Το να νιώθετε την ανάγκη να κλάψετε, αλλά να μην είστε σε θέση μπορεί να είναι δυσάρεστο και απογοητευτικό. Μπορεί να νιώθετε, ότι κάτι έχει σπάσει μέσα σας ή ότι κάτι δεν πάει καλά. Υπάρχουν όμως πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να μην μπορεί να κλάψει, από ιατρικούς έως ψυχολογικούς. Εδώ είναι οκτώ λόγοι που μπορεί να ευθύνονται:
Iατρικές Επιπλοκές
Ορισμένες ιατρικές επιπλοκές μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητά σας να παράγετε δάκρυα. Για παράδειγμα, η sicca κερατοεπιπεφυκίτιδα, ή το σύνδρομο «ξηροφθαλμίας», εμφανίζεται όταν οι ιστοί γύρω από το μάτι σας είναι φλεγμονώδεις και ξηροί, καθιστώντας δύσκολο το κλάμα. Εναλλακτικά, το σύνδρομο Sjögren είναι μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος, που συχνά συνοδεύεται από ξηροφθαλμία και ξηροστομία, γεγονός που μπορεί να σας κάνει δύσκολο να παράγετε δάκρυα. Πολλές καταστάσεις που εμποδίζουν το κλάμα έχουν διαθέσιμα φάρμακα και άλλες θεραπείες. Ζητήστε υποστήριξη από έναν εξουσιοδοτημένο γιατρό εάν υποψιάζεστε ότι οποιαδήποτε ιατρική κατάσταση επηρεάζει την ικανότητά σας να κλαίτε.
Συνταγογραφούμενα φάρμακα
Πολλά συνταγογραφούμενα φάρμακα μπορεί να έχουν παρενέργειες, που περιλαμβάνουν αδυναμία παραγωγής δακρύων ή έλλειψη συναισθηματικής έκφρασης. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά συχνά έχουν την παρενέργεια να προκαλούν ή να επιδεινώνουν την ξηροφθαλμία. Μπορούν επίσης να αμβλύνουν τα συναισθήματά σας, καθιστώντας πιο δύσκολο να κλάψετε ακόμα και όταν το θέλετε.
Περιβαλλοντικοί παράγοντες
Οι αλλαγές στο περιβάλλον, όπως η έκθεση σε αλλεργιογόνα ή ρύπους, μπορεί να επηρεάσουν τα ιγμόρεια και τους δακρυϊκούς πόρους σας, καθιστώντας δύσκολο το κλάμα. Επιπλέον, οι ακραίες θερμοκρασίες, είτε πολύ ζεστές είτε πολύ κρύες, μπορούν επίσης να επηρεάσουν την παραγωγή δακρύων. Ο κρύος αέρας μπορεί να στεγνώσει τα μάτια σας, ενώ η ζέστη μπορεί να προκαλέσει εξάτμιση δακρύων, τα οποία και τα δύο μπορούν να σας δυσκολέψουν να κλάψετε άνετα.
Διαταραχές Ψυχικής Υγείας
Οι διαταραχές ψυχικής υγείας μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τις συναισθηματικές σας αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας να κλαίτε. Καταστάσεις όπως η κατάθλιψη, το άγχος και το μετατραυματικό στρες, μπορεί να οδηγήσουν σε συναισθηματικό μούδιασμα ή αμβλύτητα, όπου αισθάνεστε αποκομμένοι από τα συναισθήματά σας. Αυτή η συναισθηματική απόσπαση, που μερικές φορές αναφέρεται ως ανηδονία, μπορεί να είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός για την αποφυγή υπερβολικών συναισθημάτων, αλλά μπορεί επίσης να εμποδίσει τη φυσική έκφραση της θλίψης ή της θλίψης.
Καταπιεσμένα συναισθήματα
Η καταστολή περιλαμβάνει ασυνείδητο αποκλεισμό επώδυνων ή οδυνηρών συναισθημάτων και αναμνήσεων από τη συνειδητή σας επίγνωση. Όταν καταπιέζετε αυτά τα συναισθήματα, τα σπρώχνετε βαθιά στο υποσυνείδητο για να αποφύγετε την αντιμετώπιση του σχετικού πόνου και δυσφορίας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα μπορούν να δημιουργήσουν ένα εμπόδιο, καθιστώντας δύσκολο το να αποκτήσετε πρόσβαση στα αληθινά σας συναισθήματα. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και σε καταστάσεις όπου το κλάμα θα ήταν μια φυσική αντίδραση, μπορεί να δυσκολευτείτε να χυσετε έστω κσι ένα δάκρυ, επειδή τα συναισθήματά σας ελέγχονται αυστηρά και κρύβονται από το συνειδητό σας μυαλό.
Εσωτερικευμένο Στίγμα
Όταν μεγαλώνετε με το μήνυμα ότι το κλάμα είναι ντροπή ή λάθος, κουβαλάτε αυτό το μήνυμα μαζί σας, με αποτέλεσμα συχνά να πιστεύετε, ότι το κλάμα δεν είναι εντάξει. Αυτή η αρνητική συσχέτιση μπορεί να σας αποτρέψει από το να κλάψετε άνετα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους άνδρες, οι οποίοι συχνά ντρέπονται επειδή κλαίνε εκτός αν πρόκειται στα πλαίσια συγκεκριμένων γεγονότων, όπως η γέννηση ενός μωρού ή ο γάμος τους.
Παιδική συναισθηματική παραμέληση /Κακοποίηση
Εάν μεγαλώσατε σε ένα περιβάλλον που δεν είχατε συναισθηματική υποστήριξη και επικύρωση, μπορεί να δυσκολεύστε να κλάψετε. Όταν οι φροντιστές/γονείς δεν υποστηρίζουν τη συναισθηματική σας ανάπτυξη, μπορεί να δυσκολευτείτε να αναγνωρίσετε τα συναισθήματά σας, συμπεριλαμβανομένης της λύπης. Επιπλέον, πολλοί επιζώντες της συναισθηματικής παραμέλησης στην παιδική ηλικία, μαθαίνουν να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους για να αποφύγουν τον πόνο των ανικανοποίητων αναγκών, οδηγώντας σε αποσύνδεση από το δικό τους συναίσθημα.Η κακοποίηση από την άλλη περιλαμβάνει συναισθηματική καταστολή και ψυχολογικό τραύμα. Μπορεί να έχετε μάθει να μουδιάζετε τα συναισθήματά σας ως μηχανισμό αντιμετώπισης, για να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τον έντονο πόνο και τον φόβο που σχετίζεται με την κακοποίηση. Αυτό το μούδιασμα μπορεί να επεκταθεί σε μια αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένου του κλάματος. Επιπλέον, ο θύτης μπορεί να έχει αποθαρρύνει ή να έχει τιμωρήσει τη συναισθηματική έκφραση, οδηγώντας σας να συσχετίσετε το κλάμα με κίνδυνο ή αδυναμία.
Γιατί όμως το κλάμα είναι σημαντικό;
Το κλάμα μπορεί να είναι καλό για εσάς επειδή παρέχει μια απαραίτητη συναισθηματική και ακόμη και σωματική απελευθέρωση. Η έρευνα δείχνει, ότι όταν οι άνδρες και οι γυναίκες μπορούν να κλαίνε ελεύθερα και χωρίς ντροπή, και τα δύο φύλα αναφέρουν σταθερά ότι αισθάνονται καλύτερα μετά. Αυτό υποδηλώνει ότι το κλάμα δεν είναι μόνο μια φυσική απάντηση, αλλά και θεραπευτική, που βοηθά τα άτομα να διαχειριστούν και να ανακουφίσουν το άγχος, τον συναισθηματικό πόνο, ακόμη και τη σωματική δυσφορία. Το κλάμα πυροδοτεί την απελευθέρωση ενδορφινών και ωκυτοκίνης, οι οποίες είναι φυσικές χημικές ουσίες που προκαλούν καλή αίσθηση στο σώμα. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να ανεβάσουν τη διάθεση και να δημιουργήσουν μια αίσθηση ευεξίας, παρέχοντας έναν φυσικό τρόπο αντιμετώπισης συναισθηματικών προκλήσεων. Το κλάμα μπορεί επίσης να προσφέρει ανακούφιση για τον σωματικό πόνο. Τα δάκρυα μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικό παυσίπονο απελευθερώνοντας ορισμένες χημικές ουσίες που μπορούν να ανακουφίσουν την ενόχληση. Επιπλέον, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην υγεία των ματιών, ξεπλένοντας τη σκόνη, το μακιγιάζ και άλλα υπολείμματα. Αυτή η καθαριστική δράση βοηθά στην προστασία των ματιών μας από πιθανούς ερεθιστικούς παράγοντες και μολύνσεις. Μετά από ένα καλό κλάμα, οι άνθρωποι συχνά αναφέρουν, ότι αισθάνονται πιο συγκεντρωμένοι και λιγότερο επιβαρυμένοι από τα συναισθήματά τους και μπορούν να προσεγγίζουν καταστάσεις με ανανεωμένη ενέργεια και καθαρότερο μυαλό.
Συνοψίζοντας, τις περισσότερες φορές, το να μην μπορείς να κλάψεις έχει μια πολιτισμική/κοινωνική ή ιατρική εξήγηση. Ανεξάρτητα από τον λόγο, όλοι έχουμε διαφορετικές ανάγκες για να δείξουμε συναίσθημα. Μερικοί άνθρωποι δεν αισθάνονται ότι πρέπει να κλάψουν, και αυτό είναι εντάξει. Να θυμάστε, ότι δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος για να δείξετε συναισθήματα και το κλάμα δεν είναι πάντα απαραίτητο για όλους. Η θεραπεία μπορεί να κάνει τη διαφορά αν δυσκολεύεστε να κλάψετε ή να εκφράσετε τα συναισθήματά σας. Ένας καλός θεραπευτής θα σας βοηθήσει να αμφισβητήσετε τα ανθυγιεινά μηνύματα και πεποιθήσεις που μπορεί να σας κρατούν πίσω. Δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο για να σκάψετε βαθιά και να αποκαλύψετε τυχόν καταπιεσμένα συναισθήματα, που μπορεί να μην έχετε καν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν. Επιπλέον, η θεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη ντροπή ή την αμηχανία που μπορεί να νιώθετε για τα αρνητικά συναισθήματα.
Πηγή: choosingtherapy.com
