Στο μυαλό όλων, η εγκυμοσύνη είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα πράγματα στον κόσμο. Κάθε άτομο στον πλανήτη, άλλωστε, την έχει ζήσει από πρώτο χέρι, όταν γεννήθηκε. Κι όμως, παρόλο που τη συναντάμε διαρκώς στην καθημερινότητά μας, η εγκυμοσύνη δεν παύει να είναι, σε μεγάλο βαθμό, εξαιρετικά μυστηριώδης.
Παρά το πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με την εγκυμοσύνη, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά, πολλά ερωτήματα σχετικά με αυτή, στα οποία οι ερευνητές δεν είναι σε θέση να απαντήσουν. Ερωτήματα που έχουν οι έγκυες για το σώμα και τον εγκέφαλό τους, για την ευημερία των εμβρύων τους, για το πώς η εγκυμοσύνη μπορεί να αλλάξει τον εαυτό τους και τη ζωή τους και ούτω καθεξής.
Ας δούμε 3 καίρια ερωτήματα σχετικά με την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα.
Τι ρόλο παίζουν τα μικρά κομμάτια που αφήνουν τα έμβρυα στο σώμα των εγκύων;
Μέσα στη μήτρα, τα έμβρυα παίρνουν κάθε είδους πράγματα από την έγκυο, όπως οξυγόνο και διάφορα θρεπτικά συστατικά. Έχει αποδειχθεί, όμως, ότι και τα έμβρυα δίνουν κάτι πίσω στην έγκυο: πρόκειται για κύτταρα, τα οποία ταξιδεύουν στο σώμα της μητέρας μέσω του πλακούντα. Οι επιστήμονες περιγράφουν την παρουσία αυτών των κυττάρων ως εμβρυομητρικό μικροχιμαιρισμό, ένα μικροσκοπικό υβρίδιο κυττάρων που προέρχονται, γενετικά, από τη μητέρα και το έμβρυο, από κοινού.
Μερικά από αυτά μπορεί να εξαλειφθούν από το ανοσοποιητικό σύστημα, άλλα μπορούν να ταξιδέψουν οπουδήποτε στο σώμα, από την καρδιά και τους πνεύμονες μέχρι τις ουλές της καισαρικής τομής και τον εγκέφαλο. Μόλις φτάσουν εκεί, ενσωματώνονται στον περιβάλλοντα ιστό, αποτελώντας μέρος του σώματος της μητέρας, όσο γενετικά διαφορετικά κι αν φαντάζουν, σε σχέση με τα κύτταρα γύρω τους.
Το μυστήριο, εν προκειμένω, είναι η επίδραση των κυττάρων αυτών στο σώμα. Αυτή είναι πιθανό, αρκετές φορές, να είναι ουδέτερη, ερευνητές, όμως, έχουν βρει στοιχεία που υποδηλώνουν ότι αυτά τα κύτταρα θα μπορούσαν να έχουν επουλωτικές ή θεραπευτικές ιδιότητες για διάφορα μέρη του σώματος.
Άλλοι επιστήμονες, αντίθετα, έχουν ενδείξεις πως αυτά τα κύτταρα θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο σε αυτοάνοσες ασθένειες, ή ακόμα και καρκίνο.
Η εγκυμοσύνη επηρεάζει τις ορμόνες όσο η εφηβεία;
Ρωτώντας διάφορες μητέρες σχετικά με το πώς η εγκυμοσύνη έχει επηρεάσει τη ζωή τους, αρκετές θα αναφέρουν ότι, αρκετά ξαφνικά, έγιναν πολύ πιο συναισθηματικές. Πολλές, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι κλαίνε πολύ πιο συχνά μετά τη γέννα, σε σχέση με προηγουμένως. Άλλες μητέρες πάλι, δηλώνουν ότι δεν μπορούν πλέον να παρακολουθήσουν πλέον σκηνές από παραγωγές true crime, αν παρουσιάζουν παιδιά με οποιονδήποτε τρόπο.
Μετά την κυοφορία, ξαφνικά, οι μητέρες αισθάνονται κάθε μωρό σαν να είναι το δικό τους μωρό. Οι νέες μητέρες περιγράφουν αλλαγές στα επίπεδα άγχους τους, στη δημιουργικότητά τους, ακόμη και στα επίπεδα εξάντλησής τους. Νιώθουν ότι πάντα προσπαθούν να έχουν επίγνωση του τι κάνουν τα παιδιά τους και αν είναι ασφαλή.
Κατά κάποιο τρόπο, τα παραπάνω δεν προκαλούν ιδιαίτερη έκπληξη. Οι περισσότερες μητέρες αναφέρουν κοινές εμπειρίες ως τους πλέον εξόφθαλμους τρόπους με τους οποίους η εγκυμοσύνη άλλαξε τη ζωή τους. Αυτό που προκαλεί έκπληξη, ωστόσο, είναι το πόσο μη κατανοητές είναι αυτές οι αλλαγές στη δομή και λειτουργία του εγκεφάλου μιας μητέρας, τόσο πριν και μετά, όσο και κατά τη διάρκεια της κύησης.
Γιατί δεν μπορούμε να προβλέψουμε με ακρίβεια τις ημερομηνίες;
Φαινομενικά, κάθε στάδιο της εγκυμοσύνης περιέχει ένα επιστημονικό μυστήριο, επιφορτισμένο με τεράστια αβεβαιότητα. Στο πλαίσιο αυτό, μάλιστα, είναι αδύνατο να προβλεφθεί με απόλυτη ακρίβεια πότε θα ξεκινήσει ο τοκετός.
Αυτό που είναι απογοητευτικό, είναι ότι ο τοκετός είναι «ένα μυστήριο που δε χρειάζεται να είναι μυστήριο». Για να δοθούν απαντήσεις στο συγκεκριμένο ερώτημα, το οποίο, μάλιστα, είναι και ιδιαίτερα φλέγον, θα μπορούσαν κάλλιστα να αφιερωθούν περισσότερες χρηματοδοτήσεις, σε έρευνες σχετικές με την αναπαραγωγική υγεία.
Αντίστοιχα, παρόλο που οι ερευνητές έχουν εντοπίσει ορισμένους παράγοντες κινδύνου κατά την κύηση, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το ποιο σημείο του σώματος ενδεχομένως να ξεκινήσει τη διαδικασία πρόωρα, θέτοντας δυνητικά το έμβρυο σε κίνδυνο νοσηλείας, ασθένειας ή θανάτου. Οι γονείς έχουν ελάχιστο έως καθόλου έλεγχο για το πότε θα ξεκινήσει ο τοκετός, πράγμα που σημαίνει ότι δε θα φταίει η μητέρα αν κάτι πάει στραβά – και δεν μπορεί να κάνει πολλά από μόνη της για να επηρεάσει τη διαδικασία.
Πηγή: www.vox.com
