Η ιστορία των ξηρών καρπών είναι, το λιγότερο, ενδιαφέρουσα. Χάρη στους ξηρούς καρπούς, αμέτρητοι αρχαίοι πολιτισμοί κατόρθωναν να εξασφαλίσουν αποθέματα τροφής εν μέσω δύσκολων καιρικών συνθηκών και πολιτικών ατασθαλιών.
Οι ξηροί καρποί, μάλιστα, ανέκαθεν είχαν τεράστια σημασία για την ελληνική παράδοση και μυθολογία, καθώς και για την εγχώρια κουλτούρα και γαστρονομία ανά τους αιώνες.
Γάλα αμυγδάλου για χορτοφάγους και άτομα με δυσανεξία
Το γάλα αμυγδάλου περιέχει μικρή ποσότητα φυτικής πρωτεΐνης, δεν περιέχει χοληστερόλη και λακτόζη για αυτό και συχνά σήμερα χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο γάλακτος από χορτοφάγους και άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη. Ωστόσο, καθώς η θρεπτική του αξία σε ιχνοστοιχεία στη σπιτική του εκδοχή είναι μικρή, στην αγορά συναντούμε εμπλουτισμένα σκευάσματα γάλακτος αμυγδάλου με ιχνοστοιχεία και μέταλλα.
Εδώ και εκατοντάδες χρόνια, λαοί όπως οι Πέρσες και οι Άραβες καταναλώνουν γάλα αμυγδάλου, ένα ρόφημα που χρησιμοποιούνταν αρχικά στην αρχαία Κίνα για τη σίτιση των βρεφών. Το γάλα αμυγδάλου χρησιμοποιούνταν ως εναλλακτική του κανονικού γάλακτος λόγω της γρήγορης και εύκολης παρασκευής του, η οποία δεν απαιτούσε συντήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με το αγελαδινό ή κατσικίσιο γάλα.
Ταχίνι, ένα πρωινό-superfood
Το ταχίνι αποτελείται από πολτοποιημένους σπόρους αλεσμένου σουσαμιού και περιέχει αρκετές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία τόσο του νευρικού, όσο και του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο συνδυασμός του με τα όσπρια ή τα δημητριακά μας εφοδιάζει με πρωτεΐνη υψηλής διατροφικής αξίας, επίσης εφάμιλλης του κρέατος, γεγονός που το καθιστά ένα ιδανικό υποκατάστατο της ζωικής πρωτεΐνης, ιδιαίτερα σε περιόδους νηστείας.
Στην αρχαιότητα, το ταχίνι ανέκαθεν αποτελούσε βασική τροφή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων πολεμιστών και καταναλωνόταν αλειμμένο σε ψωμί ολικής αλέσεως μαζί με μέλι, σταφίδες και κανέλα. Η εν λόγω εκδοχή των προγόνων μας συνέθετε ένα νόστιμο και θρεπτικό πρωινού γεύμα, το οποίο τροφοδοτούσε τους πολεμιστές με τα απαραίτητα αποθέματα ενέργειας που χρειάζονταν πριν από τη μάχη.
Αλεσμένοι ξηροί καρποί, ο πρόγονος της γκρανόλας
Στην ιστορία των ξηρών καρπών, τους συναντάμε συχνά αλεσμένους να αναμιγνύονται με αλεύρι δημητριακών ή καλαμποκιού, αποτελώντας βασικό συστατικό της καθημερινής διατροφής των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων εδώ και αιώνες. Ο συνδυασμός, άλλωστε, δημητριακών με ξηρούς καρπούς προσφέρει πρωτεΐνες υψηλής διατροφικής αξίας, αντίστοιχες με αυτές του κρέατος.
Σήμερα, συναντάμε συνήθως τους αλεσμένους ξηρούς καρπούς στα γλυκά, σε συνταγές για άτομα με δυσανεξία στην γλουτένη, αντί αλευριού δημητριακών, ενώ μπορούν να αποτελέσουν πηγή θρεπτικών συστατικών κατά τη διάρκεια της νηστείας ή να χρησιμοποιηθούν ως καθημερινό σνακ. Μαζί με την εξαιρετικά θρεπτική βρώμη, οι αλεσμένοι ξηροί καρποί αποτελούν βασικά συστατικά της γκρανόλα, ένα από τα αδιαμφισβήτητα superfoods που επιβάλλεται να εντάξουμε στις διατροφικές μας συνήθειες.
