Σίγουρα όλοι έχουμε ακούσει το παραπάνω δημοφιλές ρητό του Νίτσε όχι μία αλλά πολλές φορές στη ζωή μας.
Και μπορεί και να έχουμε αναρωτηθεί: Δηλαδή αν με πατήσει αυτοκίνητο και απλά τραυματιστώ αλλά δεν πεθάνω, αυτό με κάνει αυτόματα δυνατότερο;
Αντίστοιχα, επαρκεί άραγε ο ψυχικός πόνος από μόνος του, για να μας κάνει ανθεκτικές προσωπικότητες;
Η απάντηση είναι ένα μεγάλο «όχι», που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια του γνωστού φιλοσόφου. Ίσα ίσα μάλιστα – οι σωματικές και ψυχικές πληγές μας κάνουν πιο ευάλωτους σε επόμενα τραύματα.
Άρα, τί είναι αυτό που μας κάνει όντως δυνατούς;
Δυνατούς λοιπόν, μας κάνουν όλες οι δεξιότητες, τα εφόδια, τα χαρίσματα και οι σχέσεις, που μας βοήθησαν να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες καταστάσεις. Το νόημα δεν το φτιάχνουν τα επώδυνα γεγονότα που ζούμε, αλλά οι τρόποι με τους οποίους τα αφήσαμε πίσω.
Αν πραγματικά θέλουμε να μετατρέψουμε κάτι οδυνηρό, που ζήσαμε, σε μια ωφέλιμη εμπειρία με νόημα, μπορούμε να κάτσουμε για λίγα λεπτά και να καταγράψουμε σε ένα χαρτί τα παρακάτω:
- Ποια σημεία της δύσκολης κατάστασης που περάσαμε δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε;
- Τί κάναμε για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια;
- Ποια εφόδια μας βοήθησαν να συνεχίσουμε τη ζωή μας; (μπορεί να είναι πρακτικά πχ. χρήματα, κοινωνικά πχ. φιλίες ή συναισθηματικά πχ. αισιοδοξία)
Στη συνέχεια, μπορούμε να συνοψίσουμε τα παραπάνω σε μία περίληψη που θα είναι κάπως έτσι: « Παρόλο που δεν μπορούσα να ελέγξω ….. (δύσκολη κατάσταση), κατάφερα να ….. (τακτική επιβίωσης) και έπειτα χρησιμοποίησα …… (εφόδια) για να δυναμώσω. Μετά από αυτό, μπορούσα να ….. (ικανότητα, νίκη)».
Είναι καλύτερα να πάρουμε ως δεδομένο, ότι η ΕΠΟΥΛΩΣΗ των πληγών μας ΠΟΝΑΕΙ. Γι’ αυτό ας στραφούμε προς τα τραύματα μας, όχι με το μαστίγιο, όπως συχνά συνηθίζουμε, αλλά με καλοσύνη και συμπόνια.
Το παράδειγμα του αστακού
Ας θυμόμαστε τη μεταφορά με τον αστακό, που είναι ένα ζώο κλεισμένο σε ένα σκληρό καβούκι. Μπορεί το μέσα του να μεγαλώνει, όχι όμως και τα καβούκι του. Στριμώχνεται λοιπόν τόσο πολύ, που αναγκάζεται να βγει από το μικρό του καβούκι και να αναπτύξει ένα καινούριο, μεγαλύτερο και πιο χοντρό καβούκι. Η διαδικασία αυτή δεν είναι ευχάριστη και αναγκάζεται να νιώσει ευάλωτος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όμως, τελικά, καταφέρνει να γίνει μεγαλύτερος μετά από αυτή την ταλαιπωρία.
Βίκυ Φιλιππίδου, Ψυχολόγος MSc
Facebook: My Therapy Room – Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας
Instagram: mytherapyroomgr