Πριν από δεκαετίες, ο κοινωνιολόγος Georg Simmel υποστήριξε, ότι τίποτα δεν ενώνει ένα έθνος, ή οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων για ένα θέμα, όπως το να έχουν έναν κοινό εχθρό. Είναι αυτονόητο, ότι υπάρχουν προφανή μειονεκτήματα στο να έχεις εχθρούς. Όπως υπάρχουν και άλλοι τρόποι να βρεις νόημα και συνοχή στη ζωή από το να έχεις εχθρούς. Κανείς δεν θέλει εχθρούς, αλλά τελικά μάλλον δεν είναι τόσο κακό να έχεις ένα δυο εχθρούς.
Ψυχολογικά οφέλη από την ύπαρξη εχθρών
Η ανάγκη για συνοχή
Πρόσφατη έρευνα από τον ψυχολόγο Mark Landau έδειξε, ότι η ύπαρξη εχθρών παρέχει κάποια ψυχολογικά οφέλη. Ο Landau και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν, ότι οι άνθρωποι έχουν μια βασική ανάγκη για συνοχή ή για να έχουν νόημα τα πράγματα. Οι εχθροί παρέχουν στους ανθρώπους αυτή την αίσθηση συνοχής. Αν μπορούμε να αποδώσουμε πολλά από τα δεινά της ζωής μας στους εχθρούς μας, τότε έχουμε ένα σταθερό σύνολο καταστάσεων και προσδοκιών. Ξέρουμε τι να περιμένουμε, ακόμα κι αν συμβεί κάτι κακό, και ξέρουμε σε ποιον να το αποδώσουμε.
Η ανάγκη για ασφάλεια
Οι άνθρωποι δημιουργούν εχθρούς για να διατηρήσουν μια σταθερή, συνεκτική, σαφή εικόνα του κόσμου. Αυτό συμβαίνει, γιατί μπορούν να αποδώσουν τα αρνητικά του κόσμου (που είναι αναπόφευκτα) σε αυτούς τους εχθρούς. Το να έχεις εχθρούς φαίνεται να κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν, «πιο ασφαλείς».
Μία καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας
«Για να είσαι επιτυχημένος χρειάζεσαι φίλους και για να είσαι πολύ επιτυχημένος χρειάζεσαι εχθρούς» (Sidney Sheldon). Όταν ανταγωνίζεστε τους εχθρούς σας είτε στην προσωπική είτε στην επαγγελματική ζωή, νιώθετε μια αίσθηση ολοκλήρωσης. Ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ή μεγάλο είναι το επίτευγμα, καταλήγετε να αισθάνεστε πιο σίγουροι για τον εαυτό σας.
Η απλή αλήθεια είναι, ότι οι άνθρωποι χρειάζονται εχθρούς. Χρειαζόμαστε εναντίωση για να προσδιορίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Σκεφτείτε το με όρους αφήγησης — οι ήρωες χρειάζονται κακούς όπως ακριβώς οι κακοί χρειάζονται ήρωες. Το καθένα ορίζεται από το άλλο. Ομοίως, οι άνθρωποι ορίζονται από αυτό στο οποίο αντιτίθενται όσο και από αυτό που υποστηρίζουν. Οι εχθροί δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι άνθρωποι αλλά είναι απαραίτητο συστατικό της ζωής. Τους χρειάζεστε τόσο, όσο σας χρειάζονται, για να ορίσετε ο ένας τον άλλον.
Εχθρός ή Αντίπαλος;
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσετε, ότι δεν θα γίνουν εχθροί όλοι με τους οποίους διαφωνείτε – τις περισσότερες φορές θα έχετε έναν αντίπαλο.
Ποια είναι λοιπόν η διαφορά; Αντίπαλος είναι κάποιος στον οποίο αντιτίθεστε σε ένα συγκεκριμένο θέμα, αλλά δεν απειλεί τον βασικό σας τρόπο ζωής, τα θεμελιώδη ήθη και/ή τη φιλοσοφία ζωής σας. Ένας εχθρός, από την άλλη πλευρά, είναι κάποιος που σας απειλεί ενεργά, το κάνει γνωρίζοντας ότι ενεργεί σε αντίθεση με εσάς (ή τουλάχιστον σε εκείνα τα πράγματα που θεωρείτε σημαντικά) και του οποίου οι ενέργειες είναι εις βάρος σας.
Συνοψίζοντας, εχθρός είναι κάποιος, που πρόκειται να επηρεάσει κάτι που εκτιμάτε θεμελιωδώς. Έχοντας λοιπόν αυτό κατά νου, θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι να παλέψετε* για τα πράγματα που εκτιμάτε πολύ – γιατί αν δεν το κάνετε, θα κερδίσουν. Ο ευκολότερος τρόπος για να χάσεις ένα παιχνίδι είναι να μην εμφανιστείς. Εμφανιστείτε λοιπόν.
* Θεωρείται αυτονόητο, ότι η βία είναι και πρέπει να παραμείνει η τελευταία επιλογή, για την αντιμετώπιση ενός εχθρού.
Πηγή: allen-faulton.medium.com
