Αυτή είναι μια συνηθισμένη ερώτηση, την οποία κάνουν οι στρεσαρισμένοι γονείς που ανησυχούν (διπλασιάζοντας έτσι το άγχος τους), ότι θα το μεταδώσουν στα παιδιά τους. Η απάντηση είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό ναι ή όχι. Είναι ναι και όχι εν μέρει…
Ο καλύτερος τρόπος που μαθαίνουν τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν, είναι μέσω της δημιουργίας μοντέλων ρόλων και μέσω της εμπειρίας από το περιβάλλον τους. Τα πρότυπα είναι τεράστια και ισχυρά. Ωστόσο, δεν σημαίνει αυτόματα, ότι αν ενεργείτε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, τα παιδιά θα κάνουν το ίδιο.
Είναι επίσης και τα ίδια υπεύθυνα για τη λήψη αποφάσεων και ανάλογα με το πώς τους επηρεάζει το πρότυπο σας, θα επιλέξουν σε γενικές γραμμές αν θα σας μιμηθούν ή όχι.
Πολλά από αυτά, ωστόσο, γίνονται υποσυνείδητα. Πολλοί άνθρωποι που συνειδητά δεν θα συμπεριφέρονται όπως οι γονείς τους, εξακολουθούν να τους μιμούνται υποσυνείδητα με «λεπτούς» τρόπους.
«Κάνε αυτό που λέω και όχι αυτό που κάνω»
Τα παιδιά αναγνωρίζουν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, την αυθεντική συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει ότι το “κάνε αυτό που λέω και όχι αυτό που κάνω” δεν λειτουργεί πάντα. Οι γονείς, που προσπαθούν να γίνουν πρότυπο χωρίς αυθεντική δέσμευση στη συμπεριφορά τους, θα δουν αποτελέσματα στα παιδιά τους που δεν ήθελαν να δουν…
Έτσι, ενώ δεν είναι κάτι που μεταβιβάζεται γενετικά καθαυτό -από όσο γνωρίζουμε μέχρι τώρα- μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας τους δικούς μας δυσλειτουργικούς τρόπους, με τους οποίους αντιμετωπίζουμε και διατηρούμε το άγχος στη ζωή μας.
Δώστε οι ίδιοι το παράδειγμα
Το μήνυμα επομένως είναι, να αναπτύξετε υγιείς στρατηγικές στη ζωή σας ώστε να αναγνωρίζετε και να αντιμετωπίζετε το άγχος και να δημιουργήσετε έτσι μια διαρκή κληρονομιά για τα παιδιά σας, δίνοντας οι ίδιοι ένα αυθεντικό παράδειγμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είστε πάντα τέλειοι. Σημαίνει, ότι θα αναγνωρίσετε και θα αντιμετωπίσετε τις συναισθηματικές προκλήσεις καθώς προκύπτουν.
Από όσο μας λέει η επιστήμη -μέχρι στιγμής τουλάχιστον – αν έχετε μια ανθυγιεινή σχέση με το άγχος αυτό δεν είναι γενετικό. Δεν θα το μεταδώσετε γονιδιακά στα παιδιά σας. Αυτό είναι θέμα συμπεριφοράς. Είναι κάτι που έχετε μάθει μέσα από την εμπειρία σας και κάτι που συνειδητά ή ασυνείδητα μεταφέρετε μέσω της συμπεριφοράς σας αλλά δεν είναι γενετικό.
Ωστόσο, πριν από λίγο καιρό έρευνα έδειξε, ότι το σπέρμα θα μπορούσε να επηρεαστεί από το στρες και ότι ο τρόπος με τον οποίο τα γονίδια μπορούν να εκφραστούν, μπορεί να επηρεαστεί από το στρες (αν και το ίδιο το DNA δεν μεταβάλλεται από το στρες). Και πάλι όμως, το ίδιο το άγχος ή η τάση για άγχος δεν κληρονομείται, αν και το άγχος μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία των επόμενων γενεών, οι οποίες μεταβιβάζονται μέσω του σπέρματος.
Η ευθύνη μας, λοιπόν, και πάλι, γίνεται η ανάπτυξη μιας υγιούς σχέσης με το άγχος και το πιθανότερο είναι, ότι το υγιές πρότυπο που προβάλλετε, θα έχει αντίκτυπο στις επόμενες γενιές. Είναι σε μεγάλο βαθμό επιλογή σας.
Πηγή: www.calmpeople.co.uk
