Η λεύκανση δοντιών θεωρείται γενικά ασφαλής όταν γίνεται σωστά, με κατάλληλα προϊόντα και, ιδανικά, υπό την καθοδήγηση οδοντιάτρου. Οι πιο συνηθισμένες ουσίες που χρησιμοποιούνται είναι το υπεροξείδιο του υδρογόνου και το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου, τα οποία μπορούν να διαπεράσουν τους σκληρούς ιστούς του δοντιού και να ανοίξουν το χρώμα του. Η Αμερικανική Οδοντιατρική Ένωση αναφέρει ότι η λεύκανση μπορεί να είναι αποτελεσματική τόσο για επιφανειακές όσο και για βαθύτερες δυσχρωμίες, αλλά αφορά μόνο τα φυσικά δόντια και όχι σφραγίσματα, θήκες ή όψεις.
Η ασφάλεια εξαρτάται κυρίως από τρία πράγματα: τη συγκέντρωση του λευκαντικού παράγοντα, τη διάρκεια εφαρμογής και την κατάσταση του στόματος πριν ξεκινήσει η θεραπεία. Ένα υγιές στόμα, χωρίς τερηδόνα, ρωγμές, φλεγμονές στα ούλα ή εκτεθειμένες ρίζες, έχει μικρότερο κίνδυνο ερεθισμού. Γι’ αυτό ο οδοντιατρικός έλεγχος πριν από τη λεύκανση είναι σημαντικός, ειδικά αν υπάρχει ήδη ευαισθησία, περιοδοντικά προβλήματα ή πολλές αποκαταστάσεις στα μπροστινά δόντια.
Πιθανές παρενέργειες και κίνδυνοι
Οι πιο συχνές παρενέργειες είναι η προσωρινή ευαισθησία των δοντιών και ο ερεθισμός των ούλων. Η ευαισθησία εμφανίζεται επειδή το υπεροξείδιο μπορεί να περάσει μέσα από την αδαμαντίνη και να ερεθίσει την οδοντίνη ή το νεύρο του δοντιού. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι παροδική και μειώνεται όταν διακοπεί ή αραιώσει η χρήση του προϊόντος. Η ADA επισημαίνει επίσης ότι η υπερβολική χρήση λευκαντικών μπορεί να βλάψει την αδαμαντίνη ή τα ούλα, γι’ αυτό πρέπει να ακολουθούνται αυστηρά οι οδηγίες.
Σύμφωνα με ανασκόπηση Cochrane για λεύκανση στο σπίτι, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η ευαισθησία και ο στοματικός ερεθισμός, ιδίως με υψηλότερες συγκεντρώσεις δραστικών ουσιών· συνήθως ήταν ήπιες και παροδικές, αν και η ποιότητα των διαθέσιμων στοιχείων ήταν χαμηλή έως πολύ χαμηλή. Αυτό σημαίνει ότι η λεύκανση δεν είναι «επικίνδυνη» από μόνη της, αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν απλό καλλυντικό προϊόν χωρίς όρια.
Μεγαλύτερος κίνδυνος υπάρχει σε μη ελεγχόμενα προϊόντα από το διαδίκτυο ή σε θεραπείες από μη ειδικούς. Προϊόντα με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις υπεροξειδίου μπορούν να προκαλέσουν έντονο ερεθισμό, χημικά εγκαύματα στα ούλα και επιδείνωση ευαισθησίας. Η επαγγελματική λεύκανση μειώνει αυτόν τον κίνδυνο, επειδή ο οδοντίατρος προστατεύει τα ούλα με ειδικό φραγμό και ελέγχει τον χρόνο και τη δοσολογία.
Πότε είναι πιο ασφαλής επιλογή;
Η πιο ασφαλής επιλογή είναι να προηγηθεί εξέταση από οδοντίατρο. Εκείνος μπορεί να ελέγξει αν η δυσχρωμία οφείλεται σε εξωτερικούς λεκέδες, σε φυσική σκουρόχρωση, σε παλιές αποκαταστάσεις ή σε κάποιο ενδοδοντικό πρόβλημα. Αυτό έχει σημασία, γιατί η λεύκανση δεν αλλάζει το χρώμα σε στεφάνες, όψεις, σφραγίσματα ή bonding. Έτσι, μπορεί μετά τη θεραπεία τα φυσικά δόντια να ανοίξουν, αλλά οι αποκαταστάσεις να μείνουν πιο σκούρες.
Ασφαλέστερη θεωρείται επίσης η χρήση εξατομικευμένων ναρθήκων ή προϊόντων που δίνονται από οδοντίατρο, επειδή εφαρμόζουν καλύτερα και περιορίζουν την επαφή του gel με τα ούλα. Τα προϊόντα του εμπορίου μπορεί να είναι κατάλληλα για ήπια λεύκανση, αλλά χρειάζονται προσοχή: δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πιο συχνά ή για περισσότερη ώρα από όσο αναγράφεται στις οδηγίες.
Καλό είναι να αποφύγει κάποιος τη λεύκανση όταν έχει ενεργή τερηδόνα, ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα, έντονη ευαισθησία, εγκυμοσύνη χωρίς προηγούμενη συμβουλή οδοντιάτρου ή πρόσφατες εκτεταμένες οδοντιατρικές εργασίες. Η λεύκανση είναι πιο ασφαλής όταν γίνεται σε υγιές στόμα, με ρεαλιστικές προσδοκίες και χωρίς υπερβολές. Συμπερασματικά, δεν είναι μια επικίνδυνη διαδικασία όταν γίνεται σωστά, αλλά μπορεί να γίνει προβληματική όταν χρησιμοποιούνται ισχυρά ή αμφίβολης προέλευσης προϊόντα χωρίς επαγγελματική καθοδήγηση.
