Ο τίτλου του βιβλίου είναι Shadows from the Walls of Death (Σκιές από τους τοίχους του θανάτου). Τυπώθηκε το 1874 και έχει διαστάσεις περίπου 45 επί 60 εκατοστα. Το βιβλίο αυτό είναι αξιοσημείωτο για δύο λόγους: τη σπανιότητά του και το γεγονός ότι αν το αγγίξεις, μπορεί να σε σκοτώσει. Περιέχει περίπου εκατό δείγματα ταπετσαρίας, καθένα από τα οποία είναι εμποτισμένο με δυνητικά επικίνδυνα επίπεδα αρσενικού. Οι γεμάτες αρσενικό σελίδες του δεν πρέπει να αγγίζονται χωρίς γάντια.
Οι θανατηφόρες ταπετσαρίες
Το βιβλίο είναι έργο του Δρ. Robert M. Kedzie, ο οποίος ξεκίνησε μια εκστρατεία για να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με τους κινδύνους της ταπετσαρίας, που έβαζαν στους τοίχους των σπιτιών τους και η οποία περιείχε κάποιες χρωστικές με αρσενικό. Αν και είναι θανατηφόρα τοξίνη, το αρσενικό μπορεί να αναμειχθεί με χαλκό και να δώσει όμορφες αποχρώσεις, όπως το “Scheele’s Green” ή “Paris Green”. Αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο φαινόμενο εκείνη την εποχή: περίπου το 65 % όλων των ταπετσαριών στις Ηνωμένες Πολιτείες περιείχαν αρσενικό.
Στη Βικτωριανή εποχή γνώριζαν, ότι το αρσενικό ήταν δηλητηριώδες όταν τρώγονταν και είχε αποκτήσει φήμη ως η «σκόνη της κληρονομιάς», που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για παράδειγμα, για να εξοντώσει ηλικιωμένες θείες με μεγάλες περιουσίες. Οι περισσότεροι όμως δεν υπολόγιζαν τον κίνδυνο απο τις ταπετσαρίες των σπιτιών τους που περιείχαν αυτή την ουσία.
Η εκστρατεία του Kedzie
Ο Kedzie υποστήριξε (σωστά, όπως γνωρίζουμε τώρα), ότι οι ταπετσαρίες με αρσενικό αφήνουν μικροσκοπικά σωματίδια σκόνης, που μπορούν να εισπνευστούν ή να καταποθούν. Στον πρόλογο του βιβλίου προειδοποιεί, ότι το αρσενικό μπορεί να σκοτώσει όχι μόνο με «ξαφνική και βίαιη καταστροφή της ζωής», αλλά με αργή, χρόνια δηλητηρίαση, μια μυστηριώδη και παρατεταμένη ασθένεια, που μπορεί να μπερδέψει τον πάσχοντα και τον γιατρό. Έγραψε για γυναίκες που αρρώστησαν και αποσύρονταν στην κρεβατοκάμαρά τους με την όμορφη ταπετσαρία για να αναρρώσουν, χωρίς να γνωρίζουν, ότι όλη την ώρα εισέπνεαν «έναν αέρα φορτωμένο με την ανάσα του θανάτου».
Ως μέρος της εκστρατείας του για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις δηλητηριώδεις ταπετσαρίες, ο Kedzie δημιούργησε 100 αντίγραφα του βιβλίου και τα έστειλε σε δημόσιες βιβλιοθήκες σε όλο το Μίσιγκαν. Από τα αρχικά 100 αντίτυπα, έχουν απομείνει μόνο τέσσερα. Οι περισσότερες βιβλιοθήκες, ανησυχώντας για τη δηλητηρίαση των θαμώνων τους, κατέστρεψαν τους τόμους τους.
Δύο από τα σωζόμενα βιβλία παραμένουν στο Μίσιγκαν — το ένα στο MSU και το άλλο στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Τα άλλα δύο αντίγραφα βρίσκονται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής, η οποία έχει ψηφιοποιήσει ολόκληρο τον τόμο και τον έχει καταστήσει δωρεάν διαθέσιμο στο Διαδίκτυο. Αυτό δεν ήταν απλό έργο: Ο Δρ Stephen Greenberg, επικεφαλής του τμήματος σπάνιων βιβλίων και πρώιμων χειρογράφων, λέει ότι οι εργαζόμενοι έπρεπε να φορούν προστατευτικό εξοπλισμό πριν το χειριστούν
Μπορεί τα χρώματα των δειγμάτων ταπετσαρίας να έχουν ξεθωριάσει κάπως στον ενάμιση αιώνα από τότε που ο Dr. Kedzie τα συγκέντρωσε στο βιβλίο του, αλλά οι αποχρώσεις και τα μοτίβα τους παραμένουν συναρπαστικά και καμία ψηφιακή εικόνα δεν μπορεί να το δικαιώσει. Αξίζει να τα δείτε από κοντά αν και τα πιο όμορφα πράγματα μπορεί συχνά να είναι και τα πιο επικίνδυνα!
Πηγή: www.atlasobscura.com
