Η Μεγάλη Ύφεση, μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, που ξεκίνησε το 1929 και διήρκεσε περίπου μια δεκαετία, ήταν μια καταστροφή που άγγιξε τις ζωές εκατομμυρίων Αμερικανών—από επενδυτές που είδαν την περιουσία τους να χάνεται εν μία νυκτί, μέχρι εργάτες εργοστασίων και υπαλλήλους, που βρέθηκαν άνεργοι και χωρίς τρόπο να ταΐσουν τις οικογένειές τους.
Οι παράγκες και τα μήλα
Μερικοί άνθρωποι περιορίστηκαν στο να πουλούν μήλα στις γωνιές των δρόμων για να συντηρηθούν, ενώ άλλοι έχασαν τα σπίτια τους και αναγκάστηκαν να επιβιώσουν σε παραγκούλες, που έγιναν γνωστές ως «Hoovervilles», μια πικρή χλευαστική αναφορά στον Πρόεδρο Χέρμπερτ Χούβερ, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1930 συχνά ισχυρίστηκε, ότι «η ευημερία ήταν προ των πυλών», ακόμη και όταν τα λάθη της οικονομικής και εμπορικής πολιτικής και η απροθυμία να παράσχουν κυβερνητική βοήθεια στους απλούς πολίτες, επιδείνωσαν τη δύσκολη θέση τους.
Ένας στους τέσσερις βρέθηκαν άνεργοι
Δεν είναι εύκολο -ακόμα και για τους ανθρώπους που έχουν ζήσει την οικονομική ύφεση, που προκλήθηκε από την πανδημία του COVID-19- να αντιληφθούν τα βάθη της στέρησης στα οποία βυθίστηκε η οικονομία κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Όταν το ποσοστό ανεργίας κορυφώθηκε το 1933, το 25,6 % των Αμερικανών εργαζομένων – ένας στους τέσσερις – βρέθηκαν άνεργοι. Αυτό είναι ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό από το 14,7% της ανεργίας τον Απρίλιο του 2020, όταν ο κορωνοϊός ανάγκασε τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια να κλείσουν.
Τα πράγματα ήταν τόσο άσχημα, που από όλες τις ημέρες ανεργίας που βίωσαν μεμονωμένοι Αμερικανοί εργάτες στην αμερικανική ιστορία, οι μισές συνέβησαν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, σύμφωνα με τον καθηγητή οικονομικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Irvine, Gary Richardson, ο οποίος έχει κάνει εκτενή έρευνα για εκείνη την περίοδο. «Υπήρξαν πολλά σκαμπανεβάσματα, αλλά η Μεγάλη Ύφεση είναι πραγματικά η μεγαλύτερη», εξηγεί.
Μία «τέλεια» οικονομική καταιγίδα
Δεν είναι εύκολο να εξηγήσουμε ακριβώς γιατί συνέβησαν τόσο δύσκολες στιγμές. «Για να είναι κάτι τόσο κακό όσο η Μεγάλη Ύφεση, χρειάζεται πραγματικά πολλά πράγματα να πάνε στραβά, στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο», λέει ο Richardson. Ιστορικοί και οι οικονομολόγοι επισημαίνουν συχνά, ότι πολλοί παράγοντες οδήγησαν στην ύφεση. Το πραγματικά άτυχο ήταν, ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες συνδυάστηκαν σε ένα είδος τέλειας οικονομικής καταιγίδας, της οποίας οι καταστροφικές συνέπειες ήταν μακροχρόνιες.
Τέλος, όπως σημειώνει ο Richardson, η οικονομία των ΗΠΑ δεν πέτυχε ξανά πλήρη απασχόληση μέχρι το 1940. Η ζωή δεν επέστρεψε στην κανονικότητα παρά μόνο μετά τον πόλεμο, όταν οι νικηφόρες Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκαν ως η κορυφαία οικονομία στον κόσμο.
Πηγή: www.history.com
