
Ο λαός της Βόρειας Κορέας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο, όχι λόγω της υποδομής ή λόγω των κακών συνθηκών της χώρας αλλά μόνο λόγω της κυβερνητικής πολιτικής. Ωστόσο, μερικές δεκάδες οικογένειες που έχουν διασυνδέσεις με τον Κιμ Γιονγκ Ουν και μερικοί αλλοδαποί, έχουν απεριόριστη πρόσβαση στο παγκόσμιο διαδίκτυο, ενώ «λίγες χιλιάδες» άτομα ακόμα – συμπεριλαμβανομένων κυβερνητικών αξιωματούχων, ερευνητών και φοιτητών που σπουδάζουν πληροφορική – μπορούν να έχουν περισσότερη πρόσβαση.
Ο νέος νόμος και οι σκληρές ποινές
Εδώ πρέπει να επισημάνουμε έναν νόμο της Βόρειας Κορέας του 2020, που έχει εντείνει τις προσπάθειες της χώρας, να εμποδίσει την πρόσβαση σε ξένες πληροφορίες. Τα τελευταία χρόνια, εξωτερικές πληροφορίες —συμπεριλαμβανομένων τηλεοπτικών εκπομπών της Νότιας Κορέας— διασχίζουν λαθραία τα σύνορα χρησιμοποιώντας μονάδες USB, δίνοντας στους ανθρώπους μια γεύση από τον έξω κόσμο. Ο νέος νόμος επιβάλλει σκληρές ποινές, μέχρι και θάνατο, σε άτομα που συλλαμβάνονται με ξένες πληροφορίες. Το 2021 αναφέρθηκε, ότι ένας άνδρας που μετέφερε παράνομα αντίγραφα του δυστοπικού θρίλερ του Netflix “Squid Game” στη Βόρεια Κορέα και τα πούλησε καταδικάστηκε σε θάνατο.
Το τοπικό intranet είναι οριακά πιο προσβάσιμο
Ενώ η αυστηρά ελεγχόμενη πρόσβαση στο Διαδίκτυο είναι διαθέσιμη για μερικές χιλιάδες «ελίτ», το τοπικό intranet είναι οριακά πιο προσβάσιμο — θεωρητικά, τουλάχιστον. Γνωστό ως Kwangmyong, το intranet προσφέρει μόνο λίγες ιστοσελίδες και οι πολίτες μπορούν να έχουν πρόσβαση από τα τηλέφωνά τους ή από υπολογιστές. Με τα χρόνια πολλοί ιστότοποι εμφανίζονται και φαίνεται, ότι πολλοί τομείς της κυβέρνησης έχουν δικούς τους ιστότοπους με επίσημες πληροφορίες. Ωστόσο οι τιμές intranet είναι γενικά πολύ υψηλές για τους περισσότερους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει, ότι υπάρχει μεγάλη προσέλευση σε επίσημα κτίρια, όπως πανεπιστήμια και βιβλιοθήκες, όπου τα επίπεδα επιτήρησης είναι υψηλά.
Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο έχει κηρυχθεί ως ανθρώπινο δικαίωμα
Παγκοσμίως, 5,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν τακτικά το διαδίκτυο, ή περίπου το 66 % του πληθυσμού της Γης. Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο έχει κηρυχθεί ως ανθρώπινο δικαίωμα—με τα Ηνωμένα Έθνη να λένε, ότι θα πρέπει να υπάρχει πλήρης συνδεσιμότητα έως το 2030. «Το πρόβλημα όμως είναι, πώς θα μεταφραστούν αυτές οι δεσμεύσεις σε πραγματικότητα, λέει η Barbora Bukovská, ανώτερη διευθύντρια δικαίου και πολιτικής σε οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό περιλαμβάνει ζητήματα, όπως το να γίνουν το Διαδίκτυο και η σύνδεση προσιτά, την απόκτηση ελάχιστων ψηφιακών δεξιοτήτων και αλφαβητισμού και την επίτευξη ισότητας στην πρόσβαση για τις περιθωριοποιημένες ομάδες και εκείνες που κινδυνεύουν από διακρίσεις
Ωστόσο, το ιστορικό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Βόρειας Κορέας δείχνει, ότι η υποχρεωτική πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε παγκόσμιο επίπεδο, πιθανότατα δεν θα έκανε μεγάλη διαφορά – θα χρειαζόταν μεγαλύτερη και βαθύτερη αλλαγή στη χώρα για να εφαρμοστούν τέτοιες αλλαγές. Αλλά για όσους έχουν καταφέρει να φύγουν από τη χώρα, η διαφορά είναι έντονη. Οι άνθρωποι αυτοί λαχταρούν για γνώση όπως επιστημονικές και τεχνολογικές πληροφορίες, οι οποίες πλέον τους είναι προσβάσιμες μέσω του Διαδικτύου στη νέα τους πατρίδα.
Πηγή: www.wired.com