Ποιο είναι το αγαπημένο ποτό των Γερμανών; Μα φυσικά η μπίρα!
Στατιστικά μιλώντας, κάθε Γερμανός πίνει κατά μέσο όρο περίπου 100 λίτρα μπίρας το χρόνο. Υπάρχουν περίπου 5.000 διαφορετικά brands σε όλη τη χώρα, που προσφέρουν μεγάλη ποικιλία και περίπου 1.300 ζυθοποιεία. Τα μισά από αυτά τα ζυθοποιεία βρίσκονται στη Βαυαρία.
Με τι συνοδεύουν οι Γερμανοί τη μπίρα τους; Μα φυσικά με λουκάνικα.
Οι Γερμανοί δεν λένε ποτέ όχι σε ένα λαχταριστό “wurst” (λουκάνικο), ειδικά όταν αυτό συνοδεύει ένα ποτήρι κρύα μπίρα. Το λουκάνικο είναι ένα βασικό συμπλήρωμα της καθημερινής τους διατροφής και υπάρχουν περίπου 1500 ποικιλίες. Κατά μέσο όρο ένας μέσος Γερμανός καταναλώνει το χρόνο 40 κιλά λουκάνικα, με την κατανάλωση να υπολογίζεται σε πάνω από 800 εκατομμύρια λουκάνικα ετησίως.
Γεγονότα που αποδεικνύουν, ότι οι Γερμανοί λατρεύουν την μπίρα και τα λουκάνικα
1. Αναταραχές ξέσπασαν στο παρελθόν με αφορμή την αύξηση της τιμής της μπίρας
Το 1844, η προσπάθεια του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας να επιβάλει φόρο στην μπίρα, προκάλεσε ένα ξέσπασμα σοβαρών ταραχών για την «τιμή της μπίρας». Τα επεισόδια σταμάτησαν μόνο, όταν ο Βασιλιάς υπέκυψε και διέταξε μείωση 10% στην τιμή της μπίρας.
2. Υπάρχει ένα μουσείο στο Βερολίνο αφιερωμένο στο “Currywurst”
Το Currywurst είναι μία σπεσιαλιτέ, που αποτελείται από λουκάνικο με μπόλικο κάρι και κέτσαπ και συνήθως σερβίρεται με τσιπς σε χάρτινο πιάτο.
Το συγκεκριμένο λουκάνικο δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στο Βερολίνο και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Harald Scholl του “Munich Slow Food Convivium”, «Τότε είχαν μόνο πολύ φθηνά λουκάνικα, οπότε αποφάσισαν να τα καμουφλάρουν πασπαλίζοντας πάνω τους μπόλικη σκόνη κάρυ».
Πλέον έχει ανοίξει και μουσείο αφιερωμένο σε αυτό, το αγαπημένο λουκάνικο, το “Deutsches Currywurst Museum”.
3. Το 1487 ψηφίστηκε νόμος για την «καθαρότητα» της μπίρας
Σύμφωνα με το νόμο αυτό, προκειμένου να διατηρηθεί η «καθαρότητα» της μπίρας, για την παρασκευή της μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο κριθάρι, λυκίσκος και νερό και τίποτα άλλο.
Ο νόμος αυτός είχε τρεις στόχους: να προστατεύσει τους καταναλωτές από τις υψηλές τιμές, να απαγορεύσει τη χρήση σιταριού στην μπίρα, ώστε να μπορεί να παρασκευαστεί περισσότερο ψωμί και να σταματήςει ζυθοποιοιούς, να προσθέτουν διάφορα τοξικά, ακόμη και παραισθησιογόνα συστατικά ως συντηρητικά ή αρωματικά, όπως δεντρολίβανο και κύμινο, ρινίσματα ξύλου, ρίζες, αιθάλη ή ακόμα και πίσσα.
Ο ιστορικός τροφίμων P. Peter υποστηρίζει, ότι ο νόμος «έγινε απλά για να εμποδίζει τους ανθρώπους να παρασκευάζουν μπίρα με σιτάρι ή σίκαλη, επειδή το σιτάρι και η σίκαλη ήταν καλύτερα να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή ψωμιού».
Ο νόμος επιβίωσε μέχρι τη δεκαετία του 1990, αλλά πολλοί Γερμανοί ζυθοποιοί εξακολουθούν να τον τηρούν από επιλογή.
4. Τα λουκάνικα Φρανκφούρτης υπήρξαν είδος πολυτελείας
Το “Frankfurter” είναι ένα λουκάνικο φτιαγμένο κυρίως από χοιρινό, το οποίο το καπνίζουν και στη συνέχεια το μαγειρεύουν σε νερό.
Τα Frankfurters σερβίρονταν στις τελετές στέψης των Αγίων Ρωμαίων Αυτοκρατόρων στη Φρανκφούρτη, από τον 16ο αιώνα και μετά. Θεωρούνταν είδος πολυτελείας γιατί ήταν φτιαγμένα από τον καλύτερο και ακριβότερο κιμά.
5. Η Γερμανία έχει μια καταγεγραμμένη ιστορία 2000 ετών μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ
Τον 1ο αιώνα μ.Χ., ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος γράφει χαρακτηριστικά για τη γερμανική δίψα για μπίρα: «το να συνεχίζεις να πίνεις νύχτα και μέρα χωρίς διάλειμμα δεν είναι ντροπή για κανέναν άνθρωπο».
Οι Γερμανοί είναι ένας λαός, που πίνει μπίρα όπως εμείς πίνουμε νερό και μάλιστα οργανώνει γιορτές προς τιμήν του αγαπημένου ποτού όλο το χρόνο. Η πιο γνωστή, το “Oktoberfest” στο Μόναχο, είναι το μεγαλύτερο λαϊκό πανηγύρι στον κόσμο, όπου για δυο εβδομάδες καταναλώνονται εκατομμύρια λίτρα μπίρας και καταβροχθίζονται χιλιάδες ψητά λουκάνικα.
6. Η Γερμανία έχει περίπου 1.200 διαφορετικά είδη λουκάνικων
Frankfurters, Bratwurst, Munich Weisswurst και εκατοντάδες άλλα. Οι γερμανικές ποικιλίες λουκάνικου ξεπερνούν κατά πολύ σε αριθμό ακόμα και τα είδη γαλλικών τυριών, τα οποία υπολογίζονται γύρω στα 400.
7. Η ζυθοποιία “Weihenstephan” είναι η παλαιότερη στον κόσμο
Το “Weihenstephan Monastery Brewery” έξω από το Μόναχο ιδρύθηκε το 1040. Βρίσκεται κοντά στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το οποίο επίσης διαθέτει ένα διάσημο Τμήμα Ζυθοποιίας και Τεχνολογίας Ποτών.
8. Η Ανατολική Γερμανία δημιούργησε το δικό της σνακ με λουκάνικο
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας δημιούργησε το Keptwurst. Η παρασκευή του περιλαμβάνει το βράσιμο σε νερό ενός λουκάνικου μεγαλύτερου από τα κανονικά χοτ ντογκ. Ένα μακρύ ψωμάκι τρυπιέται με έναν καυτό μεταλλικό κύλινδρο, ο οποίος δημιουργεί μια τρύπα κατάλληλου μεγέθους. Στη συνέχεια, το λουκάνικο βυθίζεται σε κέτσαπ και τοποθετείται μέσα στο ψωμάκι.
Το όνομα συνδυάζει το “ket”από το κέτσαπ με τη γερμανική λέξη “wurst” για το λουκάνικο.
9. Η σύζυγος του Μάρτιν Λούθερ ήταν εξειδικευμένη ζυθοποιός
Η Katharina von Bora, η οποία παντρεύτηκε τον Martin Luther το 1525, είχε εκπαιδευτεί στην παραγωγή μπίρας τα χρόνια, που έζησε ως καλόγρια και μάλιστα είχε άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος της ζυθοποιίας.
Όταν κάποτε ο Λούθηρος ήταν μακριά της, της έγραψε για να της πει πόσο λαχταρούσε τη σπιτική της μπίρα.
10. Το βαυαρικό Weisswurst τρώγεται μόνο το πρωί
Το βαυαρικό αυτό λευκό λουκάνικο, περιέχει κιμά μοσχαρίσιο, μπέικον και καθόλου συντηρητικά. Παραδοσιακά παρασκευάζεται νωρίς το πρωί και τρώγεται φρέσκο για πρωινό ή μερικές φορές ως σνακ μεταξύ πρωινού και μεσημεριανού γεύματος.
Υπάρχει μια παροιμία που λέει, ότι τα λουκάνικα Weisswurst, δεν πρέπει να ακούνε το μεσημεριανό χτύπημα των καμπάνων της εκκλησίας. Ακόμη και σήμερα, οι περισσότεροι Βαυαροί δεν τρώνε ποτέ Weißwürste μετά το μεσημεριανό γεύμα.
Αν αναζητούσαμε το βασιλιά του γερμανικού τραπεζιού, μάλλον θα τον βρίσκαμε στα λουκάνικα – έδεσμα που επίσης έχει κατακτήσει όλο τον κόσμο. Κι αν το λουκάνικο είναι ο βασιλιάς της γερμανικής κουζίνας, τότε η βασίλισσα του είναι σίγουρα η μπίρα!
Πηγή: www.bbc.co.uk
