Το “Oppenheimer” του Christopher Nolan πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους και ο ήρωας του μπορεί να είναι σχετικά άγνωστος για ορισμένους κινηματογραφόφιλους.
Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ ιστορικός Kai Bird έγραψε τη βιογραφία του, το «American Prometheus: The Triumph and Tragedy of J Robert Oppenheimer», βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία για τη ζωή του εμβληματικού κβαντικού φυσικού και πρωτοπόρου της ατομικής βόμβας, του ήρωα της πιο έξυπνης ίσως και συναρπαστικής ταινίας του 2023.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία
Η ταινία βασίζεται σε τεκμηριωμένα γεγονότα της ζωής του Oppenheimer. Ο Οπενχάιμερ θεωρείται ο πατέρας της Ατομικής βόμβας, ήταν ένας από τους κορυφαίους φυσικούς της Αμερικής και στην αιχμή της κβαντικής φυσικής τις δεκαετίες του 1920 και του ’30.
Τι ήταν το Manhattan Project;
Το Επιστημονικό Εργαστήριο “Los Alamos” στο Νέο Μεξικό, ήταν υπεύθυνο για τον άκρως απόρρητο σχεδιασμό και την παραγωγή ατομικών βομβών. Το 1942, ο Oppenheimer ηγήθηκε μιας ομάδας επιστημόνων στο Σχέδιο Μανχάταν, τη μυστική αποστολή, που θα έφτιαχνε την πρώτη ατομική βόμβα μέσα σε δυόμισι χρόνια και θα άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Ήταν ένας αγώνας με τον χρόνο ενάντια στους Ναζί επιστήμονες, που κέρδισε για τη χώρα του, εξηγεί ο Bird. Εκεί κατασκευάστηκε το “Little Boy”, η ατομική βόμβα με ουράνιο , που έπεσε στη Χιροσίμα και το “Fat Man”, η ατομική βόμβα με πλουτώνιο, που έπεσε στο Ναγκασάκι. Μεταξύ 129.000 και 226.000 άνθρωποι – κυρίως άμαχοι – σκοτώθηκαν και αμέτρητες χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν άσχημα.
Πώς ένιωσε ο Οπενχάιμερ για τη βόμβα;
«Σε σύγκρουση», με μια λέξη. «Είχε πολύ ανάμεικτα συναισθήματα», λέει ο Bird. «Είχε δουλέψει πολύ σκληρά για να δημιουργήσει αυτή την εφεύρεση. Το κίνητρό του ήταν, ότι πίστευε, πως οι ομολόγους του στη Γερμανία ήταν ικανοί να φέρουν στον Χίτλερ τη βόμβα και καταλάβαινε τι τρομερό αποτέλεσμα θα είχε αυτό. Αλλά γνώριζε επίσης, ότι θα ήταν ως επί το πλείστον άμαχοι θύματα αυτού του όπλου, αν χρησιμοποιούταν ποτέ και τον κυρίευσαν οι ενοχές. Όταν συνάντησε τον Πρόεδρο Τρούμαν στο Οβάλ Γραφείο, είπε χαρακτηριστικά: «Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ότι έχω αίμα στα χέρια μου».
Τι απέγινε ο Οπενχάιμερ μετά τον πόλεμο
Ο Oppenheimer από τον θρίαμβο [των χρόνων του πολέμου] έφτασε στην τραγωδία, την εποχή του Μακαρθισμού. Το 1945 ο Oppenheimer ήταν ένας εθνικός ήρωας, που είχε βοηθήσει τη χώρα του να κερδίσει τον πόλεμο, με το πρόσωπό του να κοσμεί τα εξώφυλλα του “Time” and “Lifemag”. Οι έντονες ανησυχίες του όμως, για τη διάδοση των πυρηνικών τον άφησαν ευάλωτο στα κυνήγια μαγισσών των Μακαρθιανών.
Μόλις εννέα χρόνια αργότερα, σύρθηκε σε δίκη -με πολύ μεγάλη δημοσιότητα- κατηγορούμενος για εμπλοκή του σε κομμουνιστικές οργανώσεις, και ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης. Ταπεινώθηκε, του αφαιρέθηκε η άδεια ασφαλείας και κρίθηκε ακατάλληλος να υπηρετήσει τη χώρα του. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μετά το 1945, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τις συνέπειες αυτού που είχε δημιουργήσει ως επιστήμονας», λέει ο Bird. «Ήταν πολύ μισαλλόδοξος με την εξουσία και την αλαζονεία, και ως αποτέλεσμα έκανε μερικούς ισχυρούς πολιτικούς εχθρούς».
Πώς ήταν πραγματικά ο Robert Oppenheimer
«Ήταν βαθιά χαρισματικός και ελκυστικός για τις γυναίκες», λέει ο Bird. «Δεν ήταν απλώς μια έντονη προσωπικότητα – αγαπούσε τη γαλλική λογοτεχνία και τους Βρετανούς ποιητές, τα μυθιστορήματα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, μιλούσε αρχαία ελληνικά και λατινικά και είχε μια έλξη για τον ινδουιστικό μυστικισμό.» Ήταν πολύ έντονος και στοχαστικός, ένας άνθρωπος γεμάτος αντιφάσεις, που ήταν εύθραυστος και ευαίσθητος αλλά και δυνατός ταυτόχρονα.
Συνέβη πράγματι το περιστατικό με το «δηλητηριασμένο μήλο» στην ταινία;
Η ταινία ξεκινά με τον Οπενχάιμερ ως προπτυχιακό φοιτητή του Κέμπριτζ, να κάνει ένεση με κυάνιο στο μήλο του καθηγητή του, προτού τελικά πάρει βιαστικά το φρούτο και σώσει τον άνδρα από βέβαιο θάνατο. Ο Bird δεν μπορεί να εγγυηθεί την ιστορική ακρίβεια του περιστατικού – «Ίσως ήταν μια μεταφορά», λέει, «αν και ο Oppenheimer είπε στους φίλους του αυτή την ιστορία» – αλλά πιστεύει, ότι αποτυπώνει μια συναισθηματική αλήθεια για το νεαρό Oppie. «Ήταν ένας εύθραυστος νεαρός άνδρας και είχε πάθει σχεδόν νευρικό κλονισμό. Αποβλήθηκε από το Κέιμπριτζ, αν και δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι συνέβη επειδή τα αρχεία του στο Κέιμπριτζ καταστράφηκαν».
Ο Οπενχάιμερ πέθανε το Φεβρουάριο του 1967 από καρκίνο του λάρυγγα σε ηλικία 62 ετών. Οι στάχτες του σκορπίστηκαν στη θάλασσα στην παραλία του Gibney. Ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Φυσικής τρεις φορές, το 1945, το 1951 και το 1967, αλλά δεν το κέρδισε ποτέ.
Πηγή: www.timeout.com