Εκτός από τον άνθρωπο, οι φάλαινες είναι τα μόνα θηλαστικά που περνούν την εμμηνόπαυση. Η εμμηνόπαυση μπορεί να εξηγήσει, γιατί μερικές φάλαινες ζουν περίπου 40 χρόνια περισσότερο από άλλες, λένε τώρα οι επιστήμονες. Αυτή η φυσική βιολογική διαδικασία είναι γνωστό, ότι υπάρχει σε μόλις πέντε είδη οδοντωτών φαλαινών μεταξύ των οποίων είναι και οι φάλαινες δολοφόνοι. Οι θηλυκές φάλαινες δολοφόνοι μπορούν να ζήσουν μέχρι τα 80 τους, ενώ τα αρσενικά συνήθως πεθαίνουν μέχρι τα 40.
Γιατί εξελίχθηκε η εμμηνόπαυση
Οι ερευνητές δήλωσαν, πως τα ευρήματα, υποδηλώνουν, ότι η εμμηνόπαυση μπορεί να έχει εξελιχθεί για να επιτρέψει σε αυτές τις φάλαινες να επιβιώσουν αρκετά, ώστε να γίνουν γιαγιάδες – για να μπορούν να φροντίζουν τις οικογένειές τους μοιράζοντας και εξασφαλίζοντας τροφή ή «φυλάσσοντας παιδιά». Οι θηλυκές φάλαινες δολοφόνοι ζουν κατά μέσο όρο 22 χρόνια μετά την εμμηνόπαυση.
Γιατί ορισμένα είδη φαλαινών περνούν ένα σημαντικό μέρος της ζωής τους χωρίς να αναπαράγονται;
Οι επιστήμονες έχουν από καιρό αναρωτηθεί, γιατί οι άνθρωποι και ορισμένα είδη φαλαινών περνούν ένα σημαντικό μέρος της ζωής τους χωρίς να αναπαράγονται. Προηγούμενες μελέτες έχουν αποκαλύψει εξελικτικά οφέλη, με τις μητέρες φαλαινών δολοφόνων μετά την εμμηνόπαυση να φροντίζουν για την αύξηση της διάρκειας ζωής των απογόνων τους και των εγγονών τους, μοιράζοντας τα ψάρια που πιάνουν και οδηγώντας τους στους πλουσιότερους ψαρότοπους.
Η εξέλιξη της εμμηνόπαυσης
Ο καθηγητής Ντάρεν Κροφτ, διευθυντής στο Κέντρο Έρευνας Φάλαινας, δήλωσε: «Η εξέλιξη της εμμηνόπαυσης και τα περισσότερα χρόνια ζωής, θα μπορούσαν να συμβούν μόνο σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες:
- Πρώτον, ένα είδος πρέπει να έχει μια κοινωνική δομή στην οποία τα θηλυκά περνούν τη ζωή τους σε στενή επαφή με τους απογόνους τους.
- Δεύτερον, τα θηλυκά πρέπει να έχουν την ευκαιρία να βοηθήσουν, με τρόπους που βελτιώνουν τις πιθανότητες επιβίωσης της οικογένειάς τους. Για παράδειγμα, οι θηλυκές οδοντωτές φάλαινες είναι γνωστό, ότι μοιράζονται τροφή και χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους για να καθοδηγήσουν την ομάδα να βρει τροφή όταν είναι σε έλλειψη.
Ο ρόλος των γιαγιάδων
Παρά το γεγονός, ότι τους χωρίζουν 90 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης, οι φάλαινες και οι άνθρωποι έχουν «εξαιρετικά παρόμοιες ιστορίες ζωής που έχουν εξελιχθεί ανεξάρτητα.
Προηγούμενες έρευνες για τους πληθυσμούς φαλαινών δολοφόνων έχουν δείξει, ότι η εμπειρία ζωής των θηλυκών μετά την αναπαραγωγικη περίοδο, είναι πραγματικά κρίσιμη για την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προκλήσεων σε περιόδους δυσκολίας. Βλέπουμε ακριβώς τα ίδια πρότυπα στις ανθρώπινες κοινωνίες – σε κοινωνίες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών – σε περιόδους ξηρασίας ή σε περιόδους κοινωνικής σύγκρουσης, όπου οι άνθρωποι στρέφονταν στους πρεσβύτερους της κοινότητάς τους που έχουν την εμπειρία και τη γνώση.
Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ Sam Ellis, πρόσθεσε: «Υπάρχουν περισσότερα από 5.000 είδη θηλαστικών και μόνο έξι είναι γνωστό ότι περνούν από την εμμηνόπαυση. Νομίζω, ότι είναι σημαντικό να κάνουμε τον παραλληλισμό μεταξύ των ανθρώπων και των φαλαινών, όσον αφορά τον ρόλο κλειδί, που παίζουν τα μεγαλύτερης ηλικίας θηλυκά στην περίπτωση των οδοντοφαλαινών ή οι γιαγιάδες στην περίπτωση των ανθρώπινων κοινωνιών».
Πηγή: www.independent.co.uk
