Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν μπορεί να ήταν μια από τις μεγαλύτερες ιδιοφυΐες στην ιστορία, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι ευδοκίμησε στο σχολείο. Ο Αϊνστάιν δεν έπαιρνε κακούς βαθμούς – αυτό είναι μύθος – αλλά αντιπαθούσε έντονα τη ρουτίνα και την αυστηρότητα της παραδοσιακής του γερμανικής εκπαίδευσης. Παρέλειπε μαθήματα, μάλωνε με τους δασκάλους του και τελικά παράτησε απογοητευμένος το σχολείο στα 15 του για να μορφωθεί! «Δεν είναι στην πραγματικότητα, τίποτα λιγότερο από θαύμα, το ότι οι σύγχρονες μέθοδοι διδασκαλίας δεν έχουν ακόμη στραγγαλίσει εντελώς την ιερή περιέργεια της έρευνας», έγραψε κάποτε. Ο Αϊνστάιν ξεκάθαρα δεν πίστευε ότι η πειθαρχία, η υπακοή και οι πολλές ώρες στριμώγματος σε μια αίθουσα ήταν το κλειδί για την ανάπτυξη ενός μυαλού στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Τι συνιστούσε λοιπόν;
Διαβάστε στα παιδιά σας περισσότερα παραμύθια! Αυτή ήταν η συμβουλή του Αϊνστάιν προς τους γονείς, που ήθελαν να αναπτύξουν τις πνευματικές δυνατότητες των παιδιών τους.
Διαβάστε περισσότερα παραμύθια στα παιδιά σας
Η συγγραφέας Rita McDonald, γράφει σε άρθρο της -που ξέθαψε από τα αρχεία της η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου- μια ιστορία που άκουσε για τον μεγάλο φυσικό. Μία γυναίκα η οποία ήθελε το παιδί της να γίνει επίσης επιστήμονας, ζήτησε από τον Αϊνστάιν συμβουλές για το είδος της ανάγνωσης, που θα μπορούσε να κάνει το παιδί στα πρώτα σχολικά του χρόνια για να το προετοιμάσει για αυτή την καριέρα. Προς έκπληξή της, ο Αϊνστάιν συνέστησε παραμύθια και περισσότερα παραμύθια. Όταν η μητέρα διαμαρτυρήθηκε για αυτήν την επιπόλαιη απάντηση και ζήτησε μια σοβαρή πρόταση ο Αϊνστάιν επέμενε, προσθέτοντας, ότι η δημιουργική φαντασία είναι το βασικό στοιχείο στον πνευματικό εξοπλισμό του αληθινού επιστήμονα και ότι τα παραμύθια είναι το παιδικό ερέθισμα αυτής της ποιότητας! Όπως επισημαίνει η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, είναι αδύνατο να είμαστε σίγουροι, ότι αυτή η συνομιλία συνέβη πραγματικά όπως την περιγράφει η McDonald. Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: αυτές οι συμβουλές συμβαδίζουν με πολλά από τα άλλα σχόλια του Αϊνστάιν σχετικά με την ενθάρρυνση της ελεύθερης σκέψης, της ευφυΐας και της ευτυχίας στα παιδιά.
Ο Αϊνστάιν δεν ήταν λάτρης της απομνημόνευσης και της πειθαρχίας
Σε πολλές από τις προσωπικές του δηλώσεις σχετικά με την εκπαίδευση, ο Αϊνστάιν τόνισε τη σημασία της αυτοκατευθυνόμενης εξερεύνησης, της χαράς και της ανθρωπιάς αντί της απομνημόνευσης της ωμής βίας και του σεβασμού στην εξουσία. «Συγκρίνοντάς το με έξι χρόνια φοίτησης σε ένα αυταρχικό Γερμανικό Γυμνάσιο, συνειδητοποίησα πολύ καλά πόσο ανώτερη είναι μια εκπαίδευση, που τονίζει την ανεξάρτητη δράση και την προσωπική ευθύνη από μια εκπαίδευση που βασίζεται σε ασκήσεις, εξωτερική εξουσία και φιλοδοξίες», έγραψε ο Αϊνστάιν σε επιστολή στο “The Marginalian. Σε άλλη επιστολή του στο γιό του που σπούδαζε πιάνο, ο Αϊνστάιν τον συμβούλεψε, «παίξε κυρίως στο πιάνο πράγματα που σε ευχαριστούν, ακόμα κι αν ο δάσκαλος δεν τα αναθέτει. Αυτός είναι ο τρόπος για να μάθεις περισσότερα, όταν δηλαδή κάνεις κάτι με τέτοια απόλαυση που δεν παρατηρείς ότι περνάει η ώρα». Με λίγα λόγια υποστηρίζει, ότι ο τρόπος για να μεγιστοποιήσετε τις πνευματικές σας δυνατότητες πρέπει να διακατέχεται από την αυτοκατευθυνόμενη μάθηση, την ανεξάρτητη σκέψη και την προτεραιότητα των δικών σας συμφερόντων.
Ο ρόλος των παραμυθιών
Τα παραμύθια, λένε οι σύγχρονοι ειδικοί, είναι ο τέλειος τρόπος για να βοηθήσετε τα παιδιά να σκεφτούν τον κόσμο, τις προκλήσεις του, τις ελπίδες και τους φόβους τους με τον δημιουργικό και ανεξάρτητο τρόπο που προτείνει ο Αϊνστάιν. Οι παραδοσιακές ιστορίες παθητικών πριγκιπισσών και διασωστών ιπποτών έχουν πράγματι μειονεκτήματα. Μπορούν να προωθήσουν σεξιστικά στερεότυπα και συχνά αποτυγχάνουν να αντιπροσωπεύσουν το πλήρες φάσμα των παιδιών και τις εμπειρίες τους. Υπάρχουν όμως πολλές επιλογές που δεν περιλαμβάνουν αποκλεισμούς και, σύμφωνα με μια σύνοψη πρόσφατης έρευνας του “PsychCentral” για τα οφέλη τους, τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, να επεξεργαστούν τις συγκρούσεις και να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις.
Ο εγκέφαλος μας και τα παραμύθια
Τα παραμύθια έχουν και άλλα οφέλη. Η νευροεπιστήμη έχει δείξει, ότι όταν διαβάζουμε μια ιστορία, ο εγκέφαλός μας μιμείται πραγματικά τις καταστάσεις των χαρακτήρων που παρακολουθούμε — μια στρεσογόνος στιγμή στην ιστορία θα προκαλέσει την απελευθέρωση ορμονών του στρες στον εγκέφαλο, για παράδειγμα. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος που πολλές μελέτες δείχνουν, ότι η ποιοτική λογοτεχνία και ακόμη και ανάλογης ποιότητας τηλεοπτικές εκπομπές, συμβάλλουν στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης και της νοημοσύνης. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε, ότι τα παραμύθια λειτουργούν παρόμοια και για τα παιδιά. Η έρευνα έχει επίσης συνδέσει την πιο πρώιμη ανάγνωση με καλύτερες επιδόσεις αργότερα στα μαθηματικά και την τεχνολογία. Όσο περισσότερα βιβλία έχει μια οικογένεια στο σπίτι, τόσο καλύτερα τα παιδιά της τα καταφέρνουν κατά μέσο όρο σε ακαδημαϊκά θέματα, ακόμη και ανεξάρτητα από τον πλούτο και την εκπαίδευση των γονιών τους. Τέλος, τα παιδιά γενικά απολαμβάνουν τις ιστορίες μαγείας και θαυμάτων, και μια πληθώρα επιστημών δείχνει, ότι αυτή η απόλαυση μας κάνει να μαθαίνουμε πιο γρήγορα και να θυμόμαστε περισσότερα.
Συνδυάστε τα όλα τα παραπάνω και θα καταλάβετε, ότι τα παραμύθια είναι μια συναρπαστική περίπτωση και βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν ενσυναίσθηση, κριτική σκέψη και δημιουργικότητα. Που σημαίνει ότι ο Αϊνστάιν μάλλον είχε δίκιο όταν είπε, ότι αν θέλετε να μεγιστοποιήσετε τις πνευματικές δυνατότητες του παιδιού σας, θα πρέπει πιθανώς να του διαβάζετε περισσότερα παραμύθια.
Πηγή: inc.com
