Φανταστείτε να φτάνετε σε ένα αεροδρόμιο και να ανακαλύπτετε ότι δεν μπορείτε ούτε να εισέλθετε στη χώρα ούτε να ταξιδέψετε κάπου αλλού. Κάπως έτσι ξεκίνησε η απίστευτη ιστορία του Mehrān Karimi Nasseri, ενός Ιρανού πρόσφυγα που έζησε για περίπου 18 χρόνια στο αεροδρόμιο Charles de Gaulle του Παρισιού. Η ζωή του ανάμεσα σε πύλες αναχωρήσεων, βαλίτσες και ταξιδιώτες έγινε παγκοσμίως γνωστή και συνδέθηκε αργότερα με την ταινία The Terminal.
Πώς βρέθηκε στο αεροδρόμιο;
Ο Nasseri γεννήθηκε στο Ιράν το 1945 και έφυγε από τη χώρα τη δεκαετία του 1970. Μετά από χρόνια μετακινήσεων στην Ευρώπη, απέκτησε καθεστώς πρόσφυγα στο Βέλγιο. Το 1988 προσπάθησε να ταξιδέψει μέσω Παρισιού προς τη Βρετανία. Σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, η τσάντα που περιείχε τα έγγραφά του κλάπηκε πριν από το ταξίδι. Χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα, οι βρετανικές αρχές δεν του επέτρεψαν την είσοδο και τον έστειλαν πίσω στη Γαλλία. Εκεί ξεκίνησε μια εξαιρετικά περίπλοκη νομική κατάσταση.
Δεν μπορούσε να φύγει, αλλά ούτε να μπει στη Γαλλία
Χωρίς τα κατάλληλα ταξιδιωτικά έγγραφα, ο Nasseri δεν μπορούσε απλώς να επιβιβαστεί σε ένα αεροπλάνο και να φύγει. Παράλληλα, η κατάστασή του ως προς την είσοδο και παραμονή στη Γαλλία παρέμενε για χρόνια περίπλοκη. Έτσι εγκαταστάθηκε στο Terminal 1 του Charles de Gaulle, όπου δημιούργησε μια παράξενη καθημερινότητα που τελικά κράτησε από το 1988 έως το 2006.
Πώς ζούσε επί 18 χρόνια μέσα σε ένα terminal;
Ο Nasseri κοιμόταν σε ένα κόκκινο πλαστικό παγκάκι και κρατούσε τα υπάρχοντά του πάνω σε καρότσια αποσκευών. Περνούσε μεγάλο μέρος της ημέρας διαβάζοντας βιβλία και εφημερίδες και γράφοντας στο ημερολόγιό του. Έτρωγε στα καταστήματα του αεροδρομίου, ενώ εργαζόμενοι και ταξιδιώτες που γνώριζαν την ιστορία του συχνά του έδιναν φαγητό και χρήματα. Με τα χρόνια έγινε τόσο γνώριμη παρουσία στο αεροδρόμιο, ώστε αρκετοί εργαζόμενοι τον αντιμετώπιζαν ως μόνιμο «κάτοικο» του terminal.
Κάποια στιγμή μπορούσε να φύγει – αλλά δεν έφυγε
Εδώ η ιστορία γίνεται ακόμη πιο παράξενη. Ύστερα από πολυετείς νομικές προσπάθειες, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 δημιουργήθηκε τελικά η δυνατότητα να αποκτήσει έγγραφα που θα του επέτρεπαν να εγκαταλείψει το αεροδρόμιο και να ζήσει νόμιμα στη Γαλλία. Ωστόσο, ο Nasseri φέρεται να αρνήθηκε να υπογράψει τα σχετικά έγγραφα. Ένας από τους λόγους ήταν ότι δεν συμφωνούσε με τον τρόπο που αναγραφόταν η ταυτότητά του και είχε αρχίσει να αυτοαποκαλείται «Sir Alfred Mehran». Έπειτα από τόσα χρόνια, το αεροδρόμιο είχε πλέον μετατραπεί σε ολόκληρο τον κόσμο του.
Η ιστορία του και το «The Terminal»
Η απίστευτη ζωή του Nasseri συχνά αναφέρεται σε σχέση με την ταινία «The Terminal» του Steven Spielberg, που κυκλοφόρησε το 2004 με πρωταγωνιστή τον Tom Hanks. Στην ταινία, ένας άνδρας εγκλωβίζεται σε αμερικανικό αεροδρόμιο όταν μια πολιτική ανατροπή στην πατρίδα του καθιστά προσωρινά άκυρο το διαβατήριό του. Ωστόσο, η ιστορία της ταινίας δεν αποτελεί πιστή μεταφορά της ζωής του Nasseri. Ο χαρακτήρας, η χώρα καταγωγής και οι συνθήκες είναι διαφορετικές, παρότι η πραγματική υπόθεση συνδέθηκε με την ανάπτυξη της κινηματογραφικής ιστορίας.
Πώς τελείωσαν τα 18 χρόνια στο αεροδρόμιο;
Το 2006, η παραμονή του στο Charles de Gaulle έλαβε τέλος όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, έζησε σε ξενοδοχείο και αργότερα σε δομή φιλοξενίας στο Παρίσι. Έπειτα από χρόνια μακριά από το αεροδρόμιο, όμως, το 2022 επέστρεψε στο Charles de Gaulle και άρχισε και πάλι να περνά χρόνο εκεί. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους πέθανε από καρδιακή προσβολή μέσα στο αεροδρόμιο, σε ηλικία 76 ετών.
Μια ζωή ανάμεσα σε αφίξεις και αναχωρήσεις
Για εκατομμύρια ανθρώπους, ένα αεροδρόμιο είναι ένας χώρος στον οποίο περνούν λίγες ώρες περιμένοντας την επόμενη πτήση. Για τον Mehrān Karimi Nasseri έγινε σπίτι για σχεδόν δύο δεκαετίες. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα μπέρδεμα με έγγραφα και σύνορα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο παράξενες ιστορίες των σύγχρονων αεροπορικών ταξιδιών – και σε μια ζωή που έμεινε για χρόνια κυριολεκτικά ανάμεσα στην άφιξη και την αναχώρηση.
Πηγή: The Guardian
