Πολλοί αυτόχθονες πληθυσμοί και μικρές τοπικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο, έχουν πολύ ικανοποιητικές ζωές, παρά το γεγονός ότι έχουν πολύ λίγα χρήματα. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας μελέτης του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της Barcelona, η οποία δείχνει, ότι πολλές κοινωνίες με πολύ χαμηλό χρηματικό εισόδημα έχουν αξιοσημείωτα υψηλά επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή, που είναι συγκρίσιμα με εκείνα των πλουσίων χωρών.
Οικονομική ανάπτυξη και αύξηση ευημερίας
Η οικονομική ανάπτυξη συχνά ορίζεται ως ένας σίγουρος τρόπος για την αύξηση της ευημερίας των ανθρώπων σε χώρες χαμηλού εισοδήματος. Οι παγκόσμιες έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν υποστηρίξει αυτή τη στρατηγική δείχνοντας, ότι οι άνθρωποι σε χώρες υψηλού εισοδήματος τείνουν να αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή και ευτυχίας από τις χώρες χαμηλού εισοδήματος. Αυτή η ισχυρή συσχέτιση μπορεί να υποδηλώνει, ότι μόνο σε πλούσιες κοινωνίες οι άνθρωποι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι.
Πρόσφατη μελέτη αμφισβητεί τη σύνδεση πλούτου και ευτυχίας
Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη υποδηλώνει, ότι μπορεί να υπάρχουν καλοί λόγοι για να αμφισβητηθεί η καθολικότητα αυτής της σύνδεσης. Ενώ οι περισσότερες παγκόσμιες δημοσκοπήσεις, όπως η Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας, συγκεντρώνουν χιλιάδες απαντήσεις από τους πολίτες των βιομηχανοποιημένων κοινωνιών, τείνουν να αφήνουν τους ανθρώπους σε κοινωνίες μικρής κλίμακας στο περιθώριο – εκεί όπου η ανταλλαγή χρημάτων παίζει ελάχιστο ρόλο στην καθημερινή ζωή και τα προς το ζην εξαρτώνται άμεσα από τη φύση.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Proceedings of the National Academy of Sciences”, μελέτησε άτομα από αυτόχθονες και τοπικές κοινότητες σε 19 τοποθεσίες παγκοσμίως. Μόνο το 64% των ερωτηθέντων νοικοκυριών είχε εισόδημα σε μετρητά. Τα αποτελέσματα δείχνουν, ότι παραδόξως, πολλοί πληθυσμοί με πολύ χαμηλό χρηματικό εισόδημα αναφέρουν πολύ υψηλά μέσα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή, με αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα στις πλούσιες χώρες. Και αυτό μάλιστα ισχύει, παρά το γεγονός, ότι πολλές από αυτές τις κοινωνίες έχουν υποστεί ιστορίες περιθωριοποίησης και καταπίεσης. Τα αποτελέσματα συνάδουν με την αντίληψη, ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες μπορούν να υποστηρίξουν πολύ ικανοποιητικές ζωές για τα μέλη τους, χωρίς απαραίτητα να απαιτούν υψηλούς βαθμούς υλικού πλούτου, όπως αυτός μετράται σε χρηματικούς όρους.
Τα ευρήματα είναι καλά νέα για τη βιωσιμότητα και την ανθρώπινη ευτυχία, καθώς παρέχουν ισχυρές ενδείξεις, ότι η οικονομική ανάπτυξη και η αύξηση πόρων δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη υψηλού επιπέδου υποκειμενικής ευημερίας. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι, παρόλο που γνωρίζουν πλέον, πως οι άνθρωποι σε πολλές αυτόχθονες και τοπικές κοινότητες αναφέρουν υψηλά επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή, δεν γνωρίζουν το γιατί. Πιθανολογούν, ότι η οικογενειακή και κοινωνική υποστήριξη και οι σχέσεις, η πνευματικότητα και οι συνδέσεις με τη φύση, είναι μεταξύ των σημαντικών παραγόντων στους οποίους βασίζεται αυτή η ευτυχία, «αλλά είναι πιθανό οι σημαντικοί παράγοντες να διαφέρουν αρκετά μεταξύ των κοινωνιών ή αντίθετα, ένα μικρό υποσύνολο παραγόντων να κυριαρχεί παντού».
Το συμπέρασμα της έρευνας είναι, ότι η ισχυρή συσχέτιση που παρατηρείται συχνά μεταξύ του εισοδήματος και της ευτυχίας, δεν είναι καθολική και ότι ο πλούτος – όπως δημιουργείται από τις βιομηχανικές οικονομίες – δεν απαιτείται για να ζήσουν οι άνθρωποι ευτυχισμένες ζωές. Ελπίζουμε, ότι μαθαίνοντας περισσότερα για το, τι κάνει τη ζωή ικανοποιητική σε αυτές τις διαφορετικές κοινότητες, θα μπορούσε να βοηθήσει πολλούς άλλους να ζήσουν πιο ικανοποιητικές ζωές, ενώ αντιμετωπίζουν την κρίση επιβίωσης και ευημερίας που μαστίζει το σύγχρονο κόσμο.
Πηγή: www.sciencedaily.com
