Η συγχώρεση είναι η ελευθερία μας. Όταν απελευθερώνουμε την πληγή και τον θυμό, είναι το δικό μας βάρος που ξεφορτώνουμε, το δικό μας φράγμα που κατεδαφίζουμε. Οι σχέσεις προχωρούν. Οι φιλίες βαθαίνουν. Όπως είπε κάποτε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Bernard Meltzer: «Όταν συγχωρείς, δεν αλλάζεις σε καμία περίπτωση το παρελθόν — αλλά σίγουρα αλλάζεις το μέλλον». Οι γονείς είναι αυτοί, που πρέπει να δίνουν πρώτοι το παράδειγμα. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε πραγματικά τα παιδιά μας να τηρήσουν τις αρχές της συγχώρεσης, πρέπει να αναγνωρίσουμε πότε είμαστε εμείς οι «παραβάτες». Πόσο διαφορετική φαίνεται η σύγκρουση, όταν το πνεύμα μιας σχέσης ρυθμίζεται από τη συγχώρεση!
Η πηγή της συγχώρεσης
Όταν τα παιδιά είναι μικρά, η συγχώρεση φαίνεται να έρχεται φυσικά. Μαλώνουν με αδέρφια ή με γονείς — συγκρούσεις που συχνά καταλήγουν σε κλάματα ή και «τιμωρίες». Όμως οι αναμνήσεις του περιστατικού σβήνουν γρήγορα. Τα παιδιά εξαρτώνται από την αγάπη της οικογένειας και είναι «προγραμματισμένα» να συγχωρούν και να ξεχνούν για να διατηρήσουν αυτές τις σχέσεις. Τους λέμε να ζητήσουν συγγνώμη ο ένας στον άλλον και τους ζητάμε συγγνώμη όταν χρειάζεται. Και είναι εντάξει!
Ωστόσο, όλοι ζούμε σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζει η «αμαρτία», και καθώς τα παιδιά μας μεγαλώνουν, αρχίζουν να έχουν μεγαλύτερες αναμνήσεις – κρατώντας μικρές μνησικακίες και δίνοντας μεγαλύτερη σημασία στις κακές αποφάσεις των άλλων. Εάν δεν συγχωρήσουν και δεν μπορούν να ζητήσουν συγχώρεση, αυτές οι σχέσεις υποφέρουν και μπορεί τελικά να καταρρεύσουν. Η συγχώρεση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση κάθε σχέσης.
Πίστη και συγχώρεση
Για όσους πιστεύουν, η συγχώρεση είναι το θεμέλιο της πίστης. Όλοι έχουν αμαρτήσει και όλοι έχουν ανάγκη από τη συγχώρεση Του Κυρίου. Υπενθυμίστε στα παιδιά σας, το τέλειο πρότυπο συγχώρεσης: τα λόγια και τη ζωή του Ιησού Χριστού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εικόνα συγχώρεσης από τον Ιησού – που λοιδορήθηκε, καταδικάστηκε άδικα, ξυλοκοπήθηκε, ταπεινώθηκε και καρφώθηκε στον σταυρό – και όμως είπε: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν» (Λουκάς 23:34). Η χάρη του Θεού είναι το μεγαλύτερο κίνητρο – και ο μεγαλύτερος οδηγός – για συγχώρεση στις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν αναγνωρίζουμε αληθινά τη συγχώρεση των αμαρτιών μας από τον Θεό, είμαστε φυσικά αναγκασμένοι να συγχωρούμε τους άλλους (Κολοσσαείς 3:13). ‘Δεν είναι δίκαιο!’
Η εσωτερική αίσθηση δικαιοσύνης
Από τα μικρά μας χρόνια, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βαθιά κατανόηση του τι θεωρούμε δίκαιο. (Δοκιμάστε να δώσετε ένα παγωτό σε ένα παιδί και όχι σε ένα άλλο.) Αυτή η εσωτερική αίσθηση δικαιοσύνης επηρεάζει την απόκρισή μας σε προσβολές εναντίον μας. Μπορεί να μην το λέμε φωναχτά, αλλά το συναίσθημά μας είναι κάτι σαν: Αν κάποιος μας πληγώσει, δεν πρέπει να τον πληγώσουμε και εμείς; Είναι δύσκολο να είμαστε ο καλός που συγχωρεί, όταν θέλουμε να ανταποδώσουμε. Η αληθινή συγχώρεση δεν είναι συμβατή με την αίσθηση της δικαιοσύνης μας. Όταν συγχωρούμε, παραιτούμαστε από το δικαίωμα και την ανάγκη να κάνουμε το ίδιο και απελευθερώνουμε τον θυμό που νιώθουμε απέναντι σε κάποιον άλλο.
Η συγχώρεση είναι στάση ζωής
Η συγχώρεση είναι μια στάση, όχι μια πράξη, και δεν είναι ποτέ εύκολη. Ίσως χρειαστεί να προσαρμόσουμε τις προσδοκίες μας ή να μην εισάγουμε άρρητους κανόνες σε μια σχέση – κανόνες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι άλλοι. Ναι, μπορούμε να ενθαρρύνουμε τους φίλους μας να κάνουν το σωστό, αλλά τελικά δεν μπορούμε να ελέγξουμε πώς ενεργούν οι άλλοι. Δεν ξέρουμε, πώς η ζωή έχει διαμορφώσει μοναδικά τη λήψη των αποφάσεων τους. Αλλά μπορούμε ακόμα να τους αποδεχθούμε και να τους αγαπήσουμε, χτίζοντας σχέσεις που δεν καθοδηγούνται από τις προσδοκίες μας. Μπορούμε να μάθουμε να βλέπουμε την προοπτική των άλλων.
Όταν πληγώνουμε ή μας προδίδουν, ο πόνος μας μπορεί συχνά να θολώσει την προοπτική μας. Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα γεγονότα από τη σκοπιά του άλλου ατόμου. Η προσπάθεια να δούμε την οπτική γωνία ενός άλλου ατόμου μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στο να το συγχωρήσουμε. Η αληθινή συγχώρεση δεν είναι υπό όρους και «δεν καταλήγει πάντα σε φιλία». Μόνο και μόνο επειδή συγχωρείς κάποιον δεν σημαίνει ότι πρέπει να είσαι φίλος μαζί του. Είναι σοφό να αναγνωρίζετε πότε μια φιλία δεν είναι καλή για εσάς και να την αφήνετε πίσω χωρίς να αισθάνεστε πικρία ή θυμό.
Γενικά, δε χρειάζεται να ανησυχούμε για το πώς λαμβάνεται η συγχώρεση μας από τους άλλους. Είτε έχουμε το όφελος μιας ανανεωμένης σχέσης για παράδειγμα είτε όχι, η συγχώρεση εξακολουθεί να είναι καλή για εμάς. Με το να εγκαταλείψουμε τα συναισθήματα θυμού – και να συνεχίσουμε τη ζωή με θετικό τρόπο – σηκώνουμε ένα τεράστιο βάρος από τους ώμους μας. Η συγχώρεση μπορεί να μην είναι πάντα δίκαιη. Αλλά είναι κάτι παραπάνω – είναι απελευθερωτική.
Πηγή: www.focusonthefamily.com
