Το gin & tonic δεν δημιουργήθηκε για απόλαυση, αλλά από καθαρή ανάγκη. Η ιστορία του ξεκινά τον 19ο αιώνα, την εποχή της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, όταν η ελονοσία αποτελούσε σοβαρή απειλή για τους Ευρωπαίους που ζούσαν και εργάζονταν σε τροπικές περιοχές, κυρίως στην Ινδία. Η ασθένεια στοίχιζε χιλιάδες ζωές και απαιτούσε μια αποτελεσματική λύση.
Η κινίνη και ο ιατρικός της ρόλος
Η μόνη γνωστή ουσία που μπορούσε να προλάβει και να αντιμετωπίσει την ελονοσία ήταν η κινίνη, ένα φυσικό αλκαλοειδές που προέρχεται από τον φλοιό του δέντρου cinchona. Η κινίνη είχε ισχυρή φαρμακευτική δράση, αλλά και μια έντονα πικρή γεύση, γεγονός που καθιστούσε δύσκολη τη συστηματική κατανάλωσή της από τους στρατιώτες.
Η γέννηση του tonic water
Για να γίνει πιο ανεκτή η λήψη της κινίνης, άρχισε να διαλύεται σε νερό με προσθήκη ζάχαρης. Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο tonic water, ένα ρόφημα που είχε ξεκάθαρα ιατρικό χαρακτήρα. Η γεύση του, ωστόσο, παρέμενε δύσκολη, ακόμα και με τη γλυκύτητα.
Ο ρόλος του gin στο μείγμα
Η προσθήκη gin ήρθε σχεδόν φυσικά. Το gin ήταν ήδη ιδιαίτερα δημοφιλές στη Βρετανία και θεωρήθηκε ιδανικό για να εξισορροπήσει την πικράδα της κινίνης. Με την προσθήκη πάγου και συχνά λάιμ, το μείγμα έγινε πιο ευχάριστο, χωρίς να χάνει τον «θεραπευτικό» του σκοπό. Έτσι, γεννήθηκε το gin & tonic, αρχικά ως πρακτική λύση και όχι ως κοκτέιλ.
Από φάρμακο σε ποτό
Με την πρόοδο της ιατρικής και τη μείωση της ελονοσίας, η ανάγκη για καθημερινή λήψη κινίνης μειώθηκε. Το tonic water άρχισε να παράγεται με πολύ χαμηλότερη περιεκτικότητα σε κινίνη και το gin & tonic πέρασε σταδιακά από το ιατρικό πλαίσιο στη σφαίρα της κοινωνικής ζωής και της ψυχαγωγίας.
Η σύγχρονη ταυτότητα του gin & tonic
Σήμερα, το gin & tonic θεωρείται ένα από τα πιο κλασικά και ευέλικτα ποτά παγκοσμίως. Η αναγέννηση του gin, οι διαφορετικές ποικιλίες tonic και τα αρωματικά botanicals έχουν μετατρέψει ένα παλιό «φάρμακο» σε σύγχρονο σύμβολο κομψότητας, χωρίς όμως να χάνει την ιστορική του ρίζα.
Πηγή: beefeatergin.com
