Μπορεί να εκπλαγείτε αν μάθετε, ότι υπάρχουν αρκετά αυστηροί νόμοι, που ελέγχουν όχι μόνο από τι είναι φτιαγμένο το τζιν, αλλά και πώς φτιάχνεται. Στην πραγματικότητα, η κυρίαρχη γεύση στο τζιν πρέπει να είναι ο άρκευθος(κέδρος), διαφορετικά το ποτό δεν μπορεί να οριστεί ως τζιν, από το νόμο. Πρέπει επίσης να υπάρχει τουλάχιστον 37,5% καθαρού αλκοόλ στον συνολικό όγκο του υγρού (αυτό είναι το «A.B.V» που μπορείτε να δείτε στην ετικέτα).
Τι είναι το Τζιν;
Οι περισσότεροι από εμάς αναγνωρίζουμε το τζιν από την ξεχωριστή του γεύση και άρωμα, αλλά τι ακριβώς είναι αυτό που δίνει τα χαρακτηριστικά του στο τζιν; Η απάντηση είναι οι σπόροι του άρκευθου, που μοιάζουν με μούρα. Η άρκευθος, ανήκει στην οικογένεια των κυπαρισσοειδών και πολύ πιθανόν να τη γνωρίζετε με την ονομασία κέδρος. Το τζιν δεν μπορεί να ονομαστεί τζιν εκτός αν έχει άρκευθο μέσα. Ενώ υπάρχουν συχνά και άλλα συστατικά στο τζιν, και ενώ δεν μπορείτε πάντα να γευτείτε τον άρκευθο, το μούρο του είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του αληθινού τζιν.
Ποιος εφηύρε το Τζιν;
Το τζιν, ή μάλλον το genever, παράγεται στην Ολλανδία από το 1550 περίπου και προοριζόταν αρχικά για φαρμακευτικούς σκοπούς. Όπως πολλά άλλα αλκοολούχα φάρμακα, το genever σύντομα βρήκε τον δρόμο του στα ποτήρια των μπαρ. Το genever τελικά έφτασε στην Αγγλία μέσω του στρατού και επειδή η λέξη Genever ήταν πολύ δύσκολο να την προφέρουν οι Άγγλοι, το όνομα συντομεύτηκε και απλοποιήθηκε σε Gin. Μέχρι σήμερα, γίνεται διάκριση μεταξύ genever από την Ολλανδία και τζιν. Οι Άγγλοι θα υποστηρίξουν, ότι το τζιν είναι εφεύρεση τους, οι Ολλανδοί θα υποστηρίξουν το ίδιο. Κανείς δεν γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα ποιος το έφτιαξε πρώτος, αλλά το πιθανότερο είναι, ότι εμφανίστηκαν περίπου την ίδια εποχή και στις δύο χώρες και είναι πλέον τόσο κοινό σε όλο τον κόσμο, που δεν έχει πλέον σημασία από πού προήλθε.
Πώς φτιάχνεται το τζιν;
Το τζιν παρασκευάζεται κυρίως από μια βάση σιτηρών, όπως το σιτάρι ή το κριθάρι και μούρα άρκευθου, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να ονομαστεί τζιν. Αυτά μαζί με την προσθήκη άλλων βοτάνων, φυτών και μπαχαρικών – προστίθενται στο μείγμα των σιτηρών που έχει υποστεί ζύμωση μαζί με νερό, έως ότου το επίπεδο αλκοόλης και η ισορροπία των γεύσεων ανταποκρίνονται στα απαιτούμενα (ή επιθυμητά) επίπεδα.
Η γεύση του τζιν
Η ποικιλία των βοτάνων και μπαχαρικών, που χρησιμοποιούνται είναι αυτό που κάνει το τζιν ένα τόσο ευέλικτο ποτό. Το γεγονός, ότι όλα τα τοπικά και διεθνή συστατικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικούς συνδυασμούς σημαίνει, ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία διαφορετικών τζιν σήμερα. Τα αποστάγματα μπορούν επίσης να μεταποιηθούν σε υπέροχα κοκτέιλ με άλλα αποστάγματα ή συστατικά. Κάθε μάρκα και κάθε έκδοση τζιν έχει εντελώς διαφορετικό γευστικό προφίλ. Το μόνο σταθερό άρωμα που περνάει σε όλα τα τζιν, ανεξαρτήτως μάρκας ή τύπου, είναι ο άρκευθος, ένα διακριτικό άρωμα πεύκου.
Εντός της γενικής κατηγορίας, υπάρχουν τρεις παραδοσιακοί τύποι τζιν: London Dry, Plymouth Gin και Old Tom gin. Ωστόσο, ορισμένα μοντέρνα, καινοτόμα τζιν δεν εμπίπτουν πλέον σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Υπάρχει πολλή συζήτηση στη βιομηχανία ποτών αυτή τη στιγμή σχετικά με τον νομικό ορισμό του τζιν και το εάν είναι πολύ χαλαρός ή πολύ περιοριστικός. Υπάρχουν έντονες απόψεις και από τις δύο πλευρές του επιχειρήματος σχετικά με το πώς ή εάν τα καινοτόμα νέα προϊόντα πρέπει ή δεν πρέπει να επιτρέπεται να αυτοαποκαλούνται «τζιν». Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να είναι ένα αγαπημένο ποτό. σε όλο τον κόσμο.