Θα το πω γιατί το ακούω συχνά τον τελευταίο καιρό.
Χώρισες. Χώρισες γιατί ήθελες, γιατί ήθελε, γιατί προέκυψε, γιατί δεν, γιατί έπρεπε, γιατί…
Μιλάτε ή δεν μιλάτε. Κρυφοκοιτιόσαστε στα social, φανερά ή κρυφά, με άλλα προφίλια ντε, σας πέρασε ή όχι ακόμα, ξέρετε όμως πως δεν γίνεται να είσαστε μαζί ξανά.
Υπάρχουν πάντα αυτά που δεν γίνονται, είτε θέλουμε είτε δεν θέλουμε. Απλά ΔΕΝ γίνονται.
Και ακούω το θεϊκό “ξέρω πως δεν θα είμαστε μαζί μα δεν θέλω και να έχει προχωρήσει ο άλλος/η.”
Γιατί πουλάκι μου;
Τον/ην θες πίσω; Όχι
Θα ήθελες να σε κυνηγήσει; Όχι
Τον/ην αγαπάς ακόμα; Όχι.
Ξέρω.
Είναι η πίκρα πως κάποιος/α άλλος/η τα κατάφερε εκεί που εσύ δεν μπόρεσες.
Είναι η αγωνία, εγώ θα προχωρήσω ή δεν θα βρω κανέναν/καμία άλλη να με προσέξει;
Είναι ο εγωισμός, δικαιούσαι φυσικά, δεν είν’ κακό.
Είναι η σύγκριση, τον/την αγαπά περισσότερο από εμένα την καινούργια αγάπη; Είναι καλύτερη από μένα αυτή/ός;
Είναι η κτητικότητα, ήσουνα ο δικός ΜΟΥ μεγάλος έρωτας.
Είναι η ζήλια, έλα, μη στραβώνεις, υπάρχει κι αυτή.
Έγινε.
Προχώρα. Μη χάνεις το χρόνο και την ενέργειά σου.
Το γιατί και το πώς δεν σε αφορά. Πού σημαίνει, κόψε τις παρακολουθήσεις των storie(s)zzz. Μην πικραίνεις την καρδούλα σου. Ησύχασε και άσε το κενό να το γεμίσει η ζωή με τον μοναδικό της τρόπο. Θα μου πεις, αργεί κι αυτή η ρημάδα. Εμ αν δεν ησυχάσεις εσύ, πώς θα κάνει κι αυτή τη δουλειά της;
Στείλε στον πρώην “άνθρωπό” σου τις καλύτερες ευχές σου. Να είναι καλά, να βρει την ευτυχία και να θυμάσαι… αφού δεν είναι δίπλα σου σήμερα, δεν ήταν προορισμένος να γίνει Άνθρωπός Σου. Μήπως να ρίξεις καμιά ματιά γύρω σου; Μήπως αυτό που ψάχνεις, σε ψάχνει κι αυτό;
Χαμογέλα και πάμε παρακάτω!
Μαρία Στρίγκου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Συγγραφέας
