Το Survivalism είναι ένα κοινωνικό κίνημα ατόμων ή ομάδων, που προετοιμάζονται προληπτικά για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως φυσικές ή άλλες καταστροφές, που προκαλούν διαταραχή της κοινωνικής τάξης π.χ πολιτικές ή οικονομικές κρίσεις.
Οι προετοιμασίες μπορεί να προβλέπουν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σενάρια, σε κλίμακες που κυμαίνονται από:
- προσωπικές αντιξοότητες(π.χ απώλεια εργασίας)
- τοπικές διαταραχές των υπηρεσιών(π.χ πρόβλημα υδροδότησης)
- διεθνής ή παγκόσμια καταστροφή (π.χ πανδημία)
Δεν υπάρχει ξεκάθαρη γραμμή, που να διαχωρίζει τη γενική ετοιμότητα έκτακτης ανάγκης από την προετοιμασία με τη μορφή επιβίωσης (αυτές οι έννοιες είναι στο ίδιο φάσμα). Συχνά όμως, αναγνωρίζεται μια ποιοτική διάκριση σύμφωνα με την οποία οι survivalists προετοιμάζονται ιδιαίτερα συστηματικά, επειδή πιστεύουν περισσότερο στον κίνδυνο να συμβούν καταστροφές. Ωστόσο, η προετοιμασία μπορεί να είναι τόσο περιορισμένη όσο η προετοιμασία για μια προσωπική έκτακτη ανάγκη (όπως απώλεια εργασίας, ζημιά στο σπίτι από καταιγίδα κ.λ.π) ή μπορεί να είναι τόσο εκτεταμένη, που γίνεται τρόπος ζωής.
Τι ακριβώς είναι το survivalism (επιβιωτισμός)
Ο επιβιωτισμός δίνει έμφαση στην αυτοδυναμία, στη συγκέντρωση προμηθειών και στην απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων επιβίωσης όπως:
- Η αποθήκευση προμηθειών (από απλό κιτ επιβίωσης έως ολόκληρες αποθήκες σε ακραίες περιπτώσεις)
- Η εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και βασικές γνώσεις επείγουσας ιατρικής/παραϊατρικής
- Η εκπαίδευση αυτοάμυνας (πολεμικές τέχνες, χρήση πυροβόλων όπλων)
- Η εκπαίδευση αυτοσχεδιασμού/αυτάρκειας, π.χ κατασκευή καταφυγίων επιβίωσης ή τροποποίηση/οχύρωση υπαρχόντων δομών, που μπορεί να βοηθήσουν στην επιβίωση από μια καταστροφή.
Οι αναζωπυρώσεις του κινήματος
Η χρήση του όρου survivalism χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η Μεγάλη Ύφεση που ακολούθησε το Κραχ της Wall Street του 1929, ήταν παράδειγμα της ανάγκης να είμαστε προετοιμασμένοι. Οι ανησυχίες και οι προετοιμασίες των Survivalists έχουν αλλάξει με τα χρόνια. Κατά τη δεκαετία του 1970, οι φόβοι ήταν η οικονομική κατάρρευση, ο υπερπληθωρισμός και η πείνα. Οι προετοιμασίες περιλάμβαναν αποθήκευση τροφίμων και καταφύγια σε περιοχές που μπορούσαν να καλλιεργηθούν. Τη δεκαετία του 1980, ο πυρηνικός πόλεμος ήταν κοινός φόβος και πολλοί άνθρωποι έφτιαξαν καταφύγια, αγόρασαν γεννήτριες, συσκευές καθαρισμού νερού και τρόφιμα για αρκετούς μήνες ή και χρόνια.
Το ενδιαφέρον κορυφώθηκε και πάλι το 1999 λόγω των φόβων για το σφάλμα του υπολογιστή Y2K. Πριν γίνουν εκτεταμένες προσπάθειες για την επανεγγραφή του κώδικα προγραμματισμού για τον μετριασμό των επιπτώσεων, ορισμένοι συγγραφείς περίμεναν εκτεταμένες διακοπές ρεύματος, ελλείψεις τροφίμων και βενζίνης και άλλες έκτακτες ανάγκες.
Η εμφάνιση της γρίπης των χοίρων H1N1 το 2009 κέντρισε το ενδιαφέρον για την επιβίωση, ενισχύοντας σημαντικά τις πωλήσεις βιβλίων ετοιμότητας και κάνοντας την επιβίωση πιο επικρατούσα τάση.
Ένα άλλο κύμα ξεκίνησε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και τις επακόλουθες βομβιστικές επιθέσεις στο Μπαλί, τη Μαδρίτη και το Λονδίνο.
Ο φόβος του πολέμου, η γρίπη των πτηνών, οι ελλείψεις ενέργειας, οι περιβαλλοντικές καταστροφές και η παγκόσμια κλιματική αλλαγή, σε συνδυασμό με την οικονομική αβεβαιότητα και την προφανή ευπάθεια της ανθρωπότητας μετά τον σεισμό και το τσουνάμι του 2004 στον Ινδικό Ωκεανό και τον τυφώνα Κατρίνα, έχουν αυξήσει το ενδιαφέρον για θέματα επιβίωσης.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η οποία κηρύχθηκε Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης για τη Δημόσια Υγεία διεθνώς και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (2022–σήμερα), η επιβίωση έχει προσελκύσει ανανεωμένο ενδιαφέρον, ακόμη και από αυτούς που δεν θεωρούνται παραδοσιακά οπαδοί του κινήματος.
Τα σενάρια του φόβου
Βιβλία, ιστολόγια και φόρουμ στο Διαδίκτυο είναι δημοφιλείς τρόποι διάδοσης πληροφοριών για την επιβίωση. Με πιθανά σενάρια όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη, η ψύξη του πλανήτη, χτύπημα αστεροειδών, πυρηνικό πόλεμο, σεισμούς, πλημμύρες, ανεμοστρόβιλους, τυφώνες, διακοπές ρεύματος, χιονοθύελλες, πυρκαγιές, τρομοκρατικές επιθέσεις, ατυχήματα πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, διαρροές επικίνδυνων υλικών, εξάπλωση θανατηφόρων ασθενειών, βιολογικών παραγόντων, νευρικών αερίων κ.α, πολλοί άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να είναι προετοιμασμένοι.
Σε γενικές γραμμές, το Survivalism προσεγγίζεται από τους υποστηρικτές του με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις περιστάσεις, τις νοοτροπίες και τις ιδιαίτερες ανησυχίες τους για το μέλλον. Οι προετοιμασίες μπορεί να είναι τόσο απλές όσο να ακολουθούν τις συστάσεις των Υπηρεσιών Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης, έχοντας ένα κιτ πρώτων βοηθειών, μερικά βασικά εργαλεία και κάποια ρούχα στο αυτοκίνητο, ή με τη διατήρηση αρκετών προμηθειών έκτακτης ανάγκης, όπως τρόφιμα μακράς διάρκειας, νερό, κουβέρτες και άλλα απαραίτητα και μπορεί να φτάσει μέχρι την κατασκευή υπερσύγχρονων πλήρως εξοπλισμένων υπόγειων καταφυγίων. Κοινό στοιχείο, ο προσανατολισμός στην ασφάλεια και την επιβίωση από απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, που μπορεί να συμβούν παντού ανά πάσα στιγμή.
Πηγή: en.wikipedia.org
