Κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε τι βλέπετε. Πιθανότατα η πρώτη σας απάντηση είναι “τίποτα”, “απόλυτο σκοτάδι” ή μία “μαυρίλα”.
Αν κλείσετε και πάλι τα μάτια σας, ωστόσο, θα διαπιστώσετε πως το χρώμα που βλέπετε ίσως τελικά να μην είναι μαύρο, αλλά να τείνει, τελικά, περισσότερο προς το γκρι – το λεγόμενο eigengrau.
Τι είναι το eigengrau
Το eigengrau είναι ο γερμανικός μονολεκτικός όρος για το “γκρι του εσωτερικού” ή “το δικό μας γκρι”, και είναι το χρώμα που το μυαλό μας αντιλαμβάνεται όταν κλείνουμε τα μάτια μας, στο απόλυτο σκοτάδι.
Παρότι είναι ιδιαίτερα σκούρο, απέχει αρκετά από το μαύρο – θεωρείται, επομένως, μία σκούρα απόχρωση του γκρι, εμφανώς πιο ανοιχτή από το μαύρο. Η απόχρωση του eigengrau διαφέρει ανάλογα με την αντίληψη του κάθε ατόμου.
Τι λέει η επιστήμη
Το eigengrau διερευνήθηκε και καθιερώθηκε επιστημονικά χάρη στο Γερμανό φυσικό Gustav Theodor Fechner, γνωστό για τη συμβολή του στην ψυχοφυσική και τη μελέτη της ανθρώπινης αντίληψης.
Η δημιουργία του θεωρείται φαινόμενο το οποίο εμπλέκει τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού ή τις νευρικές συνδέσεις του με τον εγκέφαλο. Μάλιστα, εκτιμάται πως το eigengrau εξελίσσεται ανά τα χρόνια, με την απόχρωσή του να γίνεται ολοένα και περισσότερο ανοιχτή.
Η εξήγηση του φαινομένου
Μία θεωρία παραλληλίζει το φαινόμενο του eigengrau με τον ήχο που ακούμε ακόμα και σε απόλυτη ησυχία. Ακόμα και με κλειστά τα μάτια, δηλαδή, τα νεύρα μας παραμένουν ενεργά και συνεχίζουν τη νευρωνική τους δραστηριότητα.
Μια άλλη εκδοχή συνδέει το eigengrau με τον ισομερισμό της ροδοψίνης, δεν έχει να κάνει με το χρώμα, αλλά με την αντίληψη της κίνησης και, επομένως, εξηγεί το ότι βλέπουμε πράγματα στο σκοτάδι.
Η τρίτη εξήγηση συνδέει το eigengrau με τη νευρομελανίνη που εκκρίνεται σε διάφορα σημεία του εγκεφάλου, δημιουργώντας την αίσθηση του συγκεκριμένου χρώματος.
