Η Μόνα Λίζα έχει υποστεί κλοπές, και βανδαλισμούς σε διάφορα σημεία της ιστορίας αλλά και παγκόσμια λατρεία και φήμη. Η πλούσια ιστορία της από τη στιγμή που στεγάστηκε στο Λούβρο, ξεπερνιέται μόνο από την ιστορία της ως πηγή γνήσιας έμπνευσης και θαυμασμού.
Η γυναίκα στον πίνακα
Η γυναίκα εικάζεται, ότι είναι σύζυγος εμπόρου της Φλωρεντίας, της Λίζα Γκεραρντίνι, αν και μερικές φορές έχει θεωρηθεί, ότι είναι αυτοπροσωπογραφία του ίδιου του Ντα Βίντσι, με φαινομενικά θηλυκά και αλλά και αρσενικά χαρακτηριστικά. Η μυστηριώδης γυναίκα του πίνακα, τραβά αμέσως την προσοχή του κοινού. Αν και είναι σεμνά ντυμένη, για τα δεδομένα της Αναγεννησιακής Τέχνης , η ρεαλιστική της έκφραση και οι αναλογίες του προσώπου της ελκύουν ανεξήγητα τους ανθρώπους.
Οι νεωτερισμοί του Da Vinci
Ο πίνακας έχει επηρεάσει τις τάσεις στη ζωγραφική από την Αναγέννηση μέχρι και την σύγχρονη εποχή. Η ελαφρώς κεκλιμένη όψη των τριών τετάρτων και το περίτεχνο τοπίο στο βάθος, κατέληξαν και τα δύο να καθορίζουν τη φύση των πορτρέτων στους επόμενους αιώνες. Ήταν επίσης ζωγραφισμένη ως λάδι σε ξύλο, αντί σε καμβά, που ήταν η πιο δημοφιλής επιλογή τότε.
Η τεχνική Sfumato: Ο Ντα Βίντσι χρησιμοποίησε μια τεχνική, που ονομάζεται sfumato για να δημιουργήσει ένα «πέπλο» ανάμεσα στη Μόνα Λίζα και τη θέα, χρησιμοποιώντας περίτεχνα το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς.
«Το φαινόμενο Μόνα Λίζα»
Το φαινόμενο της Μόνα Λίζα, αυτό που κάνει τους θεατές να νιώθουν, ότι τα μάτια της τους ακολουθούν όταν κινούνται, είναι μια οπτική ψευδαίσθηση, που χρησιμοποιεί ο Ντα Βίντσι. Τα μάτια είναι το κέντρο της προσοχής των παρατηρητών, αλλά το αινιγματικό στόμα παραμένει στο επίκεντρο, δημιουργώντας την εντύπωση μιας ανεξιχνίαστης έκφρασης.
Αυτό προσθέτει στον συνολικό αποπροσανατολισμό και στο εύρος των συναισθημάτων, που προκαλεί το χαμόγελο της Μόνα Λίζα. Επικαλείται και την ευτυχία και τη λύπη, το μυστήριο και την τραγωδία, την περιέργεια και την άνεση. Το ένα λεπτό φαίνεται να είναι εκεί, αλλά στο επόμενο το χαμόγελο εξαφανίζεται.
Η περίφημη κλοπή
Το 1911, συνέβη κάτι που έφερε τον πίνακα στα διεθνή πρωτοσέλιδα — και στα τουριστικά δρομολόγια για τις επόμενες γενιές.
Ο Vincenzo Peruggia, ένας Ιταλός ξυλουργός που εργαζόταν στο Λούβρο εκείνη την εποχή, έκλεψε τον πίνακα κρυμμένος στο μουσείο τη νύχτα. Αυτό φούντωσε την περιέργεια του κοινού και οδήγησε στην παραίτηση του Διευθυντή του Λούβρου. Υπήρξαν μάλιστα δραματικές ανατροπές στην υπόθεση, με πολύ δημόσια πρόσωπα όπως ο Πάμπλο Πικάσο να συλλαμβάνονται με την υποψία, ότι συμμετείχαν στην κλοπή).
Υπήρχαν αναφορές για τουρίστες που επισκέπτονταν το Λούβρο μόνο και μόνο για να δουν τη θέση, που άφησε άδεια η Μόνα Λίζα. Όταν την επέστρεψαν στο Λούβρο 2 χρόνια αργότερα, όσοι είχαν συρρεύσει για να δουν τον κενό χώρο, τώρα έσπευσαν να δουν τον πίνακα, που είχε προκαλέσει τέτοιο σάλο.
Πόσο αξίζει η Μόνα Λίζα;
Το 1962, η Μόνα Λίζα ασφαλίστηκε για 100 εκατομμύρια δολάρια (Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες για την πιο ακριβή ασφάλιση τέχνης). Σήμερα η αξία του υπολογίζεται χονδρικά σε περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Δεδομένου μάλιστα του γεγονότος, ότι η Μόνα Λίζα είναι δημόσια περιουσία, αν χρειαζόταν ποτέ η Γαλλία, θα μπορούσε κρατήσει ζωντανή την οικονομία της πουλώντας την—ένα αστείο που γίνεται από τα εθνικά μέσα ενημέρωσης που είναι «ειρωνικά» αληθινό.
Παρά τον τεράστιο όγκο ακαδημαϊκού και καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος και τις ορδές των τουριστών που προσελκύει, εξακολουθεί να υπάρχει ένα μυστήριο, που χωρίζει τη Μόνα Λίζα από το κοινό της, πολλαπλασιάζοντας την απήχησή της και χαράσσοντάς την τόσο στη μνήμη μας όσο και στη δημόσια συνείδηση.
Πηγή: www.scienceabc.com