Εκτός από άλλους παράγοντες, όπως η διατροφή και το περιβάλλον, η γενετική μπορεί να παίζει ρόλο στο αν θα αναπτύξετε αλλεργίες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν κάποιος στην οικογένειά σας έχει ήδη αλλεργίες. Διαβάστε περισσότερα για, το πώς οι αλλεργίες μπορούν να μεταδοθούν από τους γονείς στα παιδιά, καθώς και για τις αιτίες και τους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αλλεργιών.
Είναι οι αλλεργίες κληρονομικές;
Πολλές μελέτες έχουν δείξει, ότι οι αλλεργίες είναι κληρονομικές ή μεταβιβάζονται μέσω γονιδίων από τους γονείς στα παιδιά τους. Τα παιδιά έχουν 50% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αλλεργία εάν ο ένας από τους γονείς τους έχει μια και έχουν 75% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αλλεργίες εάν έχουν και οι δύο γονείς τους. Έρευνα που διεξήχθη για τις αλλεργίες έχει δείξει ένα γενετικό συστατικό, υποδηλώνοντας ότι είναι κληρονομικές. Γενετικοί παράγοντες για την ανάπτυξη τροφικών αλλεργιών έχουν επίσης παρατηρηθεί σε αρκετές μελέτες. Πιο πρόσφατα, μελέτες συσχέτισης, που ερευνούν ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα και ανακαλύπτουν γενετικές πληροφορίες για ασθένειες, βοήθησαν στη διαμόρφωση της κατανόησης της γενετικής των αλλεργιών, παρέχοντας περαιτέρω στοιχεία, ότι οι αλλεργίες μπορεί να είναι κληρονομικές.
Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αλλεργιών
Οι αλλεργίες εμφανίζονται, όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου αντιδρά υπερβολικά σε κάτι που συμβαίνει στο περιβάλλον του. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει π.χ κάποια τροφή, φάρμακα, σκόνη, γύρη από δέντρα ή τρίχωμα από κατοικίδιο. Για ένα άτομο με αλλεργίες, το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος αντιδρά και παράγει αντισώματα ανοσοσφαιρίνης τύπου Ε, ή IgE, ως απόκριση στο αλλεργιογόνο. Το γιατί μερικοί άνθρωποι αντιδρούν σε ένα αλλεργιογόνο και γιατί άλλοι όχι, δεν είναι πλήρως κατανοητό αυτή τη στιγμή. Μελέτες δείχνουν, ότι τόσο οι περιβαλλοντικοί όσο και οι γενετικοί παράγοντες προκαλούν κοινές αλλεργίες. Αν και η ακριβής αιτία των αλλεργιών δεν είναι πλήρως γνωστή, υπάρχουν ορισμένες ιδέες σχετικά με το τι προκαλεί τις αλλεργίες και τον αυξημένο επιπολασμό τους. Οι παράγοντες κινδύνου που προτείνουν οι ερευνητές για την ανάπτυξη αλλεργιών περιλαμβάνουν:
- Διατροφή
- Περιβαλλοντικές αλλαγές
- Έκθεση στον καπνό του τσιγάρου
- Ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού
- Αυξημένη χρήση αντιβιοτικών
- Έκθεση σε αλλεργιογόνα στο περιβάλλον ενός ατόμου
Οι δύο κύριοι τύποι αλλεργικών συμπτωμάτων
Άμεση Ανταπόκριση
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι συμπτωμάτων που εμφανίζονται με τις αλλεργίες. Η Άμεση Ανταπόκριση η οποία μπορεί να απαιτεί επείγουσα ιατρική φροντίδα και η Καθυστερημένη Απόκριση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί ώρες μετά την έκθεση σε ένα αλλεργιογόνο. Σε μια αντίδραση άμεσης απόκρισης, μπορεί να υπάρχει οίδημα του δέρματος μαζί με οίδημα του λαιμού και έξαρση φαγούρας. Μια αντίδραση άμεσης απόκρισης μπορεί να περιλαμβάνει μια απειλητική για τη ζωή έκτακτη ανάγκη γνωστή ως αναφυλαξία, η οποία απαιτεί ιατρική θεραπεία. Η αναφυλαξία προκαλεί πρήξιμο του λαιμού, που μπορεί να κάνει αδύνατη την αναπνοή. Όταν οι αλλεργίες είναι τόσο σοβαρές, συνιστάται να είστε ενήμεροι από το γιατρό σας και να έχετε πάντα μαζί σας μια ενέσιμη συσκευή επινεφρίνης (EpiPen ή Auvi-Q) ή ρινικό σπρέι επινεφρίνης (Neffy).
Καθυστερημένη Απόκριση
Τα συμπτώματα καθυστερημένης απόκρισης δεν είναι τόσο άμεσα ή απειλητικά για τη ζωή και ποικίλλουν ευρέως ανάλογα με τον τύπο της αλλεργίας. Μερικά κοινά συμπτώματα τέτοιων αλλεργιών περιλαμβάνουν:
- Εξάνθημα ή κοκκινίλες
- Φαγούρα
- Δάκρυα ή κόκκινα μάτια
- Καταρροή ή φτάρνισμα
- Πονοκέφαλο ή μπούκωμα
Με τις τροφικές αλλεργίες, μπορεί να εμφανιστεί ένα ακόμη ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων. Οι ερευνητές σημειώνουν, ότι όταν ένα παιδί αρνείται να φάει ένα συγκεκριμένο φαγητό, μπορεί να μην είναι πάντα από επιλεκτικότητα ή παραξενιά, αλλά μπορεί να υποδηλώνει αλλεργία ή δυσανεξία στο συγκεκριμένο φαγητό.
Διάγνωση και Θεραπεία Αλλεργιών
Η διάγνωση και η θεραπεία των αλλεργιών συχνά εξαρτάται από τον τύπο της αλλεργίας που αντιμετωπίζεται. Το πρώτο βήμα όταν υπάρχει υποψία αλλεργίας, είναι η παροχή ενός λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού στον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης. Στη συνέχεια, μπορεί να ζητηθεί έλεγχος αλλεργίας για τον εντοπισμό πιθανών αιτίων της πρόκλησης της. Οι πιο κοινές εξετάσεις για τη διάγνωση αλλεργιών περιλαμβάνουν:
- Εξετάσεις αίματος: Το αίμα ενός ατόμου ελέγχεται για την παρουσία αντισωμάτων IgE.
- Δερματικό τσίμπημα: Αυτά τα τεστ τρυπούν το δέρμα με μια μικρή ποσότητα αλλεργιογόνου στην άκρη μιας μικρής βελόνας. Η αντίδραση του δέρματος μετράται για να δείξει εάν υπάρχει ανταπόκριση στο αλλεργιογόνο.
- Ραδιοαλλεργοροφητικό τεστ (RAST): Το RAST είναι παλιό
τεστ, που ελέγχει για αντισώματα IgE σε ένα συγκεκριμένο αλλεργιογόνο στο αίμα.
- Το ImmunoCap είναι ένα νεότερο και προτιμώμενο τεστ για τη μέτρηση των κυκλοφορούντων αντισωμάτων IgE σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα, προκειμένου να εντοπιστούν οι παράγοντες που προκαλούν αλλεργία.
- Δοκιμές πρόκλησης τροφής από το στόμα: Αυτό το τεστ περιλαμβάνει την εισαγωγή μικρής ποσότητας τροφής ενώ βρίσκεστε σε ιατρείο υπό την επίβλεψη γιατρού για την παρακολούθηση πιθανής αλλεργικής αντίδρασης.
Θεραπεία Αλλεργιών
Επειδή οι αλλεργίες συνήθως δεν μπορούν να θεραπευτούν, οι περισσότερες αντιμετωπίζονται με φάρμακα που ανακουφίζουν τα συμπτώματα, όπως τα αντιισταμινικά και τα αποσυμφορητικά. Αυτά τα φάρμακα δεν μπορούν να αποτρέψουν τις αλλεργικές αντιδράσεις, αλλά είναι χρήσιμα στην ανακούφιση της φλεγμονής που συνοδεύει μια αλλεργική αντίδραση. Η ισταμίνη είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την παραγωγή αλλεργικής φλεγμονής. Πολλές θεραπείες περιλαμβάνουν αντιισταμινικά, τα οποία συνδέονται με τον υποδοχέα ισταμίνης και εμποδίζουν τη δέσμευση της ισταμίνης στον υποδοχέα και τη συμβολή στη φλεγμονώδη αντίδραση.
Διαχείριση και Πρόληψη Αλλεργιών
Ο ευκολότερος τρόπος για να διαχειριστείτε και να αποτρέψετε τις αλλεργίες και να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας, είναι να αποφύγετε την επαφή με το αλλεργιογόνο όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, ειδικά όταν πρόκειται για αερομεταφερόμενες αλλεργίες.. Η αποφυγή επαφής με τροφικά αλλεργιογόνα μπορεί επίσης να είναι δύσκολη, δεδομένης της πιθανότητας διασταυρούμενης μόλυνσης με άλλα τρόφιμα. Ακόμα κι αν ένα τρόφιμο μπορεί να μην περιέχει ένα συγκεκριμένο αλλεργιογόνο, όπως φιστίκια ή ξηρούς καρπούς, μπορεί να παρασκευάζεται σε εγκαταστάσεις στις οποίες υπάρχουν αυτά τα αλλεργιογόνα στο χώρο.
Αλλεργίες και ηλικία
Ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει αλλεργίες σε οποιοδήποτε σημείο της ζωής του, από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Εάν και οι δύο γονείς σας ή ένα αδερφάκι σας έχουν αλλεργία, μπορεί να διατρέχετε υψηλό κίνδυνο να αναπτύξετε κι εσείς την αλλεργία. Θα μπορέσετε να ξεπεράσετε τις κληρονομικές αλλεργίες; Αυτό εξαρτάται από τον τύπο της αλλεργίας. Στην περίπτωση ορισμένων τροφικών αλλεργιών, πολλά παιδιά ξεπερνούν τις αλλεργίες στο γάλα, τη σόγια, το αυγό και το σιτάρι καθως μεγαλώνουν. Ωστόσο, οι αλλεργίες στα φιστίκια, τους ξηρούς καρπούς και τα θαλασσινά είναι συχνά δια βίου καταστάσεις που μεταφέρονται στην ενήλικη ζωή, καθώς λίγοι άνθρωποι ξεπερνούν αυτές τις αλλεργίες.
Συνοψίζοντας, ενώ οι μελέτες για τις αλλεργίες έχουν συνήθως επικεντρωθεί στα παιδιά, οι αλλεργίες σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας έχουν γίνει ένα αναδυόμενο πρόβλημα υγείας. Μια μελέτη δείχνει, ότι η διαδικασία της γήρανσης επηρεάζει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα, επομένως οι αλλεργίες και οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορούν φυσικά να επιδεινωθούν. Η εμφάνιση αλλεργιών μπορεί επίσης να συμβεί αργότερα στη ζωή. Μια διάγνωση αλλεργίας μπορεί να αλλάξει τη ζωή. Οι αλλεργίες είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν και επηρεάζουν την ποιότητα ζωής ενός ατόμου. Δεδομένου ότι οι μπορεί να είναι κληρονομικές, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για την πιθανότητα το παιδί σας να αναπτύξει αλλεργία. Προσέξτε τα συμπτώματα και κάντε τεστ στο παιδί σας εάν εμφανίζει σημάδια αλλεργίας.
Πηγή: verywellhealth.com
