Η τέχνη έχει την αξιοσημείωτη ικανότητα να υπερβαίνει το χρόνο, μεταφέροντάς μας σε διαφορετικές εποχές. Ωστόσο, πίσω από κάθε πίνακα βρίσκεται μια ιστορία, μια αφήγηση που υφαίνει μαζί την έμπνευση, τους αγώνες και τα οράματα του καλλιτέχνη.
Σε αυτό το άρθρο, ξεκινάμε ένα ταξίδι μέσα από τις συναρπαστικές ιστορίες πίσω από διάσημους πίνακες, αποκαλύπτοντας τα μυστικά, τα συναισθήματα και τα ιστορικά πλαίσια που τους έκαναν αθάνατους.
Το κορίτσι με τα μαργαριταρένια σκουλαρίκια, Johannes Vermeer, 1665
Ο πίνακας απεικονίζει ένα ολλανδικό κορίτσι ντυμένο με ανατολίτικο κοστούμι με τουρμπάνι και υπερβολικά μεγάλα μαργαριταρένια σκουλαρίκια. Μερικές φορές αναφέρεται ως «Η Μόνα Λίζα του Βορρά» λόγω του μυστηριώδους βλέμματος στα μάτια της που κάνει την έκφρασή της αγνώριστη. Λέγεται ότι το κορίτσι ήταν είτε κόρη του Βερμέερ, είτε ερωμένη του. Παρόλο που μπορεί να ισχύει μία από τις δύο εκδοχές, ο πίνακας δεν προοριζόταν για να αντιπροσωπεύει κάποιο πραγματικό άτομο.
Μόνα Λίζα, Leonardo Da Vinci, 1503
Απελευθερωμένος από τις επαναστατικές δυνάμεις, ο πίνακας κοσμούσε για λίγο την κρεβατοκάμαρα του Ναπολέοντα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λούβρο. Θεωρείται από τους περισσότερους μελετητές ότι είναι ένα πορτρέτο της Ιταλίδας ευγενούς Lisa del Giocondo.
Σε αντίθεση με τα περισσότερα πορτρέτα ευγενών του 16ου αιώνα, τα οποία αναδείκνυαν την κοινωνική τους θέση και τον πλούτο τους με φανταχτερά ρούχα, χτενίσματα και αξεσουάρ, η Μόνα Λίζα είναι ντυμένη με κομψή απλότητα, η οποία τραβάει την προσοχή στο πρόσωπό της.
Το φιλί, Gustav Klimt, 1908
Ο πίνακας του Gustav Klimt μάγεψε το κοινό τη στιγμή που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά. Η κυβέρνηση της Βιέννης αγόρασε το κομμάτι, θεωρώντας ότι είναι εθνικού ενδιαφέροντος. Ο πίνακας απεικονίζει ένα ζευγάρι να φιλιέται, τυλιγμένο σε ένα χρυσό μανδύα του οποίου τα αντίθετα μοτίβα αντικατοπτρίζουν το κίνημα σχεδιασμού Arts and Crafts της εποχής. Ο Κλιμτ ζωγράφισε «αυτό που δεν πρέπει να φαίνεται» – την αισθησιακή διαπλοκή των σωμάτων, την απαλή σύμπλεξη των χειλιών, τον ερωτισμό και τις μυστικές αγκαλιές.
Ο γιος του ανθρώπου, René Magritte, 1946
Τα έργα του Βέλγου ζωγράφου René Magritte είναι συχνά εντυπωσιακά και «Ο γιος του ανθρώπου» – μια αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη με το πρόσωπό του καλυμμένο από ένα γιγαντιαίο μήλο – δεν αποτελεί εξαίρεση.
Το μήλο ήταν ένα από τα αγαπημένα μοτίβα του καλλιτέχνη, αλλά το νόημά του είναι αβέβαιο. Ο τίτλος που επέλεξε ο Magritte είναι ίσως πιο διαφωτιστικός, αναφερόμενος στον Ιησού Χριστό. Μάλιστα, μερικοί κριτικοί έχουν αποκαλέσει το έργο μια σουρεαλιστική ερμηνεία της μεταμόρφωσης του Ιησού.
Πηγή: boredpanda.com
