Τα τελευταία χρόνια πολλοί από εμάς έχουμε μπει στη συνήθεια να παρακολουθούμε τα χόμπι και τις συνήθειές μας μέσα από εφαρμογές: βιβλία, ταινίες, βήματα, προπονήσεις. Ξεκινήσαμε με καλή πρόθεση, θέλοντας να βάλουμε τάξη και να ενισχύσουμε υγιείς πρακτικές. Στην πορεία όμως, πολλές φορές αυτό κατέληξε να μας πιέζει, να μετατρέπει την ξεκούραση και την απόλαυση σε «υποχρέωση» και να μας κάνει να νιώθουμε ανεπαρκείς όταν δεν πετυχαίνουμε αυθαίρετους στόχους.
Λιγότερα tabs, περισσότερη χαλάρωση
Αρκετοί από εμάς συνειδητοποιούμε ότι το να αφήσουμε κατά μέρος την υπερ-παρακολούθηση μάς απελευθερώνει. Όταν δεν μετράμε κάθε λεπτομέρεια, επιλέγουμε βιβλία, ταινίες ή βόλτες με βάση την επιθυμία της στιγμής κι όχι μια λίστα που πρέπει να «κλείσει». Η χαλάρωση ξαναγίνεται αυθόρμητη και προσωπική.
Αναγκαιότητα ή απλά εμμονή;
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η παρακολούθηση μπορεί να έχει νόημα όταν μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τι μας ταιριάζει ή όταν κρατάμε μικρές σημειώσεις για όσα αγαπήσαμε. Όμως δεν χρειάζεται να κάνουμε τη ζωή μας μια ατελείωτη αναφορά προόδου. Είμαστε φτιαγμένοι να κινούμαστε, να τρεφόμαστε σωστά, να ξεκουραζόμαστε και να συνδεόμαστε με τους άλλους.
Αντί να κυνηγάμε αυθαίρετους αριθμούς, μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάνει περισσότερα από όσα μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα και λιγότερα από όσα δεν μας ωφελούν.
Πηγή: Dazed Digital
